พันธนสูตร ที่ ๒

๑๘ อฏฺฐหิ ภิกฺขเว อากาเรหิ ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ ฯ กตเมหิ อฏฺฐหิ รูเปน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ หสิเตน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ ภณิเตน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ คีเตน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ โรณฺเณน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ อากปฺเปน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ วนภงฺเคน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ ผสฺเสน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ ฯ อิเมหิ โข ภิกฺขเว อฏฺฐหากาเรหิ ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ เตหิ ภิกฺขเว สตฺตา สุพนฺธาเยว ปาเสน พนฺธาติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ชายย่อมผูกหญิงไว้ด้วยอาการ ๘ อย่าง๘ อย่างเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ชายย่อมผูกหญิงไว้ด้วยรูป ๑ ด้วยการยิ้มแย้ม ๑ ด้วยคำพูด ๑ ด้วยเพลงขับ ๑ ด้วยการร้องไห้ ๑ ด้วยอากัปปกิริยา ๑ด้วยของกำนัล ๑ ด้วยผัสสะ ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ชายย่อมผูกหญิงไว้ด้วยอาการ ๘ อย่างนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ที่ถูกผูกด้วยอาการ ๘ อย่างนี้แลชื่อว่าถูกผูกด้วยบ่วง ฯ จบสูตรที่ ๘

พันธนสูตรที่ ๗ มีวินิจฉัยดังต่อไปนี้.

บทว่า โรณฺเณน ได้แก่ ด้วยการร้องไห้.

บทว่า อากปฺเปน ได้แก่ ด้วยวิธีการมีการนุ่งและการห่มเป็นต้น.

บทว่า วนภงฺเคน ความว่า ด้วยเครื่องบรรณาการมีดอกไม้และผลไม้ป่าที่ตนหักได้มาจากป่า.

แม้สูตรที่ ๘ ก็มีนัยนี้เหมือนกัน.

จบอรรถกถาพันธนสูตรที่ ๗-๘ -----------------------------------------------------

อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต ปัณณาสก์ มหาวรรคที่ ๒ ๖. ทูตสูตร