มาตรา ๑

ในกฎกระทรวงนี้ “ค่ำป่วยกำร” หมำยควำมว่ำ เงินที่จ่ำยเป็นค่ำตอบแทนให้แก่พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ ซึ่งเจ้ำหน้ำที่ของหน่วยงำนของรัฐเรียกมำให้ถ้อยคำหรือทำควำมเห็น ไม่ว่ำโดยกำรมำ ณ สถำนที่นัดหมำย โดยระบบกำรประชุมทำงจอภำพ หรือโดยวิธีการทำงอิเล็กทรอนิกส์ รวมทั้งกำรทำรำยงำนควำมเห็น เป็นลำยลักษณ์อักษรเสนอต่อเจ้ำหน้ำที่ของหน่วยงำนของรัฐ “หัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐที่เจ้ำหน้ำที่สังกัด” หมำยควำมว่ำ

(๑) ปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี ปลัดกระทรวง หรือปลัดทบวง ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือ พยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นเจ้ำหน้ำที่ของสำนักงำนปลัดสำนักนายกรัฐมนตรี สำนักงำนปลัดกระทรวง หรือ สำนักงำนปลัดทบวง แล้วแต่กรณี เว้นแต่ผู้ว่ำรำชกำรจังหวัดหรือเจ้ำหน้ำที่ของรำชกำรส่วนภูมิภำค ในจังหวัด แล้วแต่กรณี เป็นผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ

(๒) อธิบดีหรือหัวหน้ำส่วนรำชกำรที่เรียกชื่ออย่ำงอื่นและมีฐำนะเป็นกรม ในกรณีที่ผู้เรียก พยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นเจ้ำหน้ำที่ของกรมหรือส่วนรำชกำรที่เรียกชื่ออย่ำงอื่นและมีฐำนะเป็นกรม แล้วแต่กรณี เว้นแต่เจ้ำหน้ำที่ของรำชกำรส่วนภูมิภำคในจังหวัด เป็นผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ

(๓) ผู้ว่ำรำชกำรจังหวัด ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นผู้ว่ำรำชกำรจังหวัด รองผู้ว่ำรำชกำรจังหวัด ปลัดจังหวัด นำยอำเภอ เจ้ำหน้ำที่ของสำนักงำนจังหวัด หรือเจ้ำหน้ำที่ ของที่ทำกำรปกครองจังหวัดและอำเภอ

(๔) หัวหน้ำส่วนรำชกำรในภูมิภำค ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญเป็น เจ้ำหน้ำที่ของรำชกำรบริหำรส่วนภูมิภำคในจังหวัด เว้นแต่ปลัดจังหวัด นำยอำเภอ และเจ้ำหน้ำที่ ของที่ทำกำรปกครองจังหวัดและอำเภอ เป็นผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ เลม่ ๑๔๐ ตอนที่ ๓ ก หนา้ ๒

(๕) ผู้บริหำรสูงสุดของรัฐวิสำหกิจ ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ เป็นเจ้ำหน้ำที่ของรัฐวิสำหกิจ

(๖) ผู้บริหำรสูงสุดของหน่วยงำนอื่นของรัฐ ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญ เป็นเจ้ำหน้ำที่ของหน่วยงำนอื่นของรัฐ

(๗) ผู้บริหำรสูงสุดขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือ พยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นเจ้ำหน้ำที่ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น

(๘) หัวหน้ำหน่วยงำนของรัฐซึ่งเป็นหน่วยธุรกำรหรือฝ่ำยเลขำนุกำรของคณะกรรมกำร ตำมกฎหมำย ในกรณีที่ผู้เรียกพยำนหรือพยำนผู้เชี่ยวชำญเป็นคณะกรรมกำรตำมกฎหมำย