๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๒. มหาปริวารวรรค] ๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน ๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระชาติปูชกเถระ (พระชาติปูชกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
เมื่อพระวิปัสสีโพธิสัตว์ประสูติ ได้มีแสงสว่างเจิดจ้า แผ่นดินพร้อมทั้งสมุทรสาครและภูเขาก็ไหวแล้ว
อนึ่ง พวกโหราจารย์พยากรณ์ว่า ผู้นี้จักเป็นพระพุทธเจ้าในโลก จักเป็นผู้เลิศกว่าสรรพสัตว์ จักรื้อถอนหมู่ชน
ข้าพเจ้าได้ฟังคำของพวกโหราจารย์แล้ว ได้ทำการบูชาพระชาติกำเนิด ด้วยความดำริว่า การบูชาเช่นกับการบูชาพระชาติกำเนิดไม่มี
ข้าพเจ้าสร้างกุศลแล้ว จึงทำจิตของตนให้เลื่อมใส ครั้นทำการบูชาพระชาติกำเนิดแล้ว ก็สิ้นชีวิตลง ณ ที่นั้น
ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใดๆ คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม ในกำเนิดนั้นๆ ข้าพเจ้าเป็นใหญ่เหนือสรรพสัตว์ นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระชาติกำเนิด
แม่นมทั้งหลายย่อมบำรุงข้าพเจ้า อยู่ในอำนาจจิตของข้าพเจ้า แม่นมเหล่านั้นไม่อาจเพื่อทำข้าพเจ้าให้โกรธเคือง นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระชาติกำเนิด
ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป ข้าพเจ้าได้ทำการบูชาไว้ในครั้งนั้น @เชิงอรรถ : @ พระชาติกำเนิด หมายถึงพระชาติของพระพุทธเจ้า (ขุ.อป.อ. ๒/๘๔/๑๖๔)
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๗๔}
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๒. มหาปริวารวรรค] รวมอปทานที่มีในวรรค จึงไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระชาติกำเนิด
ในกัปที่ ๓ นับจากกัปนี้ไป ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ ชาติ พระนามว่าสุปาริจริยะ เป็นใหญ่ในหมู่ชน มีพลานุภาพมาก
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระชาติปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้ชาติปูชกเถราปทานที่ ๑๐ จบ มหาปริวารวรรคที่ ๑๒ จบบริบูรณ์ รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. มหาปริวารเถราปทาน ๒. สุมังคลเถราปทาน ๓. สรณคมนิยเถราปทาน ๔. เอกาสนิยเถราปทาน ๕. สุวัณณปุปผิยเถราปทาน ๖. จิตกปูชกเถราปทาน ๗. พุทธสัญญกเถราปทาน ๘. มัคคสัญญกเถราปทาน ๙. ปัจจุปัฏฐานสัญญกเถราปทาน ๑๐. ชาติปูชกเถราปทาน ท่านกล่าวรวมคาถาไว้ ๙๐ คาถา ฉะนี้แล
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๒๗๕}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ทสมํ ชาติปูชกตฺเถราปทานํ (๑๒๐)
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ ชาติปูชกเถราปทานที่ ๑๐ (๑๒๐) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาพระชาติ
|๑๒๒.๘๒| ชายนฺตสฺส วิปสฺสิสฺส อาโลโก วิปุโล อหุ ปฐวี จ ปกมฺปิตฺถ สสาครา สปพฺพตา ฯ |๑๒๒.๘๓| เนมิตฺตา จ วิยากํสุ พุทฺโธ โลเก ภวิสฺสติ อคฺโค จ สพฺพสตฺตานํ ชนตํ อุทฺธริสฺสติ ฯ |๑๒๒.๘๔| เนมิตฺตานํ สุณิตฺวาน ชาติปูชํ อกาสหํ เอทิสา ปูชนา นตฺถิ ยาทิสา ชาติปูชนา ฯ |๑๒๒.๘๕| สํหริตฺวาน กุสลํ สกํ จิตฺตํ ปสาทยึ ชาติปูชํ กริตฺวาน ตตฺถ กาลํ กโต อหํ ฯ |๑๒๒.๘๖| ยํ ยํ โยนูปปชฺชามิ เทวตฺตํ อถ มานุสํ สพฺเพ สตฺเต อตีโตมฺหิ ชาติปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๒๒.๘๗| ธาติโย มํ อุปฏฺฐนฺติ มม จิตฺตวสานุคา น เต สกฺโกนฺติ โกเปตุํ ชาติปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๒๒.๘๘| เอกนวุเต อิโต กปฺเป ยํ ปูชมกรึ ตทา ทุคฺคตึ นาภิชานามิ ชาติปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๒๒.๘๙| สุปาริจริยา นาม จตุตฺตึส ชนาธิปา อิโต ตติยกปฺปมฺหิ จกฺกวตฺตี มหพฺพลา ฯ |๑๒๒.๙๐| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา ชาติปูชโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ ชาติปูชกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ ปริวารสุมงฺคลฺยา สรณาสนปุปฺผิกา จิตปูชี พุทฺธสญฺญี มคฺคุปฏฺฐานชาตินา คาถาโย นวุติ วุตฺตา คณิตาโย วิภาวิหีติ ฯ มหาปริวารวคฺโค ทฺวาทสโม ฯ ----------
เมื่อพระวิปัสสีโพธิสัตว์ประสูติจากพระครรภ์ แสงสว่างได้มีอย่างไพบูลย์ และพื้นแผ่นดิน พร้อมทั้งสมุทรสาครและภูเขาก็หวั่นไหว อนึ่ง พวก หมอดูพยากรณ์ว่า พระพุทธเจ้าจักมีในโลก เป็นผู้เลิศกว่าสรรพสัตว์ จักรื้อถอนหมู่ชน (จากสังสารทุกข์) เราได้ฟังคำของพวกหมอดูแล้ว ได้ทำการบูชาพระชาติด้วยความดำริว่า การบูชาพระชาติเช่นนี้นั้นไม่มี (อีก) เรารวบรวมกุศลแล้ว ได้ยังจิตของตนให้เลื่อมใส ครั้นเราทำการ บูชาพระชาติแล้วทำกาลกิริยา ณ ที่นั้น เราเข้าถึงกำเนิดใดๆ คือ ความ เป็นเทวดาหรือมนุษย์ ในกำเนิดนั้นๆ เราย่อมล่วงสรรพสัตว์ นี้เป็นผล แห่งการบูชาพระชาติ แม่นมทั้งหลายย่อมบำรุงเราเป็นไปตามอำนาจจิต ของเรา เขาไม่อาจยังเราให้โกรธเคือง นี้เป็นผลการบูชาพระชาติ ในกัลป ที่ ๙๑ แต่กัลปนี้ เราได้ทำการบูชาใดในกาลนั้น ด้วยการบูชานั้น เรา ไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลการบูชาพระชาติ ในกัลปที่ ๓ แต่กัลปนี้ ได้มี พระเจ้าจักรพรรดิ ๓๔ พระองค์ เป็นจอมแห่งชน มีพระนามว่าสุปาริ- จริยะ มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และแม้อภิญญา ๑ เราทำให้ชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้ ทราบว่า ท่านพระชาติปูชกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ ชาติปูชกเถราปทาน. ----------------------------------------------------- รวมอปทานที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. มหาปริวารเถราปทาน ๒. สุมังคลเถราปทาน ๓. สรณคมนิยเถราปทาน ๔. เอกาสนิยเถราปทาน ๕. สุวรรณปุปผิยเถราปทาน ๖. จิตกปูชกเถราปทาน ๗. พุทธสัญญกเถราปทาน ๘. มัคคสัญญกเถราปทาน ๙. ปัจจุปัฏฐานสัญญกเถราปทาน ๑๐. ชาติปูชกเถราปทานบัณฑิตทั้งหลาย กล่าวรวมคาถาไว้ ๙๐ คาถา ฉะนี้แล. จบ มหาปริวารวรรคที่ ๑๒ -----------------------------------------------------