มาตรา ๔๐

ผู้รับอนุญาตส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕ มีหน้าที่ ดังต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีป้ายแสดงไว้ในที่เปิดเผยและเห็นได้ง่ายจากภายนอกอาคาร ณ สถานที่ส่งออก ที่จัดทำด้วยวัสดุถาวร โดยมีข้อความเป็นอักษรไทยที่มีขนาดเหมาะสมว่าเป็นสถานที่ส่งออกยาเสพติดให้โทษ ในประเภท ๕

(๒) จัดให้มีฉลากที่ภาชนะหรือหีบห่อบรรจุยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕ โดยให้อยู่ใน ตำแหน่งที่เห็นได้ง่ายและชัดเจน และอย่างน้อยต้องมีรายการ ดังต่อไปนี้

(ก) ชื่อยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕

(ข) ข้อความเป็นอักษรไทยสีแดงว่า “ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕” ที่มีขนาด เห็นได้ชัดเจน

(ค) ขนาดบรรจุ ให้แสดงหน่วยน้ำหนักหรือปริมาตรในระบบเมตริก

(ง) วัน เดือน ปี ที่ผลิต และครั้งที่ผลิต

(จ) ชื่อผู้ผลิตและสถานที่ตั้งของสถานที่ผลิต

(ฉ) ชื่อผู้ส่งออกและสถานที่ตั้งของสถานที่ส่งออก

(ช) คำว่า “Thailand”

(๓) ดำเนินการตามแผนการส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕

(๔) ส่งออกและเก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕ ในสถานที่ที่ระบุไว้ในใบอนุญาต และจัดให้มีระบบการควบคุมความปลอดภัย

(๕) จัดให้มีการป้องกันตามสมควรเพื่อมิให้ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕ สูญหายหรือ มีการนำไปใช้โดยมิชอบ เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๒๙ ก

(๖) จัดให้มีการเก็บยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕ แยกจากยาหรือวัตถุอื่น และเก็บเป็น สัดส่วนในที่เก็บซึ่งมั่นคงแข็งแรงและมีกุญแจใส่ไว้หรือเครื่องป้องกันอย่างอื่นที่มีสภาพเท่าเทียมกัน

(๗) ในกรณีที่ยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕ ตาม

(๖) ถูกโจรกรรม สูญหาย หรือถูกทำลาย ต้องแจ้งเป็นหนังสือให้ผู้อนุญาตทราบโดยมิชักช้า

(๘) จัดให้มีการทำบัญชีเกี่ยวกับการส่งออกยาเสพติดให้โทษในประเภท ๕ ตามที่ได้รับอนุญาต โดยต้องเก็บรักษาบัญชีไว้ไม่น้อยกว่าสามปีนับแต่วันที่ลงรายการครั้งสุดท้ายในบัญชี และพร้อมที่จะ แสดงต่อพนักงานเจ้าหน้าที่ได้ทุกเวลาในขณะเปิดดำเนินการ

(๙) เสนอรายงานเกี่ยวกับการดำเนินการตามที่ได้รับอนุญาตต่อผู้อนุญาตเป็นรายเดือน ภายในระยะเวลาหนึ่งเดือนนับแต่วันสิ้นเดือน ความใน

(๑) ไม่ใช้บังคับแก่ผู้รับอนุญาตส่งออกตามข้อ ๖ (๑) และ

(๓) และความใน (๒) และ

(๓) ไม่ใช้บังคับแก่ผู้รับอนุญาตส่งออกตามข้อ ๖ (๑)