๑๐. อุทธัจจสูตรที่ ๒

๑๑๖ ตโยเม ภิกฺขเว ธมฺมา กตเม ตโย อุทฺธจฺจํ อสํวโร ปมาโท อิเม โข ภิกฺขเว ตโย ธมฺมา อิเมสํ โข ภิกฺขเว ติณฺณํ ธมฺมานํ ปหานาย ตโย ธมฺมา ภาเวตพฺพา กตเม ตโย อุทฺธจฺจสฺส ปหานาย สมโถ ภาเวตพฺโพ อสํวรสฺส ปหานาย สํวโร ภาเวตพฺโพ ปมาทสฺส ปหานาย อปฺปมาโท ภาเวตพฺโพ อิเมสํ โข ภิกฺขเว ติณฺณํ ธมฺมานํ ปหานาย อิเม ตโย ธมฺมา ภาเวตพฺพาติ ฯ ติกวคฺโค ปฐโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ ราคทุจฺจริตวิตกฺก สญฺญาธาตูติ ปวุจฺจติ อสฺสาทอรติ ตุฏฺฐิ ทุเว จ อุทฺธจฺเจน วคฺโคติ ฯ -------

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้ ๓ ประการเป็นไฉน คือ อุทธัจจะ ๑ อสังวร ๑ ความประมาท ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการ อันภิกษุพึงให้เจริญเพื่อละธรรม๓ ประการเหล่านี้ ๓ ประการเป็นไฉน คือ สมถะ ๑ อันภิกษุพึงให้เจริญเพื่อละอุทธัจจะ สังวร ๑ อันภิกษุพึงให้เจริญเพื่อละอสังวร ความไม่ประมาท ๑อันภิกษุพึงให้เจริญเพื่อละความประมาท ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้อันภิกษุพึงให้เจริญเพื่อละธรรม ๓ ประการนี้แล ฯ จบสูตรที่ ๑๐ จบติกวรรคที่ ๑ -----------------------------------------------------รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. ราคสูตร ๒. ทุจริตสูตร ๓. วิตักกสูตร ๔. สัญญาสูตร ๕. ธาตุสูตร๖. อัสสาทสูตร ๗. อรติสูตร ๘. ตุฏฐิสูตร ๙. อุทธัจจสูตรที่ ๑ ๑๐. อุทธัจจ-*สูตรที่ ๒ ฯ -----------------------------------------------------

พึงทราบวินิจฉัยในทุติยอุทธัจจสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :-

บทว่า อสํวโร ได้แก่ ความเป็นผู้มีอินทรีย์อันยับยั้งไว้ไม่ได้.

คำที่เหลือในบททั้งปวงง่ายทั้งนั้น ฉะนี้แล.

จบอรรถกถาทุติยอุทธัจจสูตรที่ ๑๐ จบติกวรรคที่ ๑ -----------------------------------------------------

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ราคสูตร

๒. ทุจริตสูตร

๓. วิตักกสูตร

๔. สัญญาสูตร

๕. ธาตุสูตร

๖. อัสสาทสูตร

๗. อรติสูตร

๘. ตุฏฐิสูตร

๙. อุทธัจจสูตรที่ ๑

๑๐. อุทธัจจสูตรที่ ๒ ฯ -----------------------------------------------------