๗. ปีฐชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๗. ปีฐชาดก (๓๓๗) ว่าด้วยเศรษฐีถวายตั่งตามตระกูล (เศรษฐีกรุงพาราณสีได้กล่าวกับดาบสโพธิสัตว์ว่า)
ข้าพเจ้ามิได้ถวายตั่ง น้ำดื่ม และโภชนาหารแด่พระคุณเจ้า ท่านผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ขอพระคุณเจ้าจงยกโทษให้ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเห็นโทษนั้นอยู่ (พระดาบสโพธิสัตว์ได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)
อาตมามิได้ติดใจ มิได้โกรธเคือง และมิได้มีความไม่พอใจแม้แต่น้อย อนึ่ง แม้อาตมาก็ยังคิดคำนึงในใจอยู่ว่า หน้าที่ในตระกูลเป็นเช่นนี้แน่นอน
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๘๖}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก [๔. จตุกกนิบาต] ๔. โกกิลวรรค ๘. ถุสชาดก (๓๓๘) (เศรษฐีได้ฟังดังนั้น จึงกล่าวว่า)
พวกข้าพเจ้าถวายอาสนะ น้ำดื่ม และน้ำมันทาเท้า ทุกสิ่งทุกเมื่อ นี้เป็นหน้าที่ในตระกูลครั้งปู่ย่าตายายของข้าพเจ้า
พวกข้าพเจ้าบำรุงสมณะและพราหมณ์โดยเคารพ ในกาลทุกเมื่อเหมือนญาติผู้ใหญ่ นี้เป็นธรรมในตระกูลครั้งบิดาและปู่ของข้าพเจ้าปีฐชาดกที่ ๗ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๗ ปีฐชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๗. ปีฐชาดก ว่าด้วยธรรมในสกุล
น เต ปีฐมทาสิมฺห น ปานํ นปิ โภชนํ พฺรหฺมจารี ขมสฺสุ เม เอตํ ปสฺสามิ อจฺจยํ ฯ
เราทั้งหลายไม่ได้ให้ตั่ง น้ำดื่ม และโภชนาหารแก่ท่าน ขอท่านผู้เป็น พรหมจารี จงอดโทษให้แก่ข้าพเจ้า ข้าพเจ้าเห็นโทษนี้.
เนวาภิสชฺชามิ นจาปิ กุปฺเป นจาปิ เม อปฺปิยมาสิ กิญฺจิ อโถปิ เม อาสิ มโนวิตกฺโก เอตาทิโส นูน กุลสฺส ธมฺโม ฯ
อาตมภาพไม่ได้ข้องเกี่ยว และไม่ได้นึกโกรธเคืองเลย แม้ความไม่ชอบใจ อะไรๆ ของอาตมภาพก็ไม่มีเลย แท้ที่จริง อาตมภาพยังมีความวิตกอยู่ใน ใจว่า ธรรมของสกุลนี้ จักเป็นเช่นนี้แน่.
เอสสฺมากํ กุเล ธมฺโม ปิตุปิตามโห สทา อาสนํ อุทกํ ปชฺชํ สพฺเพตํ นิปทามเส ฯ
ที่นั่ง น้ำล้างเท้า น้ำมันทาเท้า ข้าพเจ้าให้อยู่เป็นนิจทุกอย่าง นี้เป็นธรรม ในสกุล เนื่องมาจาก ปู่ ย่า ตา ยาย ของข้าพเจ้าทุกเมื่อ.
เอสสฺมากํ กุเล ธมฺโม ปิตุปิตามโห สทา สกฺกจฺจํ อุปติฏฺฐาม อุตฺตมํ วิย ญาตกนฺติ ฯ ปีฐชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------
ข้าพเจ้าบำรุงสมณพราหมณ์โดยเคารพดุจญาติที่สูงสุด นี้เป็นธรรมในสกุล เนื่องมาจากปู่ ย่า ตา ยาย ของข้าพเจ้าทุกเมื่อ. จบ ปีฐชาดกที่ ๗.