๕. ราธชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๕. ราธชาดก (๑๔๕) ว่าด้วยลูกนกแขกเต้าราธะ (นกแขกเต้าโพธิสัตว์ได้กล่าวเตือนน้องราธะว่า)
พ่อราธะ เจ้ายังไม่รู้ว่า คนที่ยังไม่มาในปฐมยามมีประมาณเท่าไร เจ้าพูดเพ้อเจ้ออย่างโง่ๆ ไปเอง ในเมื่อแม่โกสิยายนีหมดความเยื่อใยในบิดาของเราแล้วราธชาดกที่ ๕ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๕ ราธชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๕. ราธชาดก ว่าด้วยพูดเพ้อเจ้อเพราะความเขลา
น ตฺวํ ราธ วิชานาสิ อฑฺฒรตฺเต อนาคเต อพฺยายตํ วิลปสิ วิรตฺเต โกสิยายเนติ ราธชาตกํ ปญฺจมํ ฯ ---------
ดูกรราธะ ท่านไม่รู้จักคนทั้งหลายที่ยังไม่มาในเวลาปฐมยาม ท่านพูด เพ้อเจ้อไปตามความโง่เขลา นางพราหมณีผู้โกสิยโคตรเป็นหญิงไม่ดี หมดความรักใคร่ในบิดาของท่าน. จบ ราธชาดกที่ ๕.