๘. ถุสชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๘. ถุสชาดก (๓๓๘) ว่าด้วยหนูไม่กินแกลบ (ในเวลาที่พระโอรสมีพระชนมายุ ๑๖ พรรษา ขณะที่กำลังเสวยพระกระยาหารเย็น พระราชาแห่งกรุงพาราณสีตรัสกับพระโอรสว่า)
แกลบก็ปรากฏโดยความเป็นแกลบ และข้าวสารก็ปรากฏโดยความเป็นข้าวสารแก่หนูทั้งหลาย แต่พวกหนูเว้นแกลบเสียแล้วเคี้ยวกินเฉพาะข้าวสารเท่านั้น (ในเวลามีการเข้าเฝ้าเป็นการใหญ่ พระราชาตรัสว่า)
การปรึกษากันในป่าก็ดี การกระซิบกันในบ้านก็ดี การวางแผนฆ่าเราก็ดี ทั้งหมดนั้นเรารู้แล้ว (ครั้นพระราชาประทับยืนอยู่ที่หัวบันได ก็ตรัสว่า)
ได้ยินว่า พ่อของลิงกัดผล(ลูกอัณฑะ)ของลูกลิง ที่เกิดตามธรรมชาติเสียตั้งแต่ยังเล็กอยู่ (พระราชาประทับยืนที่ธรณีประตู ตรัสอีกว่า)
การที่เจ้ากระสับกระส่ายอยู่เหมือนแพะตาบอดในไร่ผักกาด และเจ้านอนอยู่ใต้แท่นบรรทม ทั้งหมดนั้นเรารู้แล้ว ถุสชาดกที่ ๘ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๑๘๗}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๘ ถุสชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๘. ถุสชาดก ว่าด้วยรู้จักแกลบหรือข้าวสารในที่มืด
วิทิตํ ถุสํ อุนฺทุรานํ วิทิตํ ปน ตณฺฑุลํ ถุสํ ถุสํ วิวชฺชิตฺวา ตณฺฑุลํ ปน ขาทเร ฯ
แกลบปรากฏโดยความเป็นแกลบแก่หนูทั้งหลาย และข้าวสารก็ปรากฏ โดยความเป็นข้าวสารแก่พวกมัน แม้ในที่มืด พวกมันเว้นแกลบเสีย เลือกกินแต่ข้าวสาร.
ยา มนฺตนา อรญฺญสฺมึ ยา จ คาเม นิกณฺณิกา ยญฺเจตํ อิติ จินฺตี จ เอตมฺปิ วิทิตํ มยา ฯ
การปรึกษาในป่าก็ดี การพูดกระซิบกันในบ้านก็ดี และการคิดหาโอกาส ด่าเราในบัดนี้ก็ดี เรารู้หมดแล้ว.
ธมฺเมน กิร ชาตสฺส ปิตา ปุตฺตสฺส มกฺกโฏ ทหรสฺเสว สนฺตสฺส ทนฺเตหิ ผลมจฺฉิทา ฯ
ได้ยินว่า ลิงตัวที่เป็นพ่อมันเอาฟันกัดภาวะบุรุษของลูกผู้เกิดตามสภาพ เสียแต่ยังเยาว์ทีเดียว.
ยเมตํ ปริสปฺปสิ อชกาโณว สาสเป โยปายํ เหฏฺฐโต เสติ เอตมฺปิ วิทิตํ มยาติ ฯ ถุสชาตกํ อฏฺฐมํ ฯ ---------
การที่เจ้าดิ้นรนอยู่เหมือนแพะตาบอดในไร่ผักกาดก็ดี นอนอยู่ภายใต้ ที่นอนก็ดี เรารู้หมดสิ้นแล้ว. จบ ถุสชาดกที่ ๘.