๖. วาตัคคสินธวชาดก

แม่เป็นโรคผอมเหลืองไม่ใยดีอาหารเพราะม้าตัวใด ม้านั้นคือตัวนี้มาภักดีแล้ว บัดนี้ เพราะเหตุไร แม่จึงให้ม้านั้นหนีไปเสียเล่า (แม่ลาได้ฟังคำของลูก จึงกล่าวว่า)

ก็ถ้าความเชยชิดเกิดมีแต่แรกพบ ชื่อเสียงของสตรีจะเสียหาย เพราะเหตุนั้น ลูกเอ๋ย แม่จึงทำให้ม้านั้นหนีไป (พระศาสดาได้ตรัสพระคาถาว่า)

เยนาสิ กีสิยา ปณฺฑุ เยน ภตฺตํ น รุจฺจติ อยํ โส อาคโต ภตฺโต กสฺมาทานิ ปลายสิ ฯ

ด้วยเหตุใด คุณแม่จึงมีโรคผอมเหลือง ไม่ชอบใจอาหาร ม้านั้นก็มา คบหาสมาคมแล้ว เหตุไร คุณแม่จึงให้ม้าตัวนั้นหนีไปเสียในบัดนี้เล่า?

นุโข ปนาทิเกเนว สนฺถโว นาม ชายติ ยโส หายติ อิตฺถีนํ ตสฺมา ตาต ปลายิหํ ฯ

ลูกเอ๋ย ขึ้นชื่อว่า มิตรสันถวะจะเกิดขึ้นแต่แรกพบปะเทียวแหละ ยศ ของสตรีทั้งหลาย ย่อมเสื่อมไป เพราะฉะนั้น แม่จึงแสร้งทำให้พระยาม้า นั้นหนีไปเสีย.

ยสสฺสินํ กุเล ชาตํ อาภตํ ยา น อิจฺฉติ โสจตี จิรรตฺตาย วาตคฺคมิว คทฺรภีติ ฯ วาตคฺคสินฺธวชาตกํ ฉฏฺฐํ ---------

สตรีคนใด ไม่ปรารถนาบุรุษผู้เกิดในตระกูลมียศศักดิ์ ที่มีคนชักพามา แล้ว สตรีคนนั้น จะต้องเศร้าโศกอยู่สิ้นกาลนาน เหมือนนางลาเศร้า- โศกถึงพระยาม้าวาตัคคสินธพ ฉะนั้น. จบ วาตัคคสินธวชาดกที่ ๖.