กฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามขุดดินและถมดิน ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหนองหอย และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ และตำบลท่าวังตาล และตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. ๒๕๔๘

ปรารภ

กฎกระทรวง กำหนดบริเวณห้ามขุดดินและถมดิน ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหนองหอย และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ และตำบลท่าวังตาล และตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. ๒๕๔๘ อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๖ (๑) และมาตรา ๑๐ แห่งพระราชบัญญัติการขุดดินและ ถมดิน พ.ศ. ๒๕๔๓ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพ ของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๕ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยโดยคำแนะนำของคณะกรรมการการขุดดินและถมดินออก กฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. ๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกฎกระทรวงนี้ “แนวเขตควบคุมการขุดดินและถมดิน” หมายความว่า พื้นที่บริเวณดังต่อไปนี้ ทิศเหนือ จดเขตทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๑๔๑ ฟากเหนือ ทิศตะวันออก จดเขตทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ ฟากตะวันออก ทิศใต้ จดเส้นตั้งฉากกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข ๑๐๖ ที่จุดซึ่งอยู่ห่างจากทางหลวงแผ่นดิน หมายเลข ๑๐๖ บรรจบกับถนนสมโภชเชียงใหม่ ๗๐๐ปี ไปทางทิศใต้ ระยะ ๑,๐๐๐ เมตร เส้นแบ่งเขต ตำบลท่าวังตาลกับตำบลหนองผึ้ง และเขตถนนสมโภชเชียงใหม่ ๗๐๐ ปี ฟากใต้ ทิศตะวันตก จดแม่น้ำปิง ฝั่งตะวันตก ทั้งนี้ ตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้ เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๑๒๒ ก

2. ๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้กำหนดพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหนองหอย และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ และตำบลท่าวังตาล และตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ภายในแนวเขตควบคุมการขุดดิน และถมดินตามแผนที่ท้ายกฎกระทรวงนี้เป็นบริเวณห้ามขุดดินและถมดิน ดังต่อไปนี้

   (ก) ภายในบริเวณพื้นที่รอบนอกแนวเขตของวัดเจดีย์เหลี่ยม วัดพระเจ้าเม็งราย วัดป่าตาล วัดพระเจ้าองค์ดำ วัดหนานช้าง วัดธาตุขาว วัดพันเลา วัดอีค่าง วัดกุมกาม วัดปู่เปี้ย วัดอุโบสถ วัดกู่อ้ายหลาน วัดกู่ขาว วัดกุมกาม (หมายเลข ๑) วัดธาตุน้อย วัดหัวหนอง วัดกุมกามทีปราม วัดกู่ป้าด้อม วัดกู่ต้นโพธิ์ วัดช้างค้ำ (กานโถม) วัดกู่อ้ายสี วัดกุมกามทีปราม (หมายเลข ๑) วัดกู่มะเกลือ วัดกู่ริดไม้ วัดบ่อน้ำทิพย์ วัดกู่ไม้ซ้ง วัดกู่จ๊อกป๊อก และโบราณสถานตามกฎหมาย ว่าด้วยโบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ เป็นระยะ ๕๐ เมตร ห้ามบุคคลใดทำการขุดดินหรือถมดินที่มีความสูงของเนินดินเกินกว่า ๐.๒๕ เมตร จากระดับกึ่งกลาง ถนนสาธารณะที่อยู่ใกล้ที่สุด

   (ข) ภายในบริเวณพื้นที่ที่วัดจากแนวเขตบริเวณตาม

   (ก) ออกไปเป็นระยะ ๕๐ เมตร ห้ามบุคคลใดทำการขุดดินที่มีความลึกจากระดับพื้นดินเกิน ๓ เมตร หรือมีพื้นที่ปากบ่อดินเกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตร หรือทำการถมดินที่มีความสูงของเนินดินเกินกว่า ๐.๒๕ เมตร จากระดับกึ่งกลาง ถนนสาธารณะที่อยู่ใกล้ที่สุด

   (ค) ภายในบริเวณพื้นที่อื่นนอกจากบริเวณพื้นที่ตาม (ก) และ

   (ข) ห้ามมิให้บุคคลใด ทำการขุดดินที่มีความลึกจากระดับพื้นดินเกิน ๓เมตร หรือมีพื้นที่ปากบ่อดินเกิน ๒,๐๐๐ ตารางเมตร หรือทำการถมดินที่มีความสูงของเนินดินเกินกว่า ๐.๔๐ เมตร จากระดับกึ่งกลางถนนสาธารณะที่อยู่ใกล้ที่สุด การวัดความลึกของบ่อดินให้วัดจากพื้นผิวของดินที่เป็นอยู่ตามธรรมชาติ ความในวรรคหนึ่งมิให้ใช้บังคับกับการขุดดินหรือถมดินที่ดำเนินการตามกฎหมายว่าด้วย โบราณสถาน โบราณวัตถุ ศิลปวัตถุ และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หรือการขุดดินหรือถมดิน ที่ดำเนินการโดยส่วนราชการในการป้องกันน้ำท่วม ให้ไว้ ณวันที่ ๑๘ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๘ พลอากาศเอก คงศักดิ์ วันทนา รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย เล่ม ๑๒๒ ตอนที่ ๑๒๒ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจากได้มีการขุดพบเมืองโบราณเวียงกุมกาม ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลหนองหอย และตำบลป่าแดด อำเภอเมืองเชียงใหม่ และตำบลท่าวังตาล และ ตำบลหนองผึ้ง อำเภอสารภี จังหวัดเชียงใหม่ ซึ่งสถานที่ดังกล่าวมีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของชาติ ที่สมควรจะอนุรักษ์ไว้ และโดยที่ควรมีมาตรการในด้านการควบคุมการขุดดินและถมดิน เพื่อเป็นการป้องกัน การพังทลายของดินซึ่งเกิดจากการขุดดิน และป้องกันปัญหาน้ำท่วมขังโบราณสถานและในพื้นที่โดยรอบ โบราณสถานดังกล่าว จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้