๒. นัจจชาดก

เสียงของเธอช่างไพเราะจับใจ แผ่นหลังก็สวยงาม สร้อยคอก็เปรียบประดุจดังสีแก้วไพฑูรย์ และกำหางก็ยาวตั้งวา เราจะไม่ให้ลูกสาวแก่เธอ เพราะการรำแพนหางร่ายรำนัจจชาดกที่ ๒ จบ

รุทํ มนุญฺญํ รุจิรา จ ปิฏฺฐิ เวฬุริยวณฺณูปฏิภา จ คีวา พฺยามมตฺตานิ จ เปกฺขุณานิ นจฺเจน เต ธีตรํ โน ททามีติ ฯ นจฺจชาตกํ ทุติยํ ฯ ---------

เสียงของท่านก็เพราะ หลังของท่านก็งาม คอของท่านก็เปรียบดังสีแก้ว ไพฑูรย์ และหางของท่านก็ยาวตั้งวา เราจะไม่ให้ลูกสาวของเราแก่ท่าน ด้วยการรำแพนหาง. จบ นัจจชาดกที่ ๒.