กฎกระทรวงกำหนดค่าป่วยการพยานหรือพยานผู้เชี่ยวชาญ พ.ศ. ๒๕๖๖

ปรารภ

เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๓ ก หนา้ ๑ กฎกระทรวง กำหนดค่ำป่วยกำรพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ พ.ศ. ๒๕๖๖ อำศัยอำนำจตำมควำมในมาตรา ๖ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๒๙ วรรคสำม แห่งพระรำชบัญญัติวิธีปฏิบัติรำชกำรทำงปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ นำยกรัฐมนตรีออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. ๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกฎกระทรวงนี้ “ค่ำป่วยกำร” หมำยควำมว่ำ เงินที่จ่ำยเป็นค่ำตอบแทนให้แก่พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ ซึ่งเจ้ำหน้ำที่ของหน่วยงำนของรัฐเรียกมำให้ถ้อยคำหรือทำควำมเห็น ไม่ว่ำโดยกำรมำ ณ สถำนที่นัดหมำย โดยระบบกำรประชุมทำงจอภำพ หรือโดยวิธีการทำงอิเล็กทรอนิกส์ รวมทั้งกำรทำรำยงำนควำมเห็น เป็นลำยลักษณ์อักษรเสนอต่อเจ้ำหน้ำที่ของหน่วยงำนของรัฐ “หัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐที่เจ้ำหน้ำที่สังกัด” หมำยควำมว่ำ

   (๑) ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ปลัดกระทรวง หรือปลัดทบวง ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือ พยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นเจ้ำหน้ำที่ของสำนักงำนปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี สำนักงำนปลัดกระทรวง หรือ สำนักงำนปลัดทบวง แล้วแต่กรณี เว้นแต่ผู้ว่ำรำชกำรจังหวัดหรือเจ้ำหน้ำที่ของรำชกำรส่วนภูมิภำค ในจังหวัด แล้วแต่กรณี เป็นผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ

   (๒) อธิบดีหรือหัวหน้ำส่วนรำชกำรที่เรียกชื่ออย่ำงอื่นและมีฐำนะเป็นกรม ในกรณีที่ผู้เรียก พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นเจ้ำหน้ำที่ของกรมหรือส่วนรำชกำรที่เรียกชื่ออย่ำงอื่นและมีฐำนะเป็นกรม แล้วแต่กรณี เว้นแต่เจ้ำหน้ำที่ของรำชกำรส่วนภูมิภำคในจังหวัด เป็นผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ

   (๓) ผู้ว่ำรำชกำรจังหวัด ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นผู้ว่ำรำชกำรจังหวัด รองผู้ว่ำรำชกำรจังหวัด ปลัดจังหวัด นำยอำเภอ เจ้ำหน้ำที่ของสำนักงำนจังหวัด หรือเจ้ำหน้ำที่ ของที่ทำกำรปกครองจังหวัดและอำเภอ

   (๔) หัวหน้ำส่วนรำชกำรในภูมิภำค ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญเป็น เจ้ำหน้ำที่ของรำชกำรบริหำรส่วนภูมิภำคในจังหวัด เว้นแต่ปลัดจังหวัด นำยอำเภอ และเจ้ำหน้ำที่ ของที่ทำกำรปกครองจังหวัดและอำเภอ เป็นผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๓ ก หนา้ ๒

   (๕) ผู้บริหำรสูงสุดของรัฐวิสำหกิจ ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ เป็นเจ้ำหน้ำที่ของรัฐวิสำหกิจ

   (๖) ผู้บริหำรสูงสุดของหน่วยงำนอื่นของรัฐ ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ เป็นเจ้ำหน้ำที่ของหน่วยงำนอื่นของรัฐ

   (๗) ผู้บริหำรสูงสุดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือ พยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นเจ้ำหน้ำที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

   (๘) หัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐซึ่งเป็นหน่วยธุรกำรหรือฝ่ำยเลขำนุกำรของคณะกรรมกำร ตำมกฎหมำย ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นคณะกรรมกำรตำมกฎหมำย

2. ๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ภำยใต้บังคับกฎหมำยหรือกฎที่กำหนดค่ำป่วยกำรพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ ให้พยำนและพยำนผู้เชี่ยวชำญได้รับค่ำป่วยกำร ดังนี้

   (๑) พยำนได้รับค่ำป่วยกำร ไม่เกินวันละ ๑,๐๐๐ บำท

   (๒) พยำนผู้เชี่ยวชำญซึ่งให้ถ้อยคำ ได้รับค่ำป่วยกำร ไม่เกินวันละ ๒,๐๐๐ บำท

   (๓) พยำนผู้เชี่ยวชำญซึ่งทำควำมเห็นเป็นลำยลักษณ์อักษร ได้รับค่ำป่วยกำร ไม่เกินเรื่องละ ๕,๐๐๐ บำท ในกรณีที่พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญซึ่งเป็นเจ้ำหน้ำที่ของรัฐมำให้ถ้อยคำหรือควำมเห็น ตำมหน้ำที่ มิให้พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญนั้นได้รับค่ำป่วยกำร

3. ๓คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   พยำนซึ่งมีสิทธิได้รับค่ำป่วยกำรตำมข้อ ๒

   (๑) ต้องเป็นพยำนที่เจ้ำหน้ำที่ เรียกมำให้ถ้อยคำ และพยำนนั้นจำเป็นแก่กำรพิสูจน์ข้อเท็จจริงอันเป็นสำระสำคัญในกำรจัดทำคำสั่งทำง ปกครอง กำรเรียกพยำนมำให้ถ้อยคำตำมวรรคหนึ่ง ต้องคำนึงถึงควำมคุ้มค่ำและประโยชน์แห่งควำมยุติธรรม และต้องได้รับควำมเห็นชอบจำกหัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐที่เจ้ำหน้ำที่สังกัด หรือผู้ซึ่งหัวหน้ำหน่วยงำน ของรัฐดังกล่ำวมอบหมำย

4. ๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   พยำนผู้เชี่ยวชำญซึ่งมีสิทธิได้รับค่ำป่วยกำรตำมข้อ ๒ (๒) และ

   (๓) ต้องเป็น พยำนผู้เชี่ยวชำญซึ่งเจ้ำหน้ำที่เรียกมำให้ถ้อยคำหรือทำควำมเห็น เฉพำะในกรณีดังต่อไปนี้

   (๑) หน่วยงำนของรัฐที่เป็นต้นสังกัดมิได้มีบุคลำกรซึ่งมีควำมรู้ ควำมเชี่ยวชำญในเรื่องที่จะ เรียกพยำนผู้เชี่ยวชำญมำให้ถ้อยคำหรือทำควำมเห็น หรือควำมเห็นของผู้เชี่ยวชำญซึ่งสังกัดหน่วยงำน ของรัฐแตกต่ำงจำกควำมเห็นของผู้เชี่ยวชำญซึ่งคู่กรณีอ้ำง

   (๒) เรื่องที่จะพิจำรณำนั้นต้องกำรควำมรู้ควำมสำมำรถสูงหรือควำมเชี่ยวชำญทำงเทคนิค เป็นกำรเฉพำะ เช่น กำรประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม สุขอนำมัยของประชำชน และ

   (๓) ควำมเห็นของผู้เชี่ยวชำญที่จะเรียกมำให้ถ้อยคำหรือทำควำมเห็นเป็นสำระสำคัญ ในกำรจัดทำคำสั่งทำงปกครอง เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๓ ก หนา้ ๓ กำรเรียกพยำนผู้เชี่ยวชำญมำให้ถ้อยคำหรือทำควำมเห็นตำมวรรคหนึ่ง ต้องคำนึงถึงควำมคุ้มค่ำ ประสบกำรณ์เฉพำะด้ำน และควำมเป็นกลำงของพยำนผู้เชี่ยวชำญ และต้องได้รับควำมเห็นชอบ จำกหัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐที่เจ้ำหน้ำที่สังกัด หรือผู้ซึ่งหัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐดังกล่ำวมอบหมำย หัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐอำจจัดทำบัญชีพยำนผู้เชี่ยวชำญหรือจะใช้บัญชีรำยชื่อผู้เชี่ยวชำญ ของศำลยุติธรรมหรือบัญชีรำยชื่อพยำนผู้เชี่ยวชำญของศำลอื่นก็ได้

5. ๕คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   กำรจ่ำยค่ำป่วยกำรตำมข้อ ๒ ให้สั่งจ่ำยตำมควำมเหมำะสมในกำรปฏิบัติหน้ำที่ พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ เมื่อพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญได้ปฏิบัติหน้ำที่เสร็จสิ้น ในกรณีที่พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญมำตำมนัด แต่ไม่ได้ปฏิบัติหน้ำที่โดยมิได้เป็นควำมผิด ของพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ ให้ได้รับค่ำป่วยกำรไม่เกินวันละ ๕๐๐ บำท

6. ๖คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญซึ่งมีสิทธิได้รับค่ำป่วยกำรตำมกฎหมำยหรือกฎอื่นแล้ว ไม่มีสิทธิได้รับค่ำป่วยกำรตำมกฎกระทรวงนี้ ให้ไว้ ณ วันที่ 11 มกราคม พ.ศ. ๒๕๖6 พลเอกประยุทธ์ จันทร์โอชำ นำยกรัฐมนตรี เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๓ ก หนา้ ๔ หมำยเหตุ :- เหตุผลในกำรประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่มาตรา ๒๙ วรรคสำม แห่งพระรำชบัญญัติวิธีปฏิบัติรำชกำรทำงปกครอง พ.ศ. ๒๕๓๙ กำหนดให้พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ ซึ่งเจ้ำหน้ำที่เรียกมำให้ถ้อยคำหรือทำควำมเห็นมีสิทธิได้รับค่ำป่วยกำรตำมหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนด ในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้