๗. มิตตามิตตชาดก

บุคคลเห็นคนผู้เป็นศัตรูกันแล้วย่อมไม่ยิ้มแย้ม ไม่ชื่นชมศัตรูนั้น เมื่อสบตากันก็เบือนหน้าไปทางอื่น และประพฤติตรงกันข้าม

อาการทั้งหลายปรากฏที่ศัตรู บัณฑิตเห็นแล้ว ฟังแล้วซึ่งอาการเหล่านั้น พึงรู้ได้ว่า ผู้นี้เป็นศัตรูของเรามิตตามิตตชาดกที่ ๗ จบ

น นํ อุมฺหยเต ทิสฺวา น จ นํ ปฏินนฺทติ จกฺขูนิ จสฺส น ททาติ ปฏิโลมญฺจ วตฺตติ ฯ

ศัตรูเห็นเข้าแล้วไม่ยิ้มแย้ม ไม่แสดงความยินดีตอบ สบตากันแล้ว เบือนหน้าหนี ไม่แลดู ประพฤติตรงกันข้ามเสมอ.

เอเต ภวนฺติ อาการา อมิตฺตสฺมึ ปติฏฺฐิตา เยหิ อมิตฺตํ ชาเนยฺย ทิสฺวา สุตฺวา จ ปณฺฑิโตติ ฯ มิตฺตามิตฺตชาตกํ สตฺตมํ ฯ ---------

อาการเหล่านี้ มีปรากฏอยู่ในศัตรู เป็นเครื่องให้บัณฑิตเห็น และได้ฟัง แล้ว พึงรู้ได้ว่า เป็นศัตรู. จบ มิตตามิตตชาดกที่ ๗.