กฎกระทรวงการได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัยอันเกิดจากการระบาดของโรคติดต่ออันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อ พ.ศ. ๒๕๖๓

ปรารภ

เลม่ ๑๓๗ ตอนที่ ๒๙ ก หนา้ ๘ กฎกระทรวง การได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัย อันเกิดจากการระบาดของโรคติดต่ออันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อ พ.ศ. ๒๕๖๓ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ และมาตรา ๗๙/๑ แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม โดยพระราชบัญญัติประกันสังคม (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. ๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกฎกระทรวงนี้ “เหตุสุดวิสัย” หมายความรวมถึง ภัยอันเกิดจากการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 หรือโรคติดต่ออันตรายอื่นตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อซึ่งมีผลกระทบต่อสาธารณชน และถึงขนาดที่ ผู้ประกันตนไม่สามารถทำงานได้หรือนายจ้างไม่สามารถประกอบกิจการได้ตามปกติ

2. ๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้ลูกจ้างซึ่งเป็นผู้ประกันตนที่มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจาก มีเหตุสุดวิสัย มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนตามกฎกระทรวงนี้

3. ๓คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีมีเหตุสุดวิสัย และลูกจ้างซึ่งเป็นผู้ประกันตนที่มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทน ในกรณีว่างงาน ไม่ได้ทำงานหรือนายจ้างไม่ให้ทำงานเนื่องจากต้องกักตัวหรือเฝ้าระวังการระบาดของโรค ให้ลูกจ้างดังกล่าวซึ่งไม่ได้รับค่าจ้างมีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงาน ในอัตราร้อยละ หกสิบสองของค่าจ้างรายวัน โดยให้ได้รับตลอดระยะเวลาที่ผู้ประกันตนไม่ได้ทำงาน หรือนายจ้างไม่ให้ทำงาน แต่ไม่เกินเก้าสิบวัน ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ ถึงวันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ หรือตามระยะเวลาที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี

4. ๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีมีเหตุสุดวิสัย ถึงขนาดที่นายจ้างต้องหยุดประกอบกิจการไม่ว่าทั้งหมดหรือ แต่บางส่วนเป็นการชั่วคราว และลูกจ้างซึ่งเป็นผู้ประกันตนที่มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงาน ไม่สามารถทำงานได้และไม่ได้รับค่าจ้างในระหว่างนั้น ไม่ว่านายจ้างจะหยุดประกอบกิจการเองหรือ หยุดประกอบกิจการตามคำสั่งของทางราชการ ตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อหรือกฎหมายว่าด้วย เลม่ ๑๓๗ ตอนที่ ๒๙ ก หนา้ ๙ การบริหารราชการในสถานการณ์ฉุกเฉินก็ตาม ให้ลูกจ้างดังกล่าวซึ่งไม่ได้รับค่าจ้างมีสิทธิได้รับประโยชน์ ทดแทนในกรณีว่างงาน ในอัตราร้อยละหกสิบสองของค่าจ้างรายวัน โดยให้ได้รับตลอดระยะเวลา ที่นายจ้างหยุดประกอบกิจการ แต่ไม่เกินเก้าสิบวัน ทั้งนี้ ตั้งแต่วันที่ ๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ ถึงวันที่ ๓๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖๓ หรือตามระยะเวลาที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดโดยความเห็นชอบ ของคณะรัฐมนตรี

5. ๕คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   การจ่ายประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานตามข้อ ๓ และข้อ ๔ ให้จ่ายเป็นรายเดือน สำหรับเศษของเดือนให้คำนวณจ่ายเป็นรายวัน และให้นำบทบัญญัติมาตรา ๕๗ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติประกันสังคม (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๘ มาใช้บังคับแก่การคำนวณค่าจ้างรายวัน เพื่อการจ่ายประโยชน์ทดแทน ในกรณีว่างงานด้วยโดยอนุโลม

6. ๖คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้สำนักงานงดการจ่ายประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัย แก่ผู้ขอรับประโยชน์ทดแทนเมื่อ

   (๑) ผู้ขอรับประโยชน์ทดแทนลาออกจากงานหรือถูกเลิกจ้าง โดยให้สิ้นสุดการรับประโยชน์ทดแทน ตั้งแต่วันที่ผู้ขอรับประโยชน์ทดแทนได้ลาออกจากงานหรือถูกเลิกจ้าง

   (๒) ผู้ขอรับประโยชน์ทดแทนได้สิ้นสภาพการเป็นลูกจ้างเนื่องจากสัญญาจ้างได้สิ้นสุดลง โดยให้สิ้นสุดการรับประโยชน์ทดแทนตั้งแต่วันที่สัญญาจ้างแรงงานได้สิ้นสุดลง

7. ๗คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้นายจ้างออกหนังสือรับรองการขอรับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจาก มีเหตุสุดวิสัยซึ่งอย่างน้อยต้องมีรายการตามหนังสือรับรองที่แนบท้ายกฎกระทรวงนี้ การออกหนังสือรับรองตามวรรคหนึ่ง นายจ้างอาจจัดทำในรูปแบบข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์และ ส่งโดยวิธีการทางอิเล็กทรอนิกส์ก็ได้ แต่ต้องเก็บข้อมูลจราจรทางคอมพิวเตอร์ที่เกี่ยวข้องไว้เป็นหลักฐาน ให้ไว้ ณ วันที่ 17 เมษายน พ.ศ. ๒๕๖3 หม่อมราชวงศ์จัตุมงคล โสณกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงแรงงาน หนังสือรับรอง การขอรับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัย อันเกิดจากการระบาดของโรคติดต่ออันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อ ๑. ชื่อสถานประกอบการ......................................................... เลขที่บัญชีสถานประกอบการ.......................................................... ประเภทธุรกิจ ..................................................................... ที่ตั้งสถานประกอบการ .................................................................... ขอรับรองว่า ลูกจ้างไม่สามารถทำงานได้ จากสาเหตุ □ข้าพเจ้าไม่ให้ลูกจ้างทางานโดยมีเหตุสุดวิสัย เนื่องจาก ......................................................................................................... □ลูกจ้างไม่ได้ทางานโดยมีเหตุสุดวิสัย เนื่องจาก ..................................................................................................................... □ข้าพเจ้าถูกสั่งให้หยุดประกอบกิจการโดยมีเหตุสุดวิสัย เนื่องจาก .......................................................................................... ดังมีรายชื่อต่อไปนี้ ๑. นาย/นาง/นางสาว .................................... นามสกุล ................................ เลขประจำตัวประชาชน ............................. หยุดงานตั้งแต่วันที่ ..................................................................... ถึงวันที่ ..................................................................... ๒. นาย/นาง/นางสาว .................................... นามสกุล ................................ เลขประจำตัวประชาชน ............................. หยุดงานตั้งแต่วันที่ ..................................................................... ถึงวันที่ ..................................................................... ๓. นาย/นาง/นางสำว .................................... นามสกุล ................................ เลขประจำตัวประชาชน ............................. หยุดงานตั้งแต่วันที่ ..................................................................... ถึงวันที่ ..................................................................... ๔. นาย/นาง/นางสาว .................................... นามสกุล ................................ เลขประจำตัวประชาชน ............................. หยุดงานตั้งแต่วันที่ ..................................................................... ถึงวันที่ ..................................................................... ๕. นาย/นาง/นางสาว .................................... นามสกุล ................................ เลขประจำตัวประชาชน ............................. หยุดงานตั้งแต่วันที่ ..................................................................... ถึงวันที่ ..................................................................... ๒. ขอรับรองว่า ผู้ประกันตน □เป็นลูกจ้างของข้าพเจ้าจริง □ลำดับที่ .... สิ้นสุดการเป็นลูกจ้างตั้งแต่วันที่ ...................... ข้าพเจ้าขอรับรองว่าข้อความข้างต้นถูกต้องตามความจริงทุกประการ และข้าพเจ้าเป็นเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล หากปรากฏภายหลังว่า ข้าพเจ้าไม่ได้เป็นเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล ข้าพเจ้ายินยอมให้สำนักงานดำเนินการตามกฎหมาย ลงชื่อ ......................................................... นายจ้าง/ผู้รับมอบอำนาจจากนายจ้าง ( ...................................................... ) ตำแหน่ง ...................................................... วันที่ ....... เดือน ......................... พ.ศ. ......... หมายเหตุ “เหตุสุดวิสัย” หมายความรวมถึง ภัยอันเกิดจากการระบาดของโรคติดเชื้อไวรัสโคโรนา2019หรือโรคติดต่ออันตรายอื่น ตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อซึ่งมีผลกระทบต่อสาธารณชน และถึงขนาดที่ผู้ประกันตนไม่สามารถทำงานได้หรือนายจ้าง ไม่สามารถประกอบกิจการได้ตามปกติ คำเตือน : ในกรณีที่ระบุข้อความอันเป็นเท็จ เป็นความผิดฐานฉ้อโกงตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๔๑ต้องระวางโทษ จำคุกไม่เกินสามปี หรือปรับไม่เกินหกหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ หรือมีความผิดฐานแจ้งข้อความอันเป็นเท็จแก่เจ้าพนักงาน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๑๓๗ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินหกเดือน หรือปรับไม่เกินหนึ่งหมื่นบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ เลม่ ๑๓๗ ตอนที่ ๒๙ ก หนา้ ๑๐ หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่สมควรกำหนดให้เหตุสุดวิสัย ที่ทำให้ผู้ประกันตนไม่ได้ทำงานหรือนายจ้างไม่ให้ทำงานเนื่องจากไม่สามารถประกอบกิจการได้ตามปกติ ครอบคลุมถึงการระบาดของโรคติดต่ออันตรายตามกฎหมายว่าด้วยโรคติดต่อ เพื่อความเป็นธรรม แก่ผู้ประกันตน ประกอบกับมาตรา ๗๙/๑ แห่งพระราชบัญญัติประกันสังคม พ.ศ. ๒๕๓๓ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติม โดยพระราชบัญญัติประกันสังคม (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๕๘ บัญญัติให้ผู้ประกันตนที่ไม่ได้ทำงานเนื่องจาก มีเหตุสุดวิสัยหรือนายจ้างไม่ให้ทำงานเนื่องจากมีเหตุสุดวิสัย ทำให้ไม่สามารถประกอบกิจการได้ตามปกติ มีสิทธิได้รับประโยชน์ทดแทนในกรณีว่างงานตามหลักเกณฑ์ เงื่อนไข และอัตราที่กำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้