๑๐. สัพพสังหารกปัญหา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
บาลีและคำแปล
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐ สพฺพสํหารกปโญฺห
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๑๐. สัพพสังหารกปัญหา ว่าด้วยการพูดของหญิง ๒ ประเภท
สพฺพสํหารโก นตฺถิ สุทฺธํ กงฺคุ ปวายติ อลิกํ ภาสติยํ ธุตฺตี สจฺจมาหุ มหลฺลิกาติ ฯ สพฺพสํหารกปโญฺห ทสโม ฯ ปโรสตวคฺโค เอกาทสโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ สปโรสตตายิตเวรี ปุน ภมจกฺกถนาคสิริวฺหยโน สุขกญฺจ วต สิปฺปกพาหิยา กุณฺฑปูวมหลฺลิกกา จ ทส ฯ ---------
กลิ่นเครื่องอบทั้งปวงไม่มี มีแต่กลิ่นดอกประยงค์ล้วนฟุ้งไป หญิงนักเลง คนนี้ ย่อมกล่าวคำเหลาะแหละ หญิงผู้ใหญ่กล่าวคำจริง. จบ สัพพสังหารกปัญหาที่ ๑๐. จบ ปโรสตวรรคที่ ๑๑. -----------------------------------------------------รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ปโรสตชาดก ๒. ปัณณิกชาดก ๓. เวริชาดก ๔. มิตตวินทชาดก ๕. ทุพพลกัฏฐชาดก ๖. อุทัญจนีชาดก ๗. สาลิตตกชาดก ๘. พาหิยชาดก ๙. กุณฑกปูวชาดก ๑๐. สัพพสังหารกปัญหา. -----------------------------------------------------
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐. สัพพสังหารกปัญหชาดก (๑๑๐) ว่าด้วยการพูดของหญิง ๒ ประเภท (พระโพธิสัตว์ขัดสีเครื่องประดับอยู่เมื่อรู้ว่าดอกประยงค์บานแล้ว จึงกล่าวว่า)
กลิ่นเครื่องอบทั้งปวงไม่มี มีแต่กลิ่นดอกประยงค์ล้วนๆ ฟุ้งไป หญิงนักเลงคนนี้พูดแต่คำเหลาะแหละ ส่วนหญิงผู้ใหญ่พูดแต่คำสัตย์ สัพพสังหารกปัญหชาดกที่ ๑๐ จบ ปโรสตวรรคที่ ๑๑ จบ รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ปโรสตชาดก ๒. ปัณณิกชาดก ๓. เวริชาดก ๔. มิตตวินทชาดก ๕. ทุพพลกัฏฐชาดก ๖. อุทัญจนีชาดก ๗. สาลิตตกชาดก ๘. พาหิยชาดก ๙. กุณฑปูวชาดก ๑๐. สัพพสังหารกปัญหชาดก
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๗ หน้า : ๔๕}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ปัญหาในเรื่องเครื่องประดับอบด้วยกลิ่นหอมทุกอย่าง
มีคำเริ่มต้นว่า สพฺพสํหารโก นตฺถิ ดังนี้
จักแจ่มแจ้งโดยอาการทั้งปวง ในอุมมัคคชาดก.
จบอรรถกถาสัพพสังหารกปัญหาที่ ๑๐. จบ ปโรสตวรรคที่ ๑๑. -----------------------------------------------------
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ปโรสตชาดก ว่าด้วย คนมีปัญญาคนเดียวดีกว่าคนโง่เขลาตั้งร้อย
๒. ปัณณิกชาดก ว่าด้วย ที่พึงให้โทษ
๓. เวริชาดก ว่าด้วย การอยู่ร่วมกับมีเวรกัน
๔. มิตตวินทชาดก ว่าด้วย โทษผู้ลุอำนาจความปรารถนา
๕. ทุพพลกัฏฐชาดก ว่าด้วย ช้างกลัวไม้แห้ง
๖. อุทัญจนีชาดก ว่าด้วย หญิงโจร
๗. สาลิตตกชาดก ว่าด้วย คนมีศิลปะ
๘. พาหิยชาดก ว่าด้วย เป็นคนควรศึกษาศิลปะ
๙. กุณฑกปูวชาดก ว่าด้วย มีอย่างไรกินอย่างนั้น
๑๐. สัพพสังหารกปัญหา ว่าด้วย การพูดของหญิง ๒ ประเภท
-----------------------------------------------------