๓. สุตนชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๓. สุตนชาดก (๓๙๘) ว่าด้วยสุตนโพธิสัตว์ (พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)
ท่านมฆเทพผู้สถิตอยู่ที่ต้นไทรนี้ พระราชาทรงส่งภัตตาหารที่ปรุงด้วยเนื้อที่สะอาดมาให้ท่าน ท่านจงออกมาบริโภคเถิด (ยักษ์กล่าวว่า)
มาเถิดมาณพ จงวางภักษาหารที่เพียบพร้อมด้วยกับข้าวลง มาณพ เจ้าก็จะเป็นภักษาหาร จัดเป็นภักษาหารทั้ง ๒ อย่าง (พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)
ยักษ์ ท่านจะละทิ้งประโยชน์อันยิ่งใหญ่เพราะเหตุเพียงเล็กน้อย ชนทั้งหลายที่หวาดระแวงความตายจักไม่นำภักษาหารมาให้ท่าน
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๒๕๗}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๗. สัตตกนิบาต] ๑. กุกกุวรรค ๔. มาตุโปสกคิชฌชาดก (๓๙๙)
นี่ยักษ์ ท่านจักได้ภักษาหารที่สะอาด ประณีต มีรสอร่อยเป็นประจำทุกวัน ก็เมื่อท่านกินเราเสียแล้ว คนที่จะนำภักษาหารมาให้ท่านในที่นี้จักหาได้ยากอย่างยิ่ง (ยักษ์กล่าวว่า)
พ่อสุตนะ เนื้อความตามที่ท่านพูด เป็นประโยชน์แก่เราทีเดียว เราอนุญาตท่าน ขอให้ท่านจงกลับไปพบมารดาโดยความสวัสดีเถิด
พ่อมาณพ ท่านจงนำพระขรรค์ ฉัตร และถาดไปด้วย ขอมารดาของท่านจงพบความสวัสดี และขอให้ท่านจงพบมารดา (พระโพธิสัตว์กล่าวว่า)
นี่ยักษ์ ขอท่านพร้อมกับหมู่ญาติทั้งหมด จงเป็นสุขเช่นกันเถิด เราก็ได้ทรัพย์แล้ว และเราก็กระทำตามพระราชโองการแล้วสุตนชาดกที่ ๓ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๓ สุตนชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๓. สุตนชาดก ว่าด้วยเสียเพื่อได้
ราชา เต ภตฺตํ ปาเหสิ สุจึ มํสูปเสจนํ มฆเทวสฺมึ อธิวตฺเถ เอหิ นิกฺขมฺม ภุญฺชสฺสุ ฯ
ดูกรมฆเทพผู้สิงสถิตอยู่ ณ ต้นไทรนี้ พระราชารับสั่งให้ส่งอาหารเจือ ด้วยเนื้ออันสะอาดมาให้ท่าน เชิญท่านออกมาบริโภคเสียเถิด.
เอหิ มาณว โอโรหิ ภิกฺขมาทาย สูปิตํ ตฺวญฺจ มาณว ภกฺโขสิ อุโภ ภกฺขา ภวิสฺสถ ฯ
ดูกรมาณพ เชิญท่านนำอาหารพร้อมด้วยกับมาให้เรา ดูกรมาณพ ท่าน ก็มีอาหาร เรามาบริโภคกันเถิด.
อปฺปเกน ตุวํ ยกฺข ถุลฺลมตฺถํ ชหิสฺสสิ ภิกฺขนฺเต นาหริสฺสนฺติ ชนา มรณสงฺกิโน ฯ
ดูกรยักษ์ ท่านจะละประโยชน์อันใหญ่เสีย เพราะประโยชน์เล็กน้อย ชนทั้งหลายผู้หวาดเกรงความตาย เขาจักไม่นำอาหารมาให้.
ลทฺธายํ ยกฺข ตว นิจฺจภิกฺขํ สุจึ ปณีตํ รสสาธุเปตํ ภิกฺขญฺจ เต อาหริโย นโร อิธ สุทุลฺลโภ โหหิติ ขาทิเต มยิ ฯ
ดูกรยักษ์ เมื่อท่านไม่กินเรา คนจะนำอาหารที่สะอาดประณีต ประกอบ ด้วยรสดีมาให้ท่านบริโภคเป็นนิตย์ แต่เมื่อท่านกินเราเสียแล้ว คนที่จะ นำอาหารมาให้ท่านก็จะหาได้ยาก.
มเมว สุตนํ อตฺโถ ยถา ภาสสิ มาณว มยา ตฺวํ สมนุญฺญาโต โสตฺถึ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ
ดูกรสุตนมาณพ ประโยชน์ที่ท่านกล่าวถึง ย่อมเจริญแก่เราทุกประการ เราอนุญาตให้ท่านกลับไปหามารดาโดยสวัสดี.
ขคฺคํ ฉตฺตญฺจ ปาติญฺจ คจฺเฉวาทาย มาณว โสตฺถึ ปสฺสตุ เต มาตา ตฺวญฺจ ปสฺสาหิ มาตรํ ฯ
ดูกรมาณพ ท่านจงถือพระขรรค์ ฉัตรและถาดกลับไปเถิด มารดาของ ท่านจะได้เห็น และท่านก็จะได้เห็นมารดาโดยสวัสดี.
เอวํ ยกฺข สุขี โหหิ สห สพฺเพหิ ญาติภิ ธนญฺจ เม อธิคตํ รญฺโญ จ วจนํ กตนฺติ ฯ สุตนชาตกํ ตติยํ ฯ ---------
ดูกรยักษ์ เมื่อเป็นเช่นนั้น ท่านจงมีความสุขพร้อมด้วยญาติทั้งปวงเถิด ทรัพย์เราก็ได้แล้ว และพระดำรัสสั่งของพระราชาเราก็ได้สนองแล้ว. จบ สุตนชาดกที่ ๓.