มาตรา ๑

ให้ยกเลิกความใน

(๔) แห่งกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการที่ไม่ต้องขออนุญาต ในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ศ. ๒๕๕๖ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยกฎกระทรวงกำหนดธุรกิจบริการ ที่ไม่ต้องขออนุญาตในการประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๙ และให้ใช้ความ ต่อไปนี้แทน “(๔) ธุรกิจสถาบันการเงิน ธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องหรือจำเป็นต่อการประกอบธุรกิจของสถาบันการเงิน ธุรกิจอื่นของสถาบันการเงิน และธุรกิจของบริษัทในกลุ่มธุรกิจทางการเงินของสถาบันการเงิน ทั้งนี้ ตามกฎหมายว่าด้วยธุรกิจสถาบันการเงิน

(ก) ธุรกิจธนาคารพาณิชย์

(ข) ธุรกิจบริการเป็นสำนักงานผู้แทนธนาคาร

(ค) การให้บริการทางการเงินตามหลักชาริอะฮ์

(ง) การเป็นตัวแทนของสถาบันการเงิน

(จ) การให้บริการรับฝากเงินที่มีเงื่อนไขการเบิกถอนเงินจากบัญชีตามคำสั่งลูกค้าและ กิจการดูแลผลประโยชน์

(ฉ) การประกอบธุรกรรมซื้อคืนภาคเอกชน

(ช) การเป็นตัวแทนรับคำขอและเรียกเก็บเบี้ยประกันหรือค่าบริการการประกันการส่งออก และการค้ำประกันสินเชื่อแก่ลูกค้า

(ซ) การรับให้บริการเกี่ยวกับธุรกิจทางการเงินแก่สถาบันการเงิน บริษัทในกลุ่มธุรกิจ ทางการเงิน ธนาคารแห่งประเทศไทย และหน่วยงานราชการ

(ฌ) การนำอสังหาริมทรัพย์ออกให้เช่า เล่ม ๑๓๔ ตอนที่ ๖๒ ก

(ญ) การรับซื้อหรือรับโอนลูกหนี้เงินให้กู้ยืม

(ฎ) การให้บริการการบริหารจัดการเงินสด

(ฏ) การให้บริการเกี่ยวกับการจัดทำเอกสารที่เกี่ยวกับธุรกิจของลูกค้า

(ฐ) การให้บริการเป็นตัวแทนรับชำระหนี้หรือตัวแทนรับคำขอ

(ฑ) การให้เช่าซื้อและการให้เช่าแบบลีสซิ่ง”