กฎกระทรวงกำหนดลักษณะและระบบความปลอดภัยของอาคารที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม พ.ศ. ๒๕๖๖

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ โครงสร้ำงหลัก บันได และวัสดุของอำคำรมาตรา ๒–๔ · 3มาตรา ๒–๔ · 3 มาตรา
2. หมวด ๒ ระบบป้องกันและระงับอัคคีภัย ระบบกำรจัดการอำคำรมาตรา ๕–๑๓ · 9มาตรา ๕–๑๓ · 9 มาตรา
3. หมวด ๓ พื้นที่ภำยในอำคำรและที่ว่ำงภำยนอกอำคำรมาตรา ๑๔–๒๐ · 7มาตรา ๑๔–๒๐ · 7 มาตรา
4. หมวด ๔ อำคำรลักษณะพิเศษมาตรา ๒๑–๒๘ · 8มาตรา ๒๑–๒๘ · 8 มาตรา

ปรารภ

เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑ กฎกระทรวง กำหนดลักษณะและระบบควำมปลอดภัย ของอำคำรที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม พ.ศ. 2566 อำศัยอำนำจตำมควำมในมาตรา ๕ (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ มาตรา ๘ (๑) (๒) (๓) (๔) (๕) (๖) (๗) (๘) และ (๙) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ และมาตรา ๘ วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระรำชบัญญัติ ควบคุมอำคำร (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๕๘ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงมหาดไทย โดยคำแนะนำ ของคณะกรรมกำรควบคุมอำคำร ออกกฎกระทรวงไว้ ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๔ อำคำรลักษณะพิเศษ

   8 มาตรา
2. ๒๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้นำควำมในหมวด ๑ ถึงหมวด ๓ มำใช้บังคับแก่อำคำรลักษณะพิเศษด้วย เว้นแต่ที่กำหนดไว้โดยเฉพำะในหมวดนี้

3. ๒๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   อำคำรลักษณะพิเศษให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับระยะดิ่ง ของห้องพักตำมข้อ ๑๕ และควำมกว้ำงของทำงเดินในห้องพักรวมตำมข้อ ๑๙ วรรคหนึ่ง

4. ๒๓คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   อำคำรลักษณะพิเศษตำม

   (๒) ของบทนิยำมคำว่ำ “อำคำรลักษณะพิเศษ” ในข้อ ๒ ต้องเป็นไปตำมที่กำหนด ดังต่อไปนี้ เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๙

   (๑) วัสดุที่สร้ำงหรือนำมำประกอบต้องมีคุณสมบัติที่เกี่ยวกับกำรลำมไฟตำมหลักเกณฑ์ที่รัฐมนตรี โดยคำแนะนำของคณะกรรมกำรควบคุมอำคำรประกาศกำหนดในรำชกิจจำนุเบกษำ

   (๒) ติดตั้งเครื่องดับเพลิงแบบมือถือไม่น้อยกว่ำ ๑ เครื่อง ต่อพื้นที่ใช้สอยรวมไม่เกิน ๑๑๒ ตำรำงเมตร และให้มีระยะกำรเข้ำถึงไม่เกิน ๒๒.๕๐ เมตร

   (๓) ต้องมีที่ว่ำงภำยนอกอำคำรไม่น้อยกว่ำ ๒๕ ใน ๑๐๐ ส่วนของพื้นที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอำคำร และอำคำรแต่ละหลังจะต้องมีระยะห่ำงระหว่ำงกันโดยรอบไม่น้อยกว่ำ ๓.๐๐ เมตร โดยวัดระยะห่ำง จำกแนวสมอบกที่ยึดอำคำรหรือส่วนริมสุดของอำคำร

   (๔) ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับโครงสร้ำงหลักตำมข้อ ๒ (๑)

   (๕) ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับขนำดของห้องพักตำมข้อ ๑๔ (๑) และ

   (๒) แต่ต้องมีอัตรำส่วนพื้นที่ห้องพักต่อผู้พักไม่น้อยกว่ำ ๓ ตำรำงเมตรต่อคน

5. ๒๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   อำคำรลักษณะพิเศษตำม (๓) และ

   (๔) ของบทนิยำมคำว่ำ “อำคำรลักษณะพิเศษ” ในข้อ ๒ ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับขนำดของห้องพักตำมข้อ ๑๔ (๑) และ

   (๒) แต่ต้องมีอัตรำส่วนพื้นที่ห้องพักต่อผู้พักไม่น้อยกว่ำ ๓ ตำรำงเมตรต่อคน

6. ๒๕คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   อำคำรลักษณะพิเศษตำม

   (๕) ของบทนิยำมคำว่ำ “อำคำรลักษณะพิเศษ” ในข้อ ๒ ที่มีห้องพัก ๑ ห้อง และมีผู้พักไม่เกิน ๔ คน ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตำมข้อกำหนด เกี่ยวกับบันไดที่มีลักษณะตำมข้อ ๔ แต่ต้องมีบันไดหรือทำงขึ้นลงที่เหมำะสมต่อสภำพกำรใช้งำนและ มีสิ่งป้องกันกำรตกที่ปลอดภัย บทเฉพำะกำล

7. ๒๖คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   อำคำรที่มีอยู่ในวันก่อนวันที่พระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ใช้บังคับ และไม่อยู่ภำยใต้บังคับแห่งพระรำชบัญญัติควบคุมกำรก่อสร้ำงอำคำร พุทธศักราช ๒๔๗๙ หรือพระรำชบัญญัติควบคุมกำรก่อสร้ำงในเขตเพลิงไหม้ พุทธศักราช ๒๔๗๖ และจะดัดแปลงหรือ เปลี่ยนกำรใช้อำคำรมำประกอบธุรกิจโรงแรมตำมกฎหมำยว่ำด้วยโรงแรม ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติ ตำมข้อกำหนดเกี่ยวกับที่ว่ำงภำยนอกอำคำร ช่องทำงเดินในอำคำร แนวอำคำร ระยะดิ่งของอำคำร ระยะหรือระดับระหว่ำงอำคำรกับอำคำร หรือเขตที่ดินของผู้อื่น หรือระหว่ำงอำคำรกับถนน ตรอก ซอย ทำงเท้ำ ทำงหรือที่สำธำรณะ บันได และที่จอดรถยนต์ อำคำรที่มีอยู่ในวันก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้บังคับ และจะดัดแปลงหรือเปลี่ยนกำรใช้อำคำร มำประกอบธุรกิจโรงแรมตำมกฎหมำยว่ำด้วยโรงแรม ให้ใช้ข้อกำหนดเกี่ยวกับที่ว่ำงภำยนอกอำคำร ช่องทำงเดินในอำคำร แนวอำคำร ระยะดิ่งของอำคำร ระยะหรือระดับระหว่ำงอำคำรกับอำคำร หรือเขตที่ดินของผู้อื่น หรือระหว่ำงอำคำรกับถนน ตรอก ซอย ทำงเท้ำ ทำงหรือที่สำธำรณะ บันได และที่จอดรถยนต์ ตำมประเภทอำคำรที่กฎหมำยกำหนดในขณะที่ได้รับอนุญำตก่อสร้ำงหรือดัดแปลง อำคำรนั้น เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑๐

8. ๒๗คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   อำคำรตำมข้อ ๒๖ ที่จะดัดแปลงหรือเปลี่ยนกำรใช้อำคำรมำประกอบธุรกิจโรงแรม ตำมกฎหมำยว่ำด้วยโรงแรม ต้องอยู่ภำยใต้เงื่อนไข ดังต่อไปนี้

   (๑) ไม่เพิ่มพื้นที่อำคำรรวมกันทุกชั้นเกินร้อยละสองของพื้นที่อำคำรรวมกันทุกชั้นตำมที่ได้ใช้ ประโยชน์ก่อนกำรดัดแปลงหรือเปลี่ยนกำรใช้อำคำรสำหรับกรณีตำมข้อ ๒๖ วรรคหนึ่ง หรือตำมที่ เคยได้รับอนุญำตไว้ในครั้งแรกสำหรับกรณีตำมข้อ ๒๖ วรรคสอง

   (๒) ไม่เพิ่มควำมสูงของอำคำร

   (๓) ไม่เพิ่มพื้นที่ปกคลุมดิน

9. ๒๘คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในระหว่ำงที่ยังไม่มีกฎกระทรวงตำมข้อ ๒ (๑) (๒) และ

   (๓) ให้นำกฎกระทรวง ฉบับที่ ๖ (พ.ศ. ๒๕๒๗) ออกตามความในพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และที่แก้ไขเพิ่มเติม มำใช้บังคับแก่กำรดำเนินกำรเกี่ยวกับโครงสร้ำงหลักและวัสดุที่ใช้ในกำรก่อสร้ำงอำคำรตำมข้อ ๒ (๑) (๒) และ

   (๓) ไปพลำงก่อนจนกว่ำจะมีกฎกระทรวงตำมข้อ ๒ (๑) (๒) และ

   (๓) ใช้บังคับ ให้ไว้ ณ วันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๖6 พลเอกอนุพงษ์ เผ่ำจินดำ รัฐมนตรีว่ำกำรกระทรวงมหาดไทย เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๕๒ ก หนา้ ๑๑ หมำยเหตุ :- เหตุผลในกำรประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่รูปแบบกำรประกอบธุรกิจโรงแรม เปลี่ยนแปลงไปจำกกำรประกอบธุรกิจโรงแรมแบบดั้งเดิม รูปแบบ ลักษณะ และรูปทรงของอำคำรที่ใช้ประกอบ ธุรกิจโรงแรมมีควำมหลำกหลำย รวมทั้งมีกำรนำสิ่งปลูกสร้ำงอื่นมำให้บริกำรที่พักแก่ประชำชนเป็นกำรทั่วไป ในลักษณะโรงแรมมำกยิ่งขึ้น ดังนั้น เพื่อให้ผู้ใช้บริกำรที่พักหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องได้รับควำมปลอดภัย เมื่อเข้ำใช้อำคำรหรือเข้ำใช้บริกำร สมควรกำหนดลักษณะและระบบควำมปลอดภัยของอำคำรที่จะนำมำใช้ ประกอบธุรกิจดังกล่ำวให้เหมำะสมและสอดคล้องกับประเภทของอำคำรที่ใช้ประกอบธุรกิจโรงแรม จึงจำเป็น ต้องออกกฎกระทรวงนี้