กฎกระทรวงกำหนดมาตรฐานการให้บริการของหน่วยบริการอาชีวเวชกรรม พ.ศ. ๒๕๖๗

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมมาตรา ๓–๔ · 2มาตรา ๓–๔ · 2 มาตรา
2. หมวด ๒ มาตรฐานด้านการให้บริการตรวจสุขภาพและเก็บสิ่งส่งตรวจทางชีวภาพมาตรา ๕–๖ · 2มาตรา ๕–๖ · 2 มาตรา
3. หมวด ๓ มาตรฐานด้านบุคลากรผู้ให้บริการอาชีวเวชกรรมมาตรา ๗–๑๐ · 4มาตรา ๗–๑๐ · 4 มาตรา
4. หมวด ๔ มาตรฐานด้านเครื่องมือสำหรับการให้บริการอาชีวเวชกรรมมาตรา ๑๑–๑๓ · 3มาตรา ๑๑–๑๓ · 3 มาตรา

ปรารภ

เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๓ ก กฎกระทรวง กำหนดมาตรฐานการให้บริการของหน่วยบริการอาชีวเวชกรรม พ.ศ. 2567 อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง และมาตรา ๒๔ (๑) แห่งพระราชบัญญัติ ควบคุมโรคจากการประกอบอาชีพและโรคจากสิ่งแวดล้อม พ.ศ. ๒๕๖๒ รัฐมนตรีว่าการกระทรวง สาธารณสุขโดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมโรคจากการประกอบอาชีพและโรคจากสิ่งแวดล้อม ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๑ หน่วยบริการอาชีวเวชกรรม

   2 มาตรา
2. ๓คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมมีหกประเภท ดังต่อไปนี้

   (๑) สถานบริการสาธารณสุขของรัฐ

   (๒) สถานบริการสาธารณสุขของเอกชน ดังนี้

   (ก) สถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล

   (ข) สถานพยาบาลเคลื่อนที่ของสถานพยาบาลตามกฎหมายว่าด้วยสถานพยาบาล เล่ม ๑๔๑ ตอนที่ ๗๓ ก

   (๓) สภากาชาดไทย

   (๔) หน่วยบริการการประกอบโรคศิลปะสาขาต่าง ๆ

   (๕) หน่วยงานหรือหน่วยบริการด้านสุขภาพที่ดำเนินการภายในสถานประกอบกิจการ ดังนี้

   (ก) หน่วยงานหรือหน่วยบริการด้านสุขภาพที่ดำเนินการภายในสถานประกอบกิจการ ที่มีจำนวนลูกจ้างตั้งแต่สองร้อยคนขึ้นไป แต่ไม่เกินเก้าร้อยเก้าสิบเก้าคน

   (ข) หน่วยงานหรือหน่วยบริการด้านสุขภาพที่ดำเนินการภายในสถานประกอบกิจการ ที่มีจำนวนลูกจ้างตั้งแต่หนึ่งพันคนขึ้นไป

   (๖) องค์กรที่ให้บริการด้านอาชีวเวชกรรม

3. ๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   หน่วยบริการอาชีวเวชกรรมตามข้อ ๓ ต้องให้บริการอาชีวเวชกรรมตามมาตรฐาน ในด้านต่าง ๆ ดังต่อไปนี้

   (๑) ด้านการให้บริการตรวจสุขภาพและเก็บสิ่งส่งตรวจทางชีวภาพ

   (๒) ด้านบุคลากรผู้ให้บริการอาชีวเวชกรรมและบุคลากรผู้สนับสนุนการให้บริการอาชีวเวชกรรม

   (๓) ด้านเครื่องมือสำหรับการให้บริการอาชีวเวชกรรม