มาตรา ๒๓
กฎกระทรวงกำหนดวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้างอาคารประเภทควบคุมการใช้ พ.ศ. ๒๕๖๖ · ๒๕๖๖
กระจกที่เอียงทำมุมกับแนวดิ่งเกินสิบห้ำองศำ และหลังคำช่องกระจกของอำคำรสูง อำคำรขนำดใหญ่ และอำคำรขนำดใหญ่พิเศษ ต้องเป็นกระจกนิรภัยหลำยชั้น เว้นแต่กรณีหนึ่งกรณีใด ดังต่อไปนี้
(๑) เป็นกระจกนิรภัยเทมเปอร์ที่เอียงทำมุมกับแนวดิ่งไม่เกินสำมสิบองศำ และมีจุดสูงสุด ของกระจกอยู่เหนือระดับพื้นทำงเดินไม่เกินสำมเมตร
(๒) มีแผงรองใต้กระจกที่มีคุณสมบัติ ดังนี้
(ก) เป็นวัสดุไม่ติดไฟและเป็นตะแกรงที่มีขนำดของช่องว่ำงไม่เกิน ๒๕x ๒๕ มิลลิเมตร หำกติดตั้งในสภำพบรรยำกำศที่มีกำรกัดกร่อนสูง แผงดังกล่ำวต้องทำจำกวัสดุที่สำมำรถต้ำนทำน กำรกัดกร่อนได้
(ข) มีควำมมั่นคงแข็งแรงและสำมำรถรับน้ำหนักได้ไม่น้อยกว่ำสองเท่ำของน้ำหนักกระจก
(ค) ต้องยึดกับโครงสร้ำงหรือชิ้นส่วนโครงสร้ำงของอำคำรอย่ำงมั่นคงแข็งแรง และติดตั้ง อยู่ห่ำงจำกกระจกไม่เกินหนึ่งร้อยมิลลิเมตร
(๓) มีระบบกำรป้องกันกำรร่วงหล่นของแผ่นกระจก
(๔) เป็นกระจกที่ติดตั้งอยู่เหนือพื้นที่ที่ไม่มีบุคคลเข้ำอยู่หรือเข้ำใช้สอยได้
ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน