กฎกระทรวงกำหนดให้ทางน้ำชลประทานแม่น้ำระยอง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๐

ปรารภ

กฎกระทรวง กำหนดให้ทางน้ำชลประทานแม่น้ำระยอง เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน พ.ศ. ๒๕๕๐ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๘ (๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ และมาตรา ๔๒ แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๔ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๒ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้ ให้ทางน้ำชลประทานแม่น้ำระยอง จากศูนย์กลางฝายบ้านค่าย ฝั่งขวา ในท้องที่ตำบลหนองละลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลบางบุตร อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ไปทาง เหนือน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๙.๘๔๐ ฝั่งขวา ในท้องที่ตำบลหนองละลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลหนองบัว อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ไปทางท้ายน้ำ ถึงกิโลเมตรที่ ๑.๐๐๐ ฝั่งขวา ในท้องที่ตำบลหนองละลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลบางบุตร อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ตามแนวเขตแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เป็นทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บ ค่าชลประทาน ให้ไว้ ณวันที่ ๒๖พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๐ ธีระ สูตะบุตร รัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ เล่ม ๑๒๔ ตอนที่ ๙๙ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่เป็นการสมควรกำหนดให้ทางน้ำ ชลประทานแม่น้ำระยอง จากศูนย์กลางฝายบ้านค่าย ฝั่งขวา ในท้องที่ตำบลหนองละลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลบางบุตร อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ไปทางเหนือน้ำถึงกิโลเมตร ที่ ๙.๘๔๐ ฝั่งขวา ในท้องที่ตำบลหนองละลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลหนองบัว อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ไปทางท้ายน้ำถึงกิโลเมตรที่ ๑.๐๐๐ ฝั่งขวา ในท้องที่ตำบลหนองละลอก อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง ฝั่งซ้าย ในท้องที่ตำบลบางบุตร อำเภอบ้านค่าย จังหวัดระยอง เป็นทางน้ำ ชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน เพื่อให้เกิดประโยชน์จากการใช้น้ำอย่างเต็มที่ และเนื่องจากมาตรา ๘(๑) แห่งพระราชบัญญัติการชลประทานหลวง พุทธศักราช ๒๔๘๕ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ การชลประทานหลวง (ฉบับที่ ๔) พ.ศ. ๒๕๑๘ บัญญัติให้ทางน้ำชลประทานที่จะเรียกเก็บค่าชลประทาน ต้องกำหนดโดยกฎกระทรวง จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้