กฎกระทรวงกำหนดลักษณะและระบบความปลอดภัยของอาคารที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม พ.ศ. ๒๕๖๖

สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา

ฉบับประกาศ — ยังไม่รวมการแก้ไขภายหลัง๒๕๖๖28 มาตรา4 หัวข้อต้นฉบับ PDF · 11 หน้า

ที่มา: สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา · ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) · sha256 b1e9a7dc… · ดึงข้อมูล 2026-08-23 — หลักฐานเต็มท้ายหน้า


ฉบับนี้คืออะไร

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน

สารบัญของฉบับนี้

  1. หมวด ๑ โครงสร้ำงหลัก บันได และวัสดุของอำคำรมาตรา ๒–๔ · 3 มาตรา
  2. หมวด ๒ ระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย ระบบกำรจัดการอำคำรมาตรา ๕–๑๓ · 9 มาตรา
  3. หมวด ๓ พื้นที่ภำยในอำคำรและที่ว่ำงภำยนอกอำคำรมาตรา ๑๔–๒๐ · 7 มาตรา
  4. หมวด ๔ อำคำรลักษณะพิเศษมาตรา ๒๑–๒๘ · 8 มาตรา

ปรารภ

เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑ กฎกระทรวง กำหนดลักษณะและระบบควำมปลอดภัย ของอำคำรที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม พ.ศ. 2566 อำศัยอำนำจตำมควำมในมาตรา ๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๘ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) (๗) (๘) และ (๙) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ และมาตรา ๘ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระรำชบัญญัติ ควบคุมอำคำร (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงมหาดไทย โดยคำแนะนำ ของคณะกรรมกำรควบคุมอำคำร ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

ทุกมาตรา

ดูเป็นรายการ
  1. ในกฎกระทรวงนี้ “โรงแรม” หมำยควำมว่ำ อำคำรหรือส่วนหนึ่งส่วนใดของอำคำรที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม ตำมกฎหมำยว่ำด้วยโรงแรม “ห้องพัก” หมำยควำมว่ำ ห้องพักของโรงแรมที่จัดไว้เพื่อประโยชน์ในกำรพักอำศัยเป็นการชั่วคราว ของผู้พัก “ห้องพักรวม” หมำยควำมว่ำ ห้องพักและบริเวณหรือพื้นที่ของโรงแรมที่มีผู้พักตั้งแต่ ๓ คนขึ้นไป โดยคิดค่ำบริกำรรำยคนและมีกำรใช้พื้นที่ส่วนกลำงร่วมกัน เช่น ห้องน้ำ ห้องส้วม โถงทำงเดิน “อำคำรลักษณะพิเศษ” หมำยควำมว่ำ สิ่งที่สร้ำงขึ้นอย่ำงอื่นที่บุคคลอำจเข้ำอยู่หรือเข้ำใช้สอยได้ เพื่อใช้เป็นโรงแรมที่มีลักษณะ แบบ รูปทรง สัดส่วน ขนำด หรือเนื้อที่ แตกต่ำงจำกอำคำรที่ใช้เพื่อ กำรอยู่อำศัย หรือใช้สอย หรือใช้ประโยชน์ตำมปกติทั่วไป ดังต่อไปนี้

    (๑) แพหรือสิ่งใด ๆ ที่นำมำใช้ประกอบหรือสร้ำงให้เป็นรูปร่ำงลอยอยู่ในน้ำได้เพื่อใช้ประโยชน์ ในกำรประกอบธุรกิจโรงแรม โดยสิ่งดังกล่ำวมีลักษณะอยู่กับที่ ไม่สำมำรถเคลื่อนที่ด้วยตนเองได้ และไม่มีโครงสร้ำงส่วนหนึ่งส่วนใดของสิ่งนั้นยึดติดตรึงกับพื้นดินให้อยู่กับที่เป็นกำรถำวรไม่ว่ำจะเป็น พื้นดินใต้น้ำหรือพื้นดินที่ติดต่อกับทำงน้ำ ทั้งนี้ ให้หมำยควำมรวมถึงเรือที่มีลักษณะเดียวกัน เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๒

    (๒) สิ่งที่สร้ำงขึ้นหรือประกอบขึ้น โดยใช้ผ้ำใบ เส้นใย หรือวัสดุแผ่นบำง เป็นส่วนประกอบ ของโครงสร้ำง ผนัง หรือหลังคำ เช่น เต็นท์ โครงสร้ำงแบบอัดอำกำศ

    (๓) ซำกยำนพำหนะที่นำมำปรับเปลี่ยนเพื่อเข้ำอยู่หรือเข้ำใช้สอย หรือสิ่งที่ประกอบให้เป็น รูปทรงคล้ำยยำนพำหนะ เช่น รถหรือส่วนพ่วง รถไฟ เครื่องบิน เรือ

    (๔) ชิ้นส่วนวัสดุสำเร็จรูปที่นำมำประกอบหรือติดตั้ง เช่น ท่อคอนกรีตสำเร็จรูป ตู้คอนเทนเนอร์

    (๕) สิ่งที่สร้ำงขึ้นที่มีควำมสูงจำกพื้นดินตั้งแต่ ๒.๐๐ เมตรขึ้นไป โดยมีกำรแขวน กำรเกำะเกี่ยว กำรยึดโยง หรือกระทำกำรอื่นใดในลักษณะเดียวกัน โดยมีกำรถ่ำยแรงกระทำกับสภำพธรรมชำติ หรือโครงสร้ำงหรือสิ่งก่อสร้ำงอื่นใด เช่น ห้องพักบนต้นไม้ ห้องพักที่แขวนไว้กับเสำหรือเครน ห้องพักที่ยึดโยงไว้กับหน้ำผำ

  2. หมวด ๑ โครงสร้ำงหลัก บันได และวัสดุของอำคำร

    3 มาตรา
  3. โรงแรมต้องมีโครงสร้ำงหลักที่มีควำมมั่นคงแข็งแรง สำมำรถรับน้ำหนักบรรทุก ได้อย่ำงปลอดภัย และต้องใช้วัสดุในกำรก่อสร้ำงอำคำร ทั้งนี้ ตำมที่กำหนดในกฎกระทรวง ดังต่อไปนี้

    (๑) กฎกระทรวงเกี่ยวกับกำรกำหนดกำรออกแบบโครงสร้ำงอำคำรและลักษณะและคุณสมบัติ ของวัสดุที่ใช้ในงำนโครงสร้ำงอำคำร

    (๒) กฎกระทรวงเกี่ยวกับกำรกำหนดฐำนรำกของอำคำรและพื้นดินที่รองรับอำคำร

    (๓) กฎกระทรวงเกี่ยวกับกำรกำหนดวัสดุที่ใช้ในกำรก่อสร้ำงอำคำรประเภทควบคุมกำรใช้ เว้นแต่จะได้กำหนดไว้ในกฎกระทรวงนี้เป็นกำรเฉพำะ

    (๔) กฎกระทรวงกำหนดกำรรับน้ำหนัก ควำมต้ำนทำน ควำมคงทนของอำคำร และพื้นดิน ที่รองรับอำคำรในกำรต้ำนทำนแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหว พ.ศ. ๒๕๖๔ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

  4. โรงแรมที่มีมำกกว่ำสำมชั้นต้องมีโครงสร้ำงหลักและผนังของอำคำร ที่ทำด้วยวัสดุถำวร ที่เป็นวัสดุไม่ติดไฟ โครงสร้ำงหลักตำมวรรคหนึ่ง ให้หมำยควำมรวมถึงบันไดด้วย

  5. บันไดต้องมีลักษณะ ดังต่อไปนี้

    (๑) โรงแรมตั้งแต่สองชั้นขึ้นไป บันไดต้องมีควำมกว้ำง ระยะดิ่งของบันได ชำนพักบันได พื้นหน้ำบันได ลูกตั้ง ลูกนอน และรำวบันได ตำมที่กำหนดในข้อ ๒๔ ข้อ ๒๕ และข้อ ๒๖ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๒) โรงแรมสองชั้นที่มีจำนวนห้องพักในอำคำรหลังเดียวกันไม่เกิน ๑๐ ห้อง และจำนวน ผู้พักไม่เกิน ๒๐ คน ถ้ำมีบันได บันไดต้องมีควำมกว้ำง ระยะดิ่งของบันได ชำนพักบันได พื้นหน้ำบันได ลูกตั้ง และลูกนอน ตำมที่กำหนดในข้อ ๒๓ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตำมควำม ในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๓

  6. หมวด ๒ ระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย ระบบกำรจัดการอำคำร

    9 มาตรา
  7. โรงแรมไม่เกินสองชั้นที่มีจำนวนห้องพักในอำคำรหลังเดียวกันไม่เกิน ๑๐ ห้อง และมีพื้นที่อำคำรไม่เกิน ๓๐๐ ตำรำงเมตร ต้องจัดให้มีระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย ดังต่อไปนี้

    (๑) ติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือไม่น้อยกว่ำ ๑ เครื่อง และให้มีระยะกำรเข้ำถึงไม่เกิน ๒๒.๕๐ เมตร โดยมีขนำดบรรจุสำรเคมีไม่น้อยกว่ำ ๔ กิโลกรัม ตำมชนิดที่เหมำะสมสำหรับดับเพลิง ที่เกิดจำกวัสดุในอำคำรนั้น ทั้งนี้ กำรติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือต้องติดตั้งให้ส่วนบนสุดของตัวเครื่อง สูงจำกระดับพื้นอำคำรไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร ในที่ที่สำมำรถมองเห็นได้ชัดเจน รวมถึงสำมำรถอ่ำนคำแนะนำ กำรใช้ได้ สำมำรถเข้ำใช้สอยได้โดยสะดวก และต้องอยู่ในสภำพที่ใช้งำนได้ตลอดเวลำ

    (๒) ในพื้นที่ห้องพักต้องติดตั้งอุปกรณ์ตรวจจับควันที่สำมำรถส่งเสียงแจ้งเหตุได้ในตัวเอง และอุปกรณ์ส่งสัญญำณเพื่อให้หนีไฟที่สำมำรถส่งเสียงหรือสัญญำณให้คนที่อยู่ในอำคำรได้ยินหรือทรำบ อย่ำงทั่วถึง

  8. โรงแรมที่ไม่ใช่โรงแรมตำมข้อ ๕ ต้องจัดให้มีระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย ดังต่อไปนี้

    (๑) ติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือในแต่ละชั้นไว้ ๑ เครื่อง ต่อพื้นที่อำคำรไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตำรำงเมตร ทุกระยะไม่เกิน ๔๕.๐๐ เมตร โดยมีขนำดบรรจุสำรเคมีไม่น้อยกว่ำ ๔ กิโลกรัม ตำมชนิดที่เหมำะสมสำหรับดับเพลิงที่เกิดจำกวัสดุในอำคำรนั้น ทั้งนี้ กำรติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือ ต้องติดตั้งให้ส่วนบนสุดของตัวเครื่องสูงจำกระดับพื้นอำคำรไม่เกิน ๑.๕๐ เมตร ในที่ที่สำมำรถมองเห็น ได้ชัดเจน รวมถึงสำมำรถอ่ำนคำแนะนำกำรใช้ได้ สำมำรถเข้ำใช้สอยได้โดยสะดวก และต้องอยู่ในสภำพ ที่ใช้งำนได้ตลอดเวลำ

    (๒) ติดตั้งระบบแจ้งเหตุเพลิงไหม้ โดยอย่ำงน้อยต้องประกอบด้วย

    (ก) อุปกรณ์ส่งสัญญำณเพื่อให้หนีไฟที่สำมำรถส่งเสียงหรือสัญญำณให้คนที่อยู่ในอำคำร ได้ยินหรือทรำบอย่ำงทั่วถึง

    (ข) อุปกรณ์ตรวจจับอัตโนมัติ อุปกรณ์แจ้งเหตุที่ใช้มือ และแผงควบคุมระบบแจ้งเหตุ เพลิงไหม้เพื่อให้อุปกรณ์ตำม

    (ก) ทำงำน

    (๓) มีแสงสว่ำงจำกระบบไฟฟ้ำฉุกเฉินเพียงพอที่จะมองเห็นเส้นทำงหนีไฟได้ชัดเจน ขณะเกิดเพลิงไหม้ และมีป้ำยบอกทำงหนีไฟด้วยสัญลักษณ์

    (๔) กรณีที่โรงแรมมีทำงไปสู่ทำงหนีไฟที่มีลักษณะเป็นทำงปลำยตัน ต้องมีระยะควำมยำวของ ทำงปลำยตันไม่เกิน ๑๐.๐๐ เมตร เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๔

    (๕) พื้นหน้ำบันไดหนีไฟและชำนพักบันไดหนีไฟต้องมีควำมกว้ำงและควำมลึกไม่น้อยกว่ำ ควำมกว้ำงของบันไดหนีไฟ ทั้งนี้ ประตูที่เปิดเข้ำสู่บันไดหนีไฟ ตลอดแนวกำรเปิดของประตูจะต้อง ไม่ทำให้ควำมกว้ำงของเส้นทำงกำรอพยพที่เป็นพื้นหน้ำบันไดหนีไฟและชำนพักบันไดหนีไฟลดลงมำกกว่ำ ครึ่งหนึ่ง

    (๖) ติดตั้งแผนผังของอำคำรแต่ละชั้นไว้ในตำแหน่งที่เห็นได้ชัดเจนของทุกชั้น เช่น บริเวณห้องโถง หรือหน้ำลิฟต์ทุกแห่ง ทั้งนี้ แผนผังของอำคำรอย่ำงน้อยต้องประกอบด้วยสัญลักษณ์ อักษรภำษำไทย และภำษำอังกฤษที่ชัดเจน และให้ติดตั้งตำมทิศทำงกำรวำงตัวของอำคำร โดยแผนผังของอำคำรแต่ละชั้น ให้ประกอบด้วย

    (ก) ตำแหน่งของห้องทุกห้องของชั้นที่ติดตั้งแผนผังของอำคำร

    (ข) ตำแหน่งที่ติดตั้งอุปกรณ์ดับเพลิง ตู้สำยฉีดน้ำดับเพลิงหรือหัวต่อสำยฉีดน้ำดับเพลิง และอุปกรณ์ฉุกเฉินอื่น ๆ ของชั้นที่ติดตั้งแผนผังของอำคำร

    (ค) ตำแหน่งประตูและเส้นทำงหนีไฟของชั้นที่ติดตั้งแผนผังของอำคำร

    (ง) ตำแหน่งลิฟต์ดับเพลิงของชั้นที่ติดตั้งแผนผังของอำคำรในกรณีที่อำคำรมีลิฟต์ดับเพลิง ติดตั้งอยู่

    (จ) ตำแหน่งที่ติดตั้งแผนผังของอำคำร

  9. กำรเก็บรักษำแผนผังของอำคำรตำมข้อ ๖

    (๖) และแบบแปลนของอำคำร ให้เก็บรักษำ ไว้บริเวณพื้นชั้นล่ำงของอำคำรหรือที่ห้องควบคุมหรือห้องที่สำมำรถเข้ำถึงได้ง่ำยเพื่อให้สำมำรถตรวจสอบ ได้โดยสะดวก ทั้งนี้ ให้จัดเก็บเป็นแบบที่เขียน พิมพ์ สำเนำ หรือภำพถ่ำย อย่ำงหนึ่งอย่ำงใด รวมทั้ง ให้จัดเก็บในรูปแบบอิเล็กทรอนิกส์ที่สำมำรถใช้งำนได้ขณะเกิดเหตุฉุกเฉิน

  10. โรงแรมตำมข้อ ๕ และข้อ ๖ นอกจำกจะต้องจัดให้มีระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย แล้วแต่กรณี แล้ว หำกโรงแรมนั้นเป็นอำคำรประเภทตำมที่กำหนดดังต่อไปนี้ ต้องจัดให้มีระบบป้องกัน และระงับอัคคีภัยเป็นกำรเพิ่มเติมด้วย

    (๑) โรงแรมที่เป็นอำคำรสูงหรืออำคำรขนำดใหญ่พิเศษหรือตั้งอยู่ในอำคำรสูงหรืออำคำร ขนำดใหญ่พิเศษ ต้องจัดให้มีผนังและประตู ระบบท่อยืน ที่เก็บน้ำสำรอง หัวรับน้ำดับเพลิง ระบบดับเพลิง อัตโนมัติหรือระบบอื่นที่เทียบเท่ำ แบบแปลนระบบท่อน้ำดับเพลิงและระบบกำรเก็บและจ่ำยน้ำสำรอง บันไดหนีไฟ ประตูหนีไฟ ช่องทำงเฉพำะสำหรับเข้ำไปบรรเทำสำธำรณภัย ทำงหนีไฟทำงอำกำศ พื้นที่สำหรับยำนพำหนะในกำรปฏิบัติกำรด้ำนควำมปลอดภัยเกี่ยวกับอัคคีภัยหรือภัยพิบัติอย่ำงอื่น และพื้นที่หรือตำแหน่งเพื่อติดตั้งเครื่องฟื้นคืนคลื่นหัวใจด้วยไฟฟ้ำแบบอัตโนมัติ ตำมที่กำหนดในข้อ ๘ ทวิ ข้อ ๑๘ ข้อ ๒๐ ข้อ ๒๑ (๒) และ

    (๔) ข้อ ๒๓ ข้อ ๒๔ ข้อ ๒๕ ข้อ ๒๖ ข้อ ๒๗ ข้อ ๒๘ ข้อ ๒๙ ข้อ ๒๙/๑ และข้อ ๒๙/๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตำมควำมใน พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๕

    (๒) โรงแรมตั้งแต่สี่ชั้นขึ้นไป หรือสำมชั้นและมีดำดฟ้ำเหนือชั้นที่สำมที่มีพื้นที่เกิน ๑๖ ตำรำงเมตร ต้องจัดให้มีบันไดหนีไฟ ประตูหนีไฟ และพื้นหน้ำบันไดหนีไฟ ตำมที่กำหนดในข้อ ๒๘ ข้อ ๒๙ ข้อ ๓๐ ข้อ ๓๑ และข้อ ๓๒ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตำมควำมใน พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

  11. เส้นทำงหนีไฟของโรงแรมต้องมีควำมกว้ำงอย่ำงเพียงพอและสอดคล้องกับจำนวนคนสูงสุด โดยขนำดควำมกว้ำงของเส้นทำงหนีไฟดังกล่ำวจะต้องไม่น้อยกว่ำผลคูณระหว่ำงจำนวนคนตำมที่คำนวณ จำกตำรำงที่ ๑ และตัวคูณคำนวณควำมกว้ำงต่ำสุดต่อคนตำมที่กำหนดในตำรำงที่ ๒ กำรคำนวณจำนวนคนเพื่อนำไปใช้คำนวณควำมกว้ำงของเส้นทำงหนีไฟ ให้คำนวณแยก ตำมลักษณะกำรใช้อำคำรตำมตำรำงที่ ๑ แล้วนำมำรวมกันเป็นจำนวนคนสูงสุด ถ้ำมีเศษให้คิดเต็มอัตรำ ทั้งนี้ กำรคิดพื้นที่อำคำรสำหรับนำไปใช้คำนวณหำจำนวนคนตำมตำรำงที่ ๑ ให้คิดพื้นที่ใช้สอยอำคำร ตำมลักษณะกำรใช้อำคำร ซึ่งรวมถึงช่องทำงเดินในอำคำร ช่องบันได ทำงลำด ห้องเก็บของ และพื้นที่ ส่วนควบอื่น ๆ ตำรำงที่ ๑ อัตรำส่วนพื้นที่ต่อคนในแต่ละลักษณะกำรใช้อำคำร ลักษณะกำรใช้อำคำร

    (๑) ห้องพัก

    (๒) ภัตตำคำรห้องอำหำรห้องจัดเลี้ยง หรือพื้นที่จำหน่ายอำหำร และเครื่องดื่ม ห้องประชุมสัมมนำ

    (๓) สำนักงำน

    (๔) ห้องครัว

    (๕) ร้ำนค้ำ อัตรำส่วนพื้นที่ต่อคน (ตำรำงเมตรต่อคน) ๑๘.๖ หรือตำมจำนวน ห้องหรือเตียงที่ให้บริกำร ๑.๕ ๑๐ ๑๐ ๖ ตำรำงที่ ๒ ตัวคูณคำนวณควำมกว้ำงต่ำสุดต่อคนตำมลักษณะของเส้นทำงหนีไฟ ลักษณะของเส้นทำงหนีไฟ บันได ส่วนอื่น ๆเช่น ช่องประตูห้องพัก ช่องประตูหนีไฟ ช่องทำงเดินในอำคำร ทำงลำด ตัวคูณคำนวณควำมกว้ำงต่ำสุดต่อคน (มิลลิเมตรต่อคน) ๗.๖๐ ๕.๐๐ เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๖

  12. ๑๐

    ส่วนต่ำง ๆ ของเส้นทำงหนีไฟให้มีควำมกว้ำงตำมที่ได้จำกกำรคำนวณตำมข้อ ๙ แต่ควำมกว้ำงสุทธิต้องไม่น้อยกว่ำที่กำหนด ดังต่อไปนี้

    (๑) บันไดในเส้นทำงหนีไฟต้องมีควำมกว้ำงสุทธิไม่น้อยกว่ำ ๐.๙๐ เมตร เว้นแต่โรงแรมสองชั้น ที่มีจำนวนห้องพักในอำคำรหลังเดียวกันไม่เกิน ๑๐ ห้อง และจำนวนผู้พักไม่เกิน ๒๐ คน ให้มีควำมกว้ำงสุทธิ ไม่น้อยกว่ำ ๐.๘๐ เมตร โดยห้ำมมีสิ่งกีดขวางตลอดเส้นทำงหนีไฟ

    (๒) ช่องประตูห้องพักและช่องประตูในเส้นทำงหนีไฟต้องมีควำมกว้ำงสุทธิไม่น้อยกว่ำ ๐.๘๖ เมตร โดยห้ำมมีสิ่งกีดขวางตลอดเส้นทำงหนีไฟ

    (๓) ส่วนต่ำง ๆ ของเส้นทำงหนีไฟที่นอกเหนือจำก (๑) และ

    (๒) ต้องมีควำมกว้ำงไม่น้อยกว่ำ ๑.๐๐ เมตร โดยจะมีส่วนยื่นล้ำเข้ำมำในเส้นทำงหนีไฟดังกล่ำวก็ได้แต่ต้องไม่เกิน ๐.๒๐ เมตร และส่วนยื่นที่ล้ำเข้ำมำนั้นต้องสูงจำกพื้นได้ไม่เกิน ๑.๐๐ เมตร แต่ควำมกว้ำงสุทธิจะต้องไม่น้อยกว่ำ ๐.๘๖ เมตร

  13. ๑๑

    โรงแรมตั้งแต่สี่ชั้นขึ้นไป หรือสำมชั้นและมีดำดฟ้ำเหนือชั้นที่สำมที่มีพื้นที่เกิน ๑๖ ตำรำงเมตร ต้องมีบันไดหนีไฟจำกชั้นสูงสุดหรือดำดฟ้ำสู่พื้นดินอย่ำงน้อย ๒ บันได ตั้งอยู่ในที่ ที่บุคคลไม่ว่ำจะอยู่ ณ จุดใดของอำคำรสำมำรถมำถึงบันไดหนีไฟได้โดยสะดวก บันไดหนีไฟตำมวรรคหนึ่งต้องมีระยะห่ำงกันไม่น้อยกว่ำครึ่งหนึ่งของเส้นทแยงมุมที่ยำวที่สุด ของอำคำรโดยวัดเป็นเส้นตรงระหว่ำงบันไดหนีไฟ และต้องมีระยะห่ำงกันไม่เกิน ๖๐.๐๐ เมตร เมื่อวัด ตำมแนวทำงเดิน บันไดหลักของโรงแรมที่มีลักษณะของบันไดหนีไฟตำมวรรคหนึ่ง สำมำรถนำมำเป็นบันไดหนีไฟก็ได้ ระบบบันไดหนีไฟต้องแสดงรายการคำนวณให้เห็นว่ำสำมำรถใช้ลำเลียงบุคคลทั้งหมดในอำคำร ออกนอกอำคำรได้ภำยใน ๑ ชั่วโมง

  14. ๑๒

    โรงแรมตั้งแต่สองชั้นขึ้นไป ต้องมีป้ำยบอกชั้นที่อยู่ในตำแหน่งที่สำมำรถมองเห็น ได้ชัดเจนตลอดเวลำในแต่ละชั้น

  15. ๑๓

    โรงแรมต้องจัดให้มีระบบกำรจัดการอำคำร และสิ่งอำนวยควำมสะดวกอื่นที่เกี่ยวข้อง ตำมประเภทของอำคำรที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม ดังต่อไปนี้

    (๑) ระบบกำรจัดแสงสว่ำง ระบบระบำยอำกำศ และระบบไฟฟ้ำ ให้เป็นไปตำมที่กำหนด ในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตำมควำมในพระรำชบัญญัติ ควบคุมอำคำร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๒) ระบบบำบัดน้ำเสียและกำรระบำยน้ำทิ้ง และระบบกำจัดขยะมูลฝอย ให้เป็นไปตำม ที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และกฎกระทรวง ฉบับที่ ๔๔ (พ.ศ. ๒๕๓๘) ออกตำมควำมใน พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๗

    (๓) ระบบประปำและระบบลิฟต์ ให้เป็นไปตำมที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๔) ที่จอดรถยนต์ ให้เป็นไปตำมที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๗ (พ.ศ. ๒๕๑๗) ออกตำมควำมในพระรำชบัญญัติควบคุมกำรก่อสร้ำงอำคำร พุทธศักราช ๒๔๗๙ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๕) ห้องน้ำและห้องส้วม ให้เป็นไปตำมที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๙ (พ.ศ. ๒๕๓๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๖) สิ่งอำนวยควำมสะดวกในอำคำรสำหรับผู้พิกำรหรือทุพพลภำพ และคนชรำ ให้เป็นไปตำม ที่กำหนดในกฎกระทรวงกำหนดสิ่งอำนวยควำมสะดวกในอำคำรสำหรับผู้พิกำรหรือทุพพลภำพและคนชรำ พ.ศ. ๒๕๔๘ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

  16. หมวด ๓ พื้นที่ภำยในอำคำรและที่ว่ำงภำยนอกอำคำร

    7 มาตรา
  17. ๑๔

    โรงแรมต้องมีขนำดของห้องพัก ซึ่งไม่รวมห้องน้ำ ห้องส้วม และระเบียง ดังต่อไปนี้

    (๑) ห้องพักที่มีผู้พักไม่เกิน ๑ คน ต้องมีขนำดไม่น้อยกว่ำ ๖ ตำรำงเมตร

    (๒) ห้องพักที่มีผู้พักไม่เกิน ๒ คน ต้องมีขนำดไม่น้อยกว่ำ ๘ ตำรำงเมตร

    (๓) ห้องพักรวมที่มีเตียงสูงหนึ่งชั้นต้องมีอัตรำส่วนพื้นที่ห้องพักต่อผู้พักไม่น้อยกว่ำ ๓ ตำรำงเมตร ต่อคน

    (๔) ห้องพักรวมที่มีเตียงสูงสองชั้นต้องมีอัตรำส่วนพื้นที่ห้องพักต่อผู้พักไม่น้อยกว่ำ ๑.๕๐ ตำรำงเมตรต่อคน

  18. ๑๕

    ห้องพักของโรงแรมต้องมีระยะดิ่งไม่น้อยกว่ำ ๒.๖๐ เมตร โดยวัดจำกพื้นถึงพื้น หรือวัดจำกพื้นถึงยอดฝำหรือยอดผนังอำคำรของชั้นใต้หลังคำ สำหรับห้องพักที่อยู่ในโครงสร้ำงของ หลังคำหรือผนังที่ลำดเอียงต้องมีระยะดิ่งไม่น้อยกว่ำ ๑.๘๐ เมตร โดยวัดจำกพื้นถึงเพดำนหรือยอดฝำ หรือยอดผนังอำคำรตอนต่ำสุด

  19. ๑๖

    ช่องทำงเดินในโรงแรมต้องมีควำมกว้ำงไม่น้อยกว่ำ ๑.๕๐ เมตร เว้นแต่กรณีที่กำหนด ดังต่อไปนี้

    (๑) โรงแรมที่มีจำนวนห้องพักในชั้นเดียวกันไม่เกิน ๑๐ ห้อง ช่องทำงเดินในโรงแรม ต้องมีควำมกว้ำงไม่น้อยกว่ำ ๑.๐๐ เมตร

    (๒) โรงแรมที่มีจำนวนห้องพักในชั้นเดียวกันมำกกว่ำ ๑๐ ห้อง แต่ไม่เกิน ๒๐ ห้อง ช่องทำงเดินในโรงแรมต้องมีควำมกว้ำงไม่น้อยกว่ำ ๑.๒๐ เมตร

  20. ๑๗

    ช่องทำงเดินในโรงแรมจะมีส่วนยื่นล้ำเข้ำมำในช่องทำงเดินก็ได้แต่ต้องไม่เกิน ๐.๒๐ เมตร และส่วนยื่นที่ล้ำเข้ำมำนั้นต้องสูงจำกพื้นได้ไม่เกิน ๑.๐๐ เมตร แต่ควำมกว้ำงสุทธิตำมข้อ ๑๖

    (๑) จะต้องไม่น้อยกว่ำ ๐.๘๖ เมตร เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๘

  21. ๑๘

    โรงแรมต้องมีที่ว่ำงภำยนอกอำคำรไม่น้อยกว่ำ ๑๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ ชั้นใดชั้นหนึ่งที่มำกที่สุดของอำคำร แต่ถ้ำมีกำรใช้ส่วนหนึ่งส่วนใดของอำคำรเป็นอำคำรอยู่อำศัยรวมด้วย ต้องมีที่ว่ำงภำยนอกอำคำรไม่น้อยกว่ำ ๓๐ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ชั้นใดชั้นหนึ่งที่มำกที่สุดของอำคำร

  22. ๑๙

    โรงแรมที่มีห้องพักรวมให้มีผู้พักได้ไม่เกิน ๔๐ คนต่อห้อง โดยจะต้องมีทำงเดิน ในห้องพักรวมกว้ำงไม่น้อยกว่ำ ๑.๒๐ เมตร ในกรณีที่ห้องพักรวมตำมวรรคหนึ่งมีผู้พักตั้งแต่ ๒๑ คนขึ้นไป ต้องมีช่องทำงออกหรือประตู ทำงออกจำนวน ๒ แห่ง โดยช่องทำงออกหรือประตูทำงออกต้องมีระยะห่ำงกันไม่น้อยกว่ำครึ่งหนึ่ง ของเส้นทแยงมุมที่ยำวที่สุดของห้องพักรวม

  23. ๒๐

    โรงแรมต้องจัดให้มีพื้นที่ภำยในอำคำรและที่ว่ำงภำยนอกอำคำร ตำมประเภท ของอำคำรที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม ดังต่อไปนี้

    (๑) โรงแรมที่เป็นอำคำรสูงหรืออำคำรขนำดใหญ่พิเศษหรือตั้งอยู่ในอำคำรสูงหรืออำคำร ขนำดใหญ่พิเศษ ต้องจัดให้มีลักษณะของอำคำร ที่ว่ำงภำยนอกอำคำรและแนวอำคำร ตำมที่กำหนด ในข้อ ๒ ข้อ ๓ ข้อ ๔ ข้อ ๕ ข้อ ๖

    (๒) ข้อ ๗ และข้อ ๘ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๓๓ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม และต้องจัดให้มีลักษณะของอำคำร แนวอำคำร และระยะต่ำง ๆ ของอำคำร ตำมที่กำหนดในข้อ ๕ ข้อ ๖ ข้อ ๔๐ ข้อ ๔๑ ข้อ ๔๒ ข้อ ๔๓ ข้อ ๔๔ ข้อ ๔๕ ข้อ ๔๖ และข้อ ๔๗ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

    (๒) โรงแรมที่ไม่ใช่โรงแรมตำม

    (๑) ต้องจัดให้มีลักษณะของอำคำร แนวอำคำร และระยะต่ำงๆ ของอำคำร ตำมที่กำหนดในข้อ ๕ ข้อ ๖ และข้อ ๔๐ ข้อ ๔๑ ข้อ ๔๒ ข้อ ๔๓ ข้อ ๔4 ข้อ ๔๕ ข้อ ๔๖ ข้อ ๔๗ ข้อ ๔๘ ข้อ ๔๙

    (๒) และข้อ ๕๐ แห่งกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕๕ (พ.ศ. ๒๕๔๓) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม

  24. หมวด ๔ อำคำรลักษณะพิเศษ

    8 มาตรา
  25. ๒๑

    ให้นำควำมในหมวด ๑ ถึงหมวด ๓ มำใช้บังคับแก่อำคำรลักษณะพิเศษด้วย เว้นแต่ที่กำหนดไว้โดยเฉพำะในหมวดนี้

  26. ๒๒

    อำคำรลักษณะพิเศษให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับระยะดิ่ง ของห้องพักตำมข้อ ๑๕ และควำมกว้ำงของทำงเดินในห้องพักรวมตำมข้อ ๑๙ วรรคหนึ่ง

  27. ๒๓

    อำคำรลักษณะพิเศษตำม

    (๒) ของบทนิยำมคำว่ำ “อำคำรลักษณะพิเศษ” ในข้อ ๒ ต้องเป็นไปตำมที่กำหนด ดังต่อไปนี้ เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๙

    (๑) วัสดุที่สร้ำงหรือนำมำประกอบต้องมีคุณสมบัติที่เกี่ยวกับกำรลำมไฟตำมหลักเกณฑ์ที่รัฐมนตรี โดยคำแนะนำของคณะกรรมกำรควบคุมอำคำรประกาศกำหนดในรำชกิจจำนุเบกษำ

    (๒) ติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือไม่น้อยกว่ำ ๑ เครื่อง ต่อพื้นที่ใช้สอยรวมไม่เกิน ๑๑๒ ตำรำงเมตร และให้มีระยะกำรเข้ำถึงไม่เกิน ๒๒.๕๐ เมตร

    (๓) ต้องมีที่ว่ำงภำยนอกอำคำรไม่น้อยกว่ำ ๒๕ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอำคำร และอำคำรแต่ละหลังจะต้องมีระยะห่ำงระหว่ำงกันโดยรอบไม่น้อยกว่ำ ๓.๐๐ เมตร โดยวัดระยะห่ำง จำกแนวสมอบกที่ยึดอำคำรหรือส่วนริมสุดของอำคำร

    (๔) ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับโครงสร้ำงหลักตำมข้อ ๒ (๑)

    (๕) ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับขนำดของห้องพักตำมข้อ ๑๔ (๑) และ

    (๒) แต่ต้องมีอัตรำส่วนพื้นที่ห้องพักต่อผู้พักไม่น้อยกว่ำ ๓ ตำรำงเมตรต่อคน

  28. ๒๔

    อำคำรลักษณะพิเศษตำม (๓) และ

    (๔) ของบทนิยำมคำว่ำ “อำคำรลักษณะพิเศษ” ในข้อ ๒ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับขนำดของห้องพักตำมข้อ ๑๔ (๑) และ

    (๒) แต่ต้องมีอัตรำส่วนพื้นที่ห้องพักต่อผู้พักไม่น้อยกว่ำ ๓ ตำรำงเมตรต่อคน

  29. ๒๕

    อำคำรลักษณะพิเศษตำม

    (๕) ของบทนิยำมคำว่ำ “อำคำรลักษณะพิเศษ” ในข้อ ๒ ที่มีห้องพัก ๑ ห้อง และมีผู้พักไม่เกิน ๔ คน ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนด เกี่ยวกับบันไดที่มีลักษณะตำมข้อ ๔ แต่ต้องมีบันไดหรือทำงขึ้นลงที่เหมำะสมต่อสภำพกำรใช้งำนและ มีสิ่งป้องกันกำรตกที่ปลอดภัย บทเฉพำะกำล

  30. ๒๖

    อำคำรที่มีอยู่ในวันก่อนวันที่พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ใช้บังคับ และไม่อยู่ภำยใต้บังคับแห่งพระรำชบัญญัติควบคุมกำรก่อสร้ำงอำคำร พุทธศักราช ๒๔๗๙ หรือพระรำชบัญญัติควบคุมกำรก่อสร้ำงในเขตเพลิงไหม้ พุทธศักราช ๒๔๗๖ และจะดัดแปลงหรือ เปลี่ยนกำรใช้อำคำรมำประกอบธุรกิจโรงแรมตำมกฎหมำยว่ำด้วยโรงแรม ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติ ตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับที่ว่ำงภำยนอกอำคำร ช่องทำงเดินในอำคำร แนวอำคำร ระยะดิ่งของอำคำร ระยะหรือระดับระหว่ำงอำคำรกับอำคำร หรือเขตที่ดินของผู้อื่น หรือระหว่ำงอำคำรกับถนน ตรอก ซอย ทำงเท้ำ ทำงหรือที่สำธำรณะ บันได และที่จอดรถยนต์ อำคำรที่มีอยู่ในวันก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ และจะดัดแปลงหรือเปลี่ยนกำรใช้อำคำร มำประกอบธุรกิจโรงแรมตำมกฎหมำยว่ำด้วยโรงแรม ให้ใช้ข้อกำหนดเกี่ยวกับที่ว่ำงภำยนอกอำคำร ช่องทำงเดินในอำคำร แนวอำคำร ระยะดิ่งของอำคำร ระยะหรือระดับระหว่ำงอำคำรกับอำคำร หรือเขตที่ดินของผู้อื่น หรือระหว่ำงอำคำรกับถนน ตรอก ซอย ทำงเท้ำ ทำงหรือที่สำธำรณะ บันได และที่จอดรถยนต์ ตำมประเภทอำคำรที่กฎหมำยกำหนดในขณะที่ได้รับอนุญำตก่อสร้ำงหรือดัดแปลง อำคำรนั้น เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑๐

  31. ๒๗

    อำคำรตำมข้อ ๒๖ ที่จะดัดแปลงหรือเปลี่ยนกำรใช้อำคำรมำประกอบธุรกิจโรงแรม ตำมกฎหมำยว่ำด้วยโรงแรม ต้องอยู่ภำยใต้เงื่อนไข ดังต่อไปนี้

    (๑) ไม่เพิ่มพื้นที่อำคำรรวมกันทุกชั้นเกินร้อยละสองของพื้นที่อำคำรรวมกันทุกชั้นตำมที่ได้ใช้ ประโยชน์ก่อนกำรดัดแปลงหรือเปลี่ยนกำรใช้อำคำรสำหรับกรณีตำมข้อ ๒๖ วรรคหนึ่ง หรือตำมที่ เคยได้รับอนุญำตไว้ในครั้งแรกสำหรับกรณีตำมข้อ ๒๖ วรรคสอง

    (๒) ไม่เพิ่มควำมสูงของอำคำร

    (๓) ไม่เพิ่มพื้นที่ปกคลุมดิน

  32. ๒๘

    ในระหว่ำงที่ยังไม่มีกฎกระทรวงตำมข้อ ๒ (๑) (๒) และ

    (๓) ให้นำกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม มำใช้บังคับแก่กำรดำเนินกำรเกี่ยวกับโครงสร้ำงหลักและวัสดุที่ใช้ในกำรก่อสร้ำงอำคำรตำมข้อ ๒ (๑) (๒) และ

    (๓) ไปพลำงก่อนจนกว่ำจะมีกฎกระทรวงตำมข้อ ๒ (๑) (๒) และ

    (๓) ใช้บังคับ ให้ไว้ ณ วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖6 พลเอกอนุพงษ์ เผ่ำจินดำ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงมหาดไทย เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑๑ หมำยเหตุ :- เหตุผลในกำรประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่รูปแบบกำรประกอบธุรกิจโรงแรม เปลี่ยนแปลงไปจำกกำรประกอบธุรกิจโรงแรมแบบดั้งเดิม รูปแบบ ลักษณะ และรูปทรงของอำคำรที่ใช้ประกอบ ธุรกิจโรงแรมมีควำมหลำกหลำย รวมทั้งมีกำรนำสิ่งปลูกสร้ำงอื่นมำให้บริกำรที่พักแก่ประชำชนเป็นกำรทั่วไป ในลักษณะโรงแรมมำกยิ่งขึ้น ดังนั้น เพื่อให้ผู้ใช้บริกำรที่พักหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องได้รับควำมปลอดภัย เมื่อเข้ำใช้อำคำรหรือเข้ำใช้บริกำร สมควรกำหนดลักษณะและระบบควำมปลอดภัยของอำคำรที่จะนำมำใช้ ประกอบธุรกิจดังกล่ำวให้เหมำะสมและสอดคล้องกับประเภทของอำคำรที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม จึงจำเป็น ต้องออกกฎกระทรวงนี้

หมายเหตุและเชิงอรรถท้ายฉบับ

และสิ่งอำนวยควำมสะดวกอื่นที่เกี่ยวข้อง

ที่มาของตัวบทนี้
ผู้เผยแพร่ไฟล์
สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาดัชนีกฎหมายของสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
หน้ารายการของกฤษฎีกา
https://www.ocs.go.th/searchlaw/law-index/item/10499ตัวบทกฎหมายที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา — การพิจารณาของผู้ดำเนินการ (ไม่ใช่สัญญาอนุญาต ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมาย) — สัญญาอนุญาตประกาศอยู่ในระเบียนชุดข้อมูลนี้ — คือหลักฐานสัญญาอนุญาตของตัวบททั้งฉบับ
ไฟล์ต้นทาง
https://www.ocs.go.th/searchlaw/power_link/download/eyJ1dWlkIjoiN2NlZTYzZmUtMjlmOC00Y2MyLWIyMGUtNzdlYzQ5OTZjNzg0IiwiZmlsZW5hbWUiOiLguIQwMDA0IOC4geC4juC4geC4o-C4sOC4l-C4o-C4p-C4hyAyNTY2LTUy4LiBLTEucGRmIn0.ec3g6cy_SjZe8OgH-2hOHx87K3QznQoGR1fSI7v6BNw11 หน้า
ค่าตรวจสอบไฟล์ (checksum)
sha256:b1e9a7dc4bd1d48dffb8f08f6d5335e88643250d5fa0a9ca07438749d2cd704bดึงเมื่อ 2026-08-23T21:26:22.374Z
วิธีดึงข้อความ
pdftotext -layout บน ToUnicode ที่ซ่อม (repair-tounicode.py)ผ่านด่านตรวจของ ai-law: ซ่อม ToUnicode · คืนสระ ำ · ลำดับมาตราต่อเนื่อง · เทียบพยาน OCR