กฎกระทรวงกำหนดฐานรากของอาคารและพื้นดินที่รองรับอาคาร พ.ศ. ๒๕๖๖

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ บททั่วไปมาตรา ๓–๖ · 4มาตรา ๓–๖ · 4 มาตรา
2. หมวด ๒ หน่วยแรงแบกทำนที่ยอมให้ของดินฐำนรำกและแรงต้ำนทำนที่ยอมให้ของเสำเข็มมาตรา ๗–๑๐ · 4มาตรา ๗–๑๐ · 4 มาตรา
3. หมวด ๓ ฐำนรำกแผ่มาตรา ๑๑–๑๗ · 7มาตรา ๑๑–๑๗ · 7 มาตรา
4. หมวด ๔ ฐำนรำกเสำเข็มมาตรา ๑๘–๒๘ · 11มาตรา ๑๘–๒๘ · 11 มาตรา
5. หมวด ๕ เกณฑ์กำรทดสอบมาตรา ๒๙–๓๐ · 2มาตรา ๒๙–๓๐ · 2 มาตรา
6. หมวด ๖ กำแพงกันดินมาตรา ๓๑–๓๓ · 3มาตรา ๓๑–๓๓ · 3 มาตรา

ปรารภ

เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๓ ก หนา้ ๙ กฎกระทรวง กำหนดฐำนรำกของอำคำรและพื้นดินที่รองรับอำคำร พ.ศ. ๒๕๖๖ อำศัยอำนำจตำมควำมในมาตรา ๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๘ (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระรำชบัญญัติ ควบคุมอำคำร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ และมาตรา ๘ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมกำรควบคุมอำคำรออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๓ ฐำนรำกแผ่

   7 มาตรา
2. ๑๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ฐำนรำกแผ่ต้องวำงอยู่บนดินฐำนรำกที่ไม่มีส่วนของอินทรีย์สำรที่ยังสลำยไม่หมด โดยควำมหนำของฐำนรำกแผ่ต้องไม่น้อยกว่ำ ๐.๒๐ เมตร และมีระดับควำมลึกที่ฝังในดินจำกระดับผิวดิน ถึงระดับต่ำสุดของฐำนรำกแผ่ไม่น้อยกว่ำ ๑ เมตร ควำมในวรรคหนึ่ง มิให้ใช้บังคับแก่ฐำนรำกแผ่ที่วำงอยู่บนชั้นหิน

3. ๑๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   หน่วยแรงแบกทำนที่ยอมให้ของชั้นดินฐำนรำกต้องเพียงพอต่อกำรรับน้ำหนักบรรทุก ทั้งในขณะก่อสร้ำงและขณะใช้งำน โดยชั้นดินที่ใช้รองรับฐำนรำกแผ่ฐำนใดฐำนหนึ่งนั้นต้องเป็นดิน ชนิดเดียวกันที่มีควำมหนำต่อเนื่องเพียงพอต่อกำรถ่ำยเทหน่วยแรงจำกฐำนรำกแผ่สู่ชั้นดินได้อย่ำงปลอดภัย เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๓ ก หนา้ ๑๕ ในกรณีที่ควำมหนำต่อเนื่องของชั้นดินจำกระดับใต้ฐำนรำกมีค่ำน้อยกว่ำ ๒ เท่ำของมิติ ที่กว้ำงที่สุดของขนำดฐำนรำก ผู้ออกแบบและคำนวณต้องพิจำรณำค่ำหน่วยแรงที่แผ่กระจำยลงสู่ ชั้นดินฐำนรำกให้มีค่ำน้อยกว่ำค่ำหน่วยแรงแบกทำนที่ยอมให้ของชั้นดินถัดไป

4. ๑๓คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ฐำนรำกแผ่ที่วำงอยู่บนดินฐำนรำกบริเวณเชิงลำด หำกไม่มีกำรคำนวณถึงผลกระทบ ที่เกิดจำกควำมลำดเอียงของดินฐำนรำก ระยะห่ำงขั้นต่ำของตำแหน่งในกำรวำงฐำนรำกแผ่บริเวณเชิงลำด ให้เป็นไปตำมหลักเกณฑ์ ดังต่อไปนี้ ระยะห่ำงขั้นต่ำของตำแหน่งในกำรวำงฐำนรำกแผ่บริเวณเชิงลำด ชนิดของ ระยะทำงรำบของขอบฐำนรำก ระยะทำงดิ่งของฐำนรำก ชั้นดินฐำนรำก ๑.๕๐ เท่ำของควำมกว้ำงของตัวฐำน ดิน ๐.๘๐ เมตร แต่ต้องไม่น้อยกว่ำ๑.๕๐ เมตร หิน ๐.๗๕ เมตร ๐.๓๐ เมตร

5. ๑๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ฐำนรำกแผ่ที่วำงอยู่ใกล้กับฐำนรำกแผ่ข้ำงเคียงที่มีระดับควำมลึกแตกต่ำงกัน หำกไม่มีกำรคำนวณถึงผลกระทบจำกหน่วยแรงที่เกิดขึ้นจำกฐำนรำกแผ่ข้ำงเคียง ระยะห่ำงขั้นต่ำ ของตำแหน่งในกำรวำงฐำนรำกแผ่ที่มีระดับควำมลึกแตกต่ำงกัน ให้เป็นไปตำมอัตรำส่วน ดังต่อไปนี้ ชนิดของ ชั้นดินฐำนรำก ดิน หิน อัตรำส่วนระหว่ำงระยะทำงรำบของขอบฐำนรำก ต่อระยะทำงดิ่งของฐำนรำก ๒: ๑ ๑: ๑

6. ๑๕คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีที่ใช้ผลกำรคำนวณหำกำลังแบกทำนของดินฐำนรำกจำกรำยงำนกำรสำรวจ ดินฐำนรำกหรือผลกำรทดสอบกำลังแบกทำนของดินฐำนรำกเพื่อออกแบบและคำนวณฐำนรำกแผ่ ให้ใช้หน่วยแรงแบกทำนที่ยอมให้ของดินฐำนรำกได้ไม่เกินร้อยละ ๓๓ ของกำลังแบกทำนของ ดินฐำนรำกที่ได้จำกผลกำรคำนวณหรือผลกำรทดสอบดังกล่ำว

7. ๑๖คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีที่ใช้ค่ำหน่วยแรงแบกทำนที่ยอมให้ของดินฐำนรำกเกิน ๒๐๐ กิโลปำสกำล หรือเกิน ๒๐ เมตริกตันต่อตำรำงเมตร ผู้ออกแบบและคำนวณต้องทำกำรทดสอบกำลังแบกทำน ของดินฐำนรำกโดยใช้แผ่นเหล็กทดสอบควำมสำมำรถในกำรรับน้ำหนักบรรทุกของพื้นดินตำมหมวด ๕ เกณฑ์กำรทดสอบ กำรทดสอบกำลังแบกทำนของดินฐำนรำกตำมวรรคหนึ่ง ผู้ออกแบบและคำนวณต้องคำนึงถึง กำรกระจำยหน่วยแรงที่แตกต่ำงกันระหว่ำงขนำดของแผ่นเหล็กที่ใช้ทดสอบกับขนำดของฐำนรำกจริงด้วย เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๓ ก หนา้ ๑๖

8. ๑๗คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ฐำนรำกแผ่ของอำคำรต้องวำงอยู่บนดินฐำนรำกเดิม ในกรณีที่มีควำมจำเป็นต้องวำงฐำนรำกแผ่ของอำคำรไว้บนดินฐำนรำกซึ่งเป็นวัสดุถมทั้งหมด หรือบนดินฐำนรำกเดิมปะปนกับดินฐำนรำกซึ่งเป็นวัสดุถม ให้ผู้ออกแบบและคำนวณตรวจสอบควำมสำมำรถ ในกำรถ่ำยน้ำหนักบรรทุกจำกโครงสร้ำงส่วนบนลงสู่ดินฐำนรำกโดยไม่เกิดกำรทรุดตัวหรือเอียงตัวเกินกว่ำ ที่กำหนดตำมหลักเกณฑ์ที่รัฐมนตรีโดยคำแนะนำของคณะกรรมกำรควบคุมอำคำรประกาศกำหนดใน รำชกิจจำนุเบกษำ