๑๐. กัปปฏกุรเถรคาถา
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาฯ · อ้างว่าได้รับอนุญาต แต่ยังไม่มีเอกสาร
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา [๒. ทุกนิบาต] ๕. ปัญจมวรรค ๑. กุมารกัสสปเถรคาถา ๑๐. กัปปฏกุรเถรคาถา ภาษิตของพระกัปปฏกุรเถระ (พระผู้มีพระภาค เมื่อจะตรัสสอนพระกัปปฏกุรเถระ จึงได้ตรัส ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
กัปปฏกุรภิกษุเกิดความวิตกผิดว่า ผ้าขี้ริ้วผืนนี้เป็นของเรา เมื่อน้ำใส(คืออมตธรรม)มีอยู่เต็มเปี่ยมในหม้ออมตธรรม กลับมีใจปราศจากอมตธรรมคำสอนของเรานี้ เป็นทางที่เราสอนไว้แล้วเพื่อสั่งสมฌานทั้งหลาย
กัปปฏะ เธออย่ามานั่งโงกง่วงอยู่เลย อย่าให้เราต้องสอนเธอเสียงดัง ณ ที่ใกล้หูเลย กัปปฏะ เธอนั่งโงกง่วงอยู่ในท่ามกลางสงฆ์ช่างไม่รู้จักประมาณเลยจตุตถวรรค จบ รวมเรื่องพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. พระมิคสิรเถระ ๒. พระสิวกเถระ ๓. พระอุปวาณเถระ ๔. พระอิสิทินนเถระ ๕. พระสัมพุลกัจจานเถระ ๖. พระขิตกเถระ ๗. พระโสณโปฏิริยบุตรเถระ ๘. พระนิสภเถระ ๙. พระอุสภเถระ ๑๐. พระกัปปฏกุรเถระ
ฉบับหลวง
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๖ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๘ ขุททกนิกาย วิมาน-เปตวัตถุ เถร-เถรีคาถา ๑๐. กัปปฏกุรเถรคาถา สุภาษิตเตือนตนมิให้ง่วงเหงา
|๒๙๗.๑๙๙| ๑๐ อยมิติ กปฺปโฏ กปฺปฏกุโร อจฺฉาย อจฺจํภราย อมตฆฏิกายํ ธมฺมกฏปตฺโต กฏปทํ ฌานานิ โอเจตุํ ฯ |๒๙๗.๒๐๐| มา โข ตฺวํ กปฺปฏ ปจาเลสิ มา ตํ อุปกณฺณกมฺหิ ตาเฬสฺสํ น หิ ตฺวํ กปฺปฏ มตฺตมญฺญาสิ สงฺฆมชฺฌมฺหิ ปจลายมาโนติ ฯ กปฺปฏกุโร เถโร ฯ อุทฺทานํ มิคสิโร สิวโก จ อุปวาโณ จ ปณฺฑิโต อิสิทินฺโน จ กจฺจาโน ขิตโก จ มหาวสี โปฏิริยปุตฺโต นิสโภ อุสโภ กปฺปฏกุโรติ ฯ วคฺโค จตุตฺโถ ฯ ----------------
กัปปฏกุรภิกษุเกิดความวิตกผิดว่า เราจักนุ่งห่มผ้าผืนนี้แล้วจักเลี้ยงชีพ ตามมีตามเกิด เมื่อน้ำใสคืออมตธรรมของเรา มีอยู่เต็มเปี่ยมในหม้ออมตะ เราเอาบาตรตักน้ำคืออมตธรรมใส่หม้ออมตะ เพื่อสั่งสมฌานทั้งหลาย ดูกรกัปปฏะ ท่านอย่ามานั่งโงกง่วงอยู่ด้วยคิดว่า จักฟังธรรม เมื่อเรา แสดงธรรมอยู่ในที่ใกล้หูของท่านเช่นนี้ ท่านอย่ามัวนั่งโงกง่วงอยู่ ดูกร กัปปฏะ ท่านนั่งโงกง่วงอยู่ในท่ามกลางสงฆ์เช่นนี้ ไม่รู้จักประมาณเลย. ----------------------------------------------------- ในวรรคนี้รวมพระเถระได้ ๑๐ องค์ คือ ๑. พระมิคสิรเถระ ๒. พระสิวกเถระ ๓. พระอุปวาณเถระ ๔. พระอิสิทินนเถระ ๕. พระสัมพหุลกัจจานเถระ ๖. พระขิตกเถระ ๗. พระโสณปฏิริยปุตตเถระ ๘. พระนิสภเถระ ๙. พระอุสภเถระ ๑๐. พระกัปปฏกุรเถร. จบ วรรคที่ ๔ -----------------------------------------------------