กฎกระทรวงกำหนดอัตราภาษีป้าย พ.ศ. ๒๕๖๓

ปรารภ

เลม่ ๑๓๗ ตอนที่ ๙๘ ก หนา้ ๑๘ กฎกระทรวง กำหนดอัตรำภำษีป้ำย พ.ศ. 2563 อำศัยอำนำจตำมควำมในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง แห่งพระรำชบัญญัติภำษีป้ำย พ.ศ. ๒๕๑๐ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระรำชบัญญัติภำษีป้ำย (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๓๔ รัฐมนตรีว่ำกำร กระทรวงมหาดไทยออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. ๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้ยกเลิกกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตำมควำมในพระรำชบัญญัติ ภำษีป้ำย พ.ศ. ๒๕๑๐

2. ๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้กำหนดอัตรำภำษีป้ำย ดังต่อไปนี้

   (๑) ป้ำยที่มีอักษรไทยล้วน

   (ก) ป้ำยที่มีข้อควำมที่เคลื่อนที่หรือเปลี่ยนเป็นข้อควำมอื่นได้ ให้คิดอัตรำ ๑๐ บำท ต่อห้ำร้อยตำรำงเซนติเมตร

   (ข) ป้ำยนอกจำก

   (ก) ให้คิดอัตรำ ๕ บำท ต่อห้ำร้อยตำรำงเซนติเมตร

   (๒) ป้ำยที่มีอักษรไทยปนกับอักษรต่ำงประเทศ และหรือปนกับภำพ และหรือเครื่องหมายอื่น

   (ก) ป้ำยที่มีข้อควำม เครื่องหมาย หรือภำพที่เคลื่อนที่ หรือเปลี่ยนเป็นข้อควำม เครื่องหมาย หรือภำพอื่นได้ ให้คิดอัตรำ ๕๒ บำท ต่อห้ำร้อยตำรำงเซนติเมตร

   (ข) ป้ำยนอกจำก

   (ก) ให้คิดอัตรำ 26 บำท ต่อห้ำร้อยตำรำงเซนติเมตร

   (๓) ป้ำยที่ไม่มีอักษรไทยไม่ว่ำจะมีภำพหรือเครื่องหมายใด ๆ หรือไม่ และป้ำยที่มีอักษรไทย บางส่วนหรือทั้งหมดอยู่ใต้หรือต่ำกว่ำอักษรต่ำงประเทศ

   (ก) ป้ำยที่มีข้อควำม เครื่องหมาย หรือภำพที่เคลื่อนที่ หรือเปลี่ยนเป็นข้อควำม เครื่องหมาย หรือภำพอื่นได้ ให้คิดอัตรำ ๕๒ บำท ต่อห้ำร้อยตำรำงเซนติเมตร

   (ข) ป้ำยนอกจำก

   (ก) ให้คิดอัตรำ ๕๐ บำท ต่อห้ำร้อยตำรำงเซนติเมตร

3. ๓คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   อัตรำภำษีป้ำยตำมที่กำหนดในกฎกระทรวงนี้ ให้ใช้บังคับสำหรับป้ำยที่ต้อง เสียภำษีป้ำยตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2564 เป็นต้นไป เลม่ ๑๓๗ ตอนที่ ๙๘ ก หนา้ ๑๙

4. ๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ป้ำยที่ต้องเสียภำษีป้ำยก่อนวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2564 ให้เป็นไปตำมอัตรำ ภำษีป้ำยที่กำหนดในกฎกระทรวง ฉบับที่ 5 (พ.ศ. 2535) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีป้าย พ.ศ. 2510 ให้ไว้ ณ วันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖3 พลเอกอนุพงษ์ เผ่ำจินดำ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงมหาดไทย เลม่ ๑๓๗ ตอนที่ ๙๘ ก หนา้ ๒๐ หมำยเหตุ :- เหตุผลในกำรประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ เนื่องจำกอัตรำภำษีป้ำยตำมกฎกระทรวง ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติภาษีป้าย พ.ศ. ๒๕๑๐ ใช้บังคับมำเป็นระยะเวลา นำนแล้ว ซึ่งไม่สอดคล้องกับสภำพเศรษฐกิจและลักษณะของป้ำยที่ใช้กันอยู่ในปัจจุบัน สมควรปรับปรุง กำรกำหนดอัตรำภำษีป้ำยให้มีควำมเหมำะสมยิ่งขึ้น จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้