๒. พันธุชีวกเถราปทาน

พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ ผู้ซึ่งสัตบุรุษสรรเสริญแล้ว พระองค์ประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ในระหว่างภูเขา

ข้าพเจ้าแสวงหาดอกบัวงามในสระธรรมชาติ แต่ได้เห็นดอกชบาในที่ใกล้

ข้าพเจ้ามีจิตเลื่อมใส มีใจยินดี ใช้มือทั้ง ๒ ประคองแล้ว เข้าเฝ้าพระมหามุนี แล้วบูชาพระโสภิตพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้ จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

ในกัปที่ ๑๔ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่งมีพระนามว่าสมุททกัปปะ ผู้เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก

|๑๘๔.๖| โสภิโต นาม สมฺพุทฺโธ สยมฺภู สพฺภิวณฺณิโต สมาธึ โส สมาปนฺโน นิสีทิ ปพฺพตนฺตเร ฯ |๑๘๔.๗| ชาตสฺสเร คเวสนฺโต ทกชํ ปุปฺผมุตฺตมํ พนฺธุชีวกปุปฺผานิ อทฺทสํ สมนนฺตรํ ฯ |๑๘๔.๘| อุโภหตฺเถหิ ปคฺคยฺห อุปคจฺฉึ มหามุนึ ปสนฺนจิตฺโต สุมโน โสภิตสฺสาภิโรปยึ ฯ |๑๘๔.๙| จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปุปฺผมภิโรปยึ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๘๔.๑๐| อิโต จตุทฺทเส กปฺเป เอโก อาสึ ชนาธิโป สมุทฺทกปฺโป นาเมน จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ |๑๘๔.๑๑| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา พนฺธุชีวโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ พนฺธุชีวกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

พระสยัมภูสัมพุทธเจ้าพระนามว่าโสภิตะ ผู้อันสัตบุรุษ สรรเสริญ พระองค์ ประทับนั่งเข้าสมาธิอยู่ ณ ระหว่างภูเขา เราแสวงหาดอกบัวอย่างดีอยู่ในสระ ได้เห็นดอกชบาอยู่ในที่ใกล้ เรามีจิตเลื่อมใส มีใจโสมนัส เอามือทั้งสอง ประคองเข้าไปเฝ้าพระโสภิตมหามุนี แล้วบูชาแด่พระองค์ เพราะเราได้เอา ดอกไม้บูชา ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราจึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่ง พุทธบูชา ในกัลปที่ ๑๔ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง ผู้เป็นจอมคน มีพลมาก พระนามว่าสมุทรกัปปะ คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธ- ศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระพันธุชีวกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ พันธุชีวกเถราปทาน.