๑. อธิฉัตติยเถราปทาน
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อปทาน [๑๕. ฉัตตวรรค] ๑. อธิฉัตติยเถราปทาน ๑๕. ฉัตตวรรค หมวดว่าด้วยพระฉัตตะเป็นต้น ๑. อธิฉัตติยเถราปทาน ประวัติในอดีตชาติของพระอธิฉัตติยเถระ (พระอธิฉัตติยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)
เมื่อพระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้สูงสุดแห่งนรชน เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว ข้าพเจ้าให้ช่างทำฉัตรเป็นชั้นๆ บูชาไว้ที่พระสถูป
ข้าพเจ้าได้มานมัสการพระพุทธเจ้า ทรงเป็นผู้นำสัตว์โลก ตามกาลอันสมควร ได้ทำหลังคาดอกไม้บูชาไว้เหนือฉัตร
ในกัปที่ ๑๑๗ (นับจากกัปนี้ไป) ข้าพเจ้าได้ครอบครองเทวสมบัติ ไม่ไปเกิดเป็นมนุษย์เลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสถูป
คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล ได้ทราบว่า ท่านพระอธิฉัตติยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้อธิฉัตติยเถราปทานที่ ๑ จบ
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๓๒ หน้า : ๓๐๖}
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
ปณฺณรสโม ฉตฺตวคฺโค ปฐมํ อธิฉตฺติยตฺเถราปทานํ (๑๔๑)
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๓๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๒๔ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑ ฉัตตวรรคที่ ๑๕ อธิฉัตติยเถราปทานที่ ๑ (๑๔๑) ว่าด้วยผลแห่งการบูชาด้วยฉัตร
|๑๔๓.๑| ปรินิพฺพุเต ภควติ อตฺถทสฺสีนรุตฺตเม ฉตฺตาติฉตฺตํ กาเรตฺวา ถูปมฺหิ อภิโรปยึ ฯ |๑๔๓.๒| กาเลน กาลํ อาคนฺตฺวา นมสฺสึ โลกนายกํ ปุปฺผจฺฉทนํ กตฺวาน ฉตฺตมฺหิ อภิโรปยึ ฯ |๑๔๓.๓| สตฺตรเส กปฺปสเต เทวรชฺชมการยึ มนุสฺสตฺตํ น คจฺฉามิ ถูปปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๔๓.๔| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา อธิฉตฺติโย เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ อธิฉตฺติยตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ
เมื่อพระผู้มีพระภาคพระนามว่าอัตถทัสสี ผู้สูงสุดกว่านระ ปรินิพพานแล้ว เราให้ช่างทำฉัตรเป็นชั้นๆ บูชาไว้ที่พระสถูป ได้มานมัสการพระพุทธเจ้า ผู้เป็นนายกของโลก ตามกาลอันสมควร (และ) ได้ทำหลังคาดอกไม้บูชา (ยกขึ้น) ไว้ที่ฉัตร ใน ๑๗๐๐ กัลป เราได้เสวยเทวรัชสมบัติ ไม่ไปสู่ ความเป็นมนุษย์เลย นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระสถูป คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘ และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านอธิฉัตติยเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ อธิฉัตติยเถราปทาน.