๑. สัพพทาฐิชาดก
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐. สิงคาลวรรค หมวดว่าด้วยสุนัขจิ้งจอก ๑. สัพพทาฐิชาดก (๒๔๑) ว่าด้วยสุนัขจิ้งจอกได้เป็นใหญ่กว่าสัตว์มีเขี้ยวงาทั้งปวง (พระศาสดาทรงแสดงพระธรรมเทศนา ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)
สุนัขจิ้งจอกมีนิสัยกระด้าง มีความต้องการบริวาร บรรลุถึงสมบัติอันยิ่งใหญ่ เป็นราชาแห่งสัตว์มีเขี้ยวงาทั้งปวง ฉันใด
บรรดามนุษย์ทั้งหลาย บุคคลใดมีบริวาร บุคคลนั้นก็ชื่อว่าเป็นใหญ่ในบริวารเหล่านั้น เหมือนสุนัขจิ้งจอกเป็นใหญ่กว่าสัตว์มีเขี้ยวงาทั้งหลาย ฉันนั้นสัพพทาฐิชาดกที่ ๑ จบ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
๑๐ สิคาลวคฺโค ๑ สพฺพทาฐิชาตกํ
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๗ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๙ ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ ๑๐. สิคาลวรรค ๑. สัพพทาฐิชาดก ผู้มีบริวารมากเป็นใหญ่ได้
สิคาโล มานถทฺโธ จ ปริวาเรน อตฺถิโก ปาปุณิ มหตึ ภูมึ ราชาสิ สพฺพทาฐินํ ฯ
สุนัขจิ้งจอกกระด้างด้วยมานะ มีความต้องการด้วยบริวาร ได้บรรลุถึง สมบัติใหญ่ ได้เป็นราชาแห่งสัตว์มีเขี้ยวงาทั้งปวง ฉันใด.
เอวเมว มนุสฺเสสุ โย โหติ ปริวารวา โส หิ ตตฺถ มหา โหติ สิคาโล วิย ทาฐินนฺติ ฯ สพฺพทาฐิชาตกํ ปฐมํ ฯ ---------
ในหมู่มนุษย์ ผู้ใดมีบริวารมาก ผู้นั้นชื่อว่า เป็นใหญ่ในบริวารเหล่านั้น ดุจสุนัขจิ้งจอกได้เป็นใหญ่กว่าสัตว์มีเขี้ยวงา ฉะนั้น. จบ สัพพทาฐิชาดกที่ ๑.