๙. ปริกุปปสูตร
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
๑๒๙ปญฺจิเม ภิกฺขเว อาปายิกา เนรยิกา ปริกุปฺปา อเตกิจฺฉา กตเม ปญฺจ มาตา ชีวิตา โวโรปิตา โหติ ปิตา ชีวิตา โวโรปิโต โหติ อรหา ชีวิตา โวโรปิโต โหติ ตถาคตสฺส ทุฏฺเฐน จิตฺเตน โลหิตํ อุปฺปาทิตํ โหติ สงฺโฆ ภินฺโน โหติ อิเม โข ภิกฺขเว ปญฺจ อาปายิกา เนรยิกา ปริกุปฺปา อเตกิจฺฉาติ ฯ
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · ชื่อเรื่องตรงกันทั้งสองฉบับ
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๓. ตติยปัณณาสก์] ๓. คิลานวรรค ๑๐. พยสนสูตร ๙. ปริกุปปสูตร ว่าด้วยบุคคลที่ต้องเดือดร้อน
ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้เป็นผู้ไปอบาย เป็นผู้ไปนรกเป็นผู้เดือดร้อน เป็นผู้แก้ไขไม่ได้ บุคคล ๕ จำพวกไหนบ้าง คือ ๑. บุคคลผู้ฆ่ามารดา ๒. บุคคลผู้ฆ่าบิดา ๓. บุคคลผู้ฆ่าพระอรหันต์ ๔. บุคคลผู้มีจิตคิดประทุษร้ายทำพระโลหิตของตถาคตให้ห้อขึ้น ๕. บุคคลผู้ทำลายสงฆ์ให้แตกกัน ภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๕ จำพวกนี้แล เป็นผู้ไปอบาย เป็นผู้ไปนรกเป็นผู้เดือดร้อน เป็นผู้แก้ไขไม่ได้ ปริกุปปสูตรที่ ๙ จบ
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาปริกุปปสูตรที่ ๙
พึงทราบวินิจฉัยในปริกุปปสูตรที่ ๙ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า อาปายิกา ได้แก่ เป็นคนต้องไปอบาย.
บทว่า เนรยิกา ได้แก่ ต้องไปนรก.
บทว่า ปริกุปฺปา ได้แก่ มีสภาวะกำเริบร้าย เหมือนแผลเก่า.
บทว่า อเตกิจฺฉา ได้แก่ ใครๆ จะทำให้กลับคืนไม่ได้.
จบอรรถกถาปริกุปปสูตรที่ ๙ -----------------------------------------------------