กฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖

ปรารภ

กฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของ คนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ และบัญชีสาม (๒๑) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๓ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ธุรกิจบริการดังต่อไปนี้เป็นธุรกิจบริการที่ยกเว้นไม่อยู่ใน (๒๑) ของบัญชีสาม ท้ายพระราชบัญญัติ การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ (๑) ธุรกิจหลักทรัพย์และธุรกิจอื่นตามกฎหมายว่าด้วยหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก) การค้าหลักทรัพย์ (ข) การเป็นที่ปรึกษาการลงทุน (ค) การจัดจำหน่ายหลักทรัพย์ (ง) กิจการการยืมและให้ยืมหลักทรัพย์ (จ) การจัดการกองทุนรวม (ฉ) การจัดการกองทุนส่วนบุคคล (ช) การจัดการเงินร่วมลงทุน (ซ) การให้สินเชื่อเพื่อธุรกิจหลักทรัพย์ (ฌ) การเป็นที่ปรึกษาทางการเงิน (ญ) การให้บริการเป็นนายทะเบียนหลักทรัพย์ (ฎ) การดูแลรักษาทรัพย์สินของลูกค้าของบริษัทหลักทรัพย์หรือลูกค้าของผู้ประกอบธุรกิจ สัญญาซื้อขายล่วงหน้า เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๒๕ ก (ฏ) การเป็นผู้รับฝากทรัพย์สินของกองทุนส่วนบุคคล (ฐ) การเป็นผู้ดูแลผลประโยชน์ของกองทุนรวม (ฑ) การเป็นผู้แทนผู้ถือหุ้นกู้ (๒) ธุรกิจสัญญาซื้อขายล่วงหน้าตามกฎหมายว่าด้วยสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ก) การเป็นผู้ค้าสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ข) การเป็นที่ปรึกษาสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (ค) การเป็นผู้จัดการเงินทุนสัญญาซื้อขายล่วงหน้า (๓) การประกอบธุรกิจเป็นทรัสตีตามกฎหมายว่าด้วยทรัสต์เพื่อธุรกรรมในตลาดทุน ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ บุญทรง เตริยาภิรมย์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เล่ม ๑๓๐ ตอนที่ ๒๕ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ (๒๑) ของบัญชีสาม ท้ายพระราชบัญญัติ การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดให้การยกเว้นธุรกิจบริการใดที่คนไทยมีความพร้อม ที่จะแข่งขันในการประกอบกิจการกับคนต่างด้าวเป็นธุรกิจบริการที่ไม่อยู่ในบัญชีสาม ต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ เล่ม ๑๓๓ ตอนที่ ๑๖ ก กฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจ ของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ และบัญชีสาม (๒๑) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๔) (๕) และ (๖) แห่งกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาต ในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖ “(๔) ธุรกิจสถาบันการเงินและธุรกิจอื่นตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน (ก) ธุรกิจธนาคารพาณิชย์ (ข) ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนธนาคาร (๕) ธุรกิจประกันชีวิตตามกฎหมายว่าด้วยการประกันชีวิต (๖) ธุรกิจประกันวินาศภัยตามกฎหมายว่าด้วยการประกันวินาศภัย” ให้ไว้ ณ วันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๙ อภิรดี ตันตราภรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เล่ม ๑๓๓ ตอนที่ ๑๖ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ธุรกิจธนาคารพาณิชย์ ธุรกิจบริการ เป็นสำนักงานผู้แทนธนาคาร ธุรกิจประกันชีวิต และธุรกิจประกันวินาศภัย เป็นธุรกิจบริการที่คนไทยมีความพร้อม ในการประกอบกิจการและสามารถแข่งขันกับคนต่างด้าวได้ สมควรกำหนดให้ธุรกิจบริการดังกล่าวเป็นธุรกิจบริการ ที่ไม่อยู่ในบัญชีสาม และโดยที่ (๒๑) ของบัญชีสาม ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดให้การยกเว้นธุรกิจบริการต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๖๒ ก กฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๖๐ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๔๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของ คนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ และ (๒๑) แห่งบัญชีสามท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. ๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้ยกเลิกความใน

   (๔) แห่งกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาต ในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการ ที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ และให้ใช้ความ ต่อไปนี้แทน “(๔) ธุรกิจสถาบันการเงิน ธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องหรือจำเป็นต่อการประกอบธุรกิจของสถาบันการเงิน ธุรกิจอื่นของสถาบันการเงิน และธุรกิจของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินของสถาบันการเงิน ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน

   (ก) ธุรกิจธนาคารพาณิชย์

   (ข) ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนธนาคาร

   (ค) การให้บริการทางการเงินตามหลักชาริอะฮ์

   (ง) การเป็นตัวแทนของสถาบันการเงิน

   (จ) การให้บริการรับฝากเงินที่มีเงื่อนไขการเบิกถอนเงินจากบัญชีตามคำสั่งลูกค้าและ กิจการดูแลผลประโยชน์

   (ฉ) การประกอบธุรกรรมซื้อคืนภาคเอกชน

   (ช) การเป็นตัวแทนรับคำขอและเรียกเก็บเบี้ยประกันหรือค่าบริการการประกันการส่งออก และการค้ำประกันสินเชื่อแก่ลูกค้า

   (ซ) การรับให้บริการเกี่ยวกับธุรกิจทางการเงินแก่สถาบันการเงิน บริษัทในกลุ่มธุรกิจ ทางการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทย และหน่วยงานราชการ

   (ฌ) การนำอสังหาริมทรัพย์ออกให้เช่า เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๖๒ ก

   (ญ) การรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืม

   (ฎ) การให้บริการการบริหารจัดการเงินสด

   (ฏ) การให้บริการเกี่ยวกับการจัดทำเอกสารที่เกี่ยวกับธุรกิจของลูกค้า

   (ฐ) การให้บริการเป็นตัวแทนรับชำระหนี้หรือตัวแทนรับคำขอ

   (ฑ) การให้เช่าซื้อและการให้เช่าแบบลีสซิ่ง”

2. ๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้เพิ่มความต่อไปนี้เป็น (๗) (๘) (๙) (๑๐) และ

   (๑๑) แห่งกฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖ “(๗) ธุรกิจการบริหารสินทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทบริหารสินทรัพย์

   (๘) ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน พ.ศ. ๒๕๔๐

   (๙) ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานภูมิภาคของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการจัดตั้งศูนย์บริการวีซ่าและใบอนุญาตทำงาน พ.ศ. ๒๕๔๐

   (๑๐) ธุรกิจบริการที่มีส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา

   (๑๑) ธุรกิจบริการที่มีรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา” ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๖๐ อภิรดี ตันตราภรณ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงพาณิชย์ เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๖๒ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องหรือจำเป็นต่อ การประกอบธุรกิจของสถาบันการเงินและธุรกิจของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินของสถาบันการเงิน ตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน ธุรกิจการบริหารสินทรัพย์ตามกฎหมายว่าด้วยบริษัทบริหารสินทรัพย์ ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ธุรกิจบริการ เป็นสำนักงานภูมิภาคของนิติบุคคลต่างประเทศในธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ธุรกิจบริการที่มีส่วนราชการ ตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการงบประมาณเป็นคู่สัญญา และธุรกิจบริการที่มีรัฐวิสาหกิจตามกฎหมายว่าด้วยวิธีการ งบประมาณเป็นคู่สัญญา เป็นธุรกิจบริการที่คนไทยมีความพร้อมในการประกอบกิจการและสามารถแข่งขันกับ คนต่างด้าวได้ สมควรกำหนดให้ธุรกิจบริการดังกล่าวเป็นธุรกิจบริการที่ไม่อยู่ในบัญชีสาม ประกอบกับบัญชีสาม

   (๒๑) ท้ายพระราชบัญญัติการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดให้การยกเว้นธุรกิจบริการ ต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้ เลม่ ๑๓๖ ตอนที่ ๗๙ ก หนา้ ๗ กฎกระทรวง กำหนดธุรกิจบริกำรที่ไม่ต้องขออนุญำตในกำรประกอบธุรกิจของคนต่ำงด้ำว (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562 อำศัยอำนำจตำมควำมในมาตรา ๔๖ วรรคหนึ่ง แห่งพระรำชบัญญัติกำรประกอบธุรกิจ ของคนต่ำงด้ำว พ.ศ. ๒๕๔๒ และบัญชีสำม

   (๒๑) ท้ำยพระรำชบัญญัติกำรประกอบธุรกิจของ คนต่ำงด้ำว พ.ศ. ๒๕๔๒ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงพาณิชย์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้เพิ่มควำมต่อไปนี้เป็น

   (๑๒) แห่งกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริกำรที่ไม่ต้องขออนุญำต ในกำรประกอบธุรกิจของคนต่ำงด้ำว พ.ศ. ๒๕๕๖ “(๑๒) ธุรกิจบริกำรให้กู้ยืมเงินในประเทศ บริกำรให้เช่ำพื้นที่อำคำรสำนักงำน พร้อมสำธำรณูปโภค บริกำรให้คำปรึกษำแนะนำ เฉพำะด้ำนบริหำรจัดการ ด้ำนกำรตลำด ด้ำนทรัพยำกรบุคคล และ ด้ำนเทคโนโลยีสำรสนเทศ ระหว่ำงนิติบุคคลซึ่งมีควำมสัมพันธ์กัน ในลักษณะหนึ่งลักษณะใด ดังต่อไปนี้

   (ก) ผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนเกินกว่ำกึ่งจำนวนผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนของนิติบุคคลหนึ่ง เป็นผู้ถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนเกินกว่ำกึ่งจำนวนผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนของอีกนิติบุคคลหนึ่ง

   (ข) ผู้ถือหุ้นหรือผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนที่มีมูลค่ำตั้งแต่ร้อยละยี่สิบห้ำ ของทุนของนิติบุคคลหนึ่ง ถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนที่มีมูลค่ำตั้งแต่ร้อยละยี่สิบห้ำของทุนของอีกนิติบุคคลหนึ่ง

   (ค) นิติบุคคลหนึ่งถือหุ้นหรือเป็นหุ้นส่วนที่มีมูลค่ำตั้งแต่ร้อยละยี่สิบห้ำของทุนของอีก นิติบุคคลหนึ่ง

   (ง) กรรมกำรหรือผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนำจจัดการเกินกว่ำกึ่งจำนวนของนิติบุคคลหนึ่ง เป็นกรรมกำรหรือเป็นผู้เป็นหุ้นส่วนซึ่งมีอำนำจจัดการเกินกว่ำกึ่งจำนวนของอีกนิติบุคคลหนึ่ง” ให้ไว้ ณ วันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๖2 ชุติมำ บุณยประภัศร รัฐมนตรีช่วยว่ำกำรกระทรวงพาณิชย์ รักษำรำชกำรแทน รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงพาณิชย์ เลม่ ๑๓๖ ตอนที่ ๗๙ ก หนา้ ๘ หมำยเหตุ :- เหตุผลในกำรประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่ธุรกิจบริกำรให้กู้ยืมเงิน บริกำรให้เช่ำ พื้นที่อำคำรสำนักงำน พร้อมสำธำรณูปโภคและบริกำรให้คำปรึกษำแนะนำ เฉพำะด้ำนบริหำรจัดการ ด้ำนกำรตลำด ด้ำนทรัพยำกรบุคคล และด้ำนเทคโนโลยีสำรสนเทศ ระหว่ำงนิติบุคคลซึ่งมีควำมสัมพันธ์กัน ในลักษณะที่กำหนดเป็นธุรกิจบริกำรที่สมควรอนุญำตให้คนต่ำงด้ำวประกอบธุรกิจได้ ประกอบกับบัญชีสำม

   (๒๑) ท้ำยพระรำชบัญญัติกำรประกอบธุรกิจของคนต่ำงด้ำว พ.ศ. ๒๕๔๒ กำหนดให้กำรยกเว้นธุรกิจบริกำร ต้องกำหนดในกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้