๑๐. ทุลลภสูตร ที่ ๒
พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง
บาลีและคำแปล
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระไตรปิฎก เล่มที่ ๒๒ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๑๔ อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต ๑๐. ทุลลภสูตรที่ ๒
ปญฺจหิ ภิกฺขเว ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ทุลฺลโภ วุฑฺฒปพฺพชิโต กตเมหิ ปญฺจหิ ทุลฺลโภ ภิกฺขเว วุฑฺฒปพฺพชิโต สุวโจ ทุลฺลโภ สุคฺคหิตคฺคาหี ทุลฺลโภ ปทกฺขิณคฺคาหี ทุลฺลโภ ธมฺมกถิโก ทุลฺลโภ วินยธโร อิเมหิ โข ภิกฺขเว ปญฺจหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต ทุลฺลโภ วุฑฺฒปพฺพชิโตติ ฯ นีวรณวคฺโค ปฐโม ฯ ตสฺสุทฺทานํ อาวรณํ ราสิ องฺคานิ สมยํ มาตุปุตฺติกา อุปชฺฌาฏฺฐานกุมารา ลิจฺฉวี อปเร ทุเวติ ฯ ------------
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุบวชเมื่อแก่ ผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ หาได้ยาก ธรรม ๕ ประการเป็นไฉน ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุบวชเมื่อแก่ เป็นผู้ว่าง่าย หาได้ยาก เป็นผู้คงแก่เรียน หาได้ยาก เป็นผู้รับโอวาทด้วยความเคารพ หาได้ยาก เป็นธรรมกถึก หาได้ยาก เป็นวินัยธร หาได้ยาก ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุบวชเมื่อแก่ ผู้ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล หาได้ยาก ฯ จบสูตรที่ ๑๐ จบนิวรณวรรคที่ ๑ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อาวรณสูตร ๒. ราสิสูตร ๓. อังคสูตร ๔. สมยสูตร ๕. มาตุปุตติกสูตร ๖. อุปัชฌายสูตร ๗. ฐานสูตร ๘. กุมารลิจฉวิสูตร ๙. ทุลลภสูตรที่ ๑ ๑๐. ทุลลภสูตรที่ ๒ ฯ -----------------------------------------------------
ฉบับมหาจุฬาฯ
ชั้นตัวบทพุทธพจน์หน่วยที่ตำแหน่งเดียวกันของเล่มนี้ · เลขข้อเป็นของฉบับนี้เอง · จับคู่ตามตำแหน่ง · เล่มนี้ทั้งสองฉบับแบ่งเรื่องเท่ากัน จึงเทียบตามลำดับได้ · ชื่อเรื่องไม่ตรงกัน จึงยังไม่ได้ยืนยันว่าเป็นเรื่องเดียวกัน
เปิดหน้าของฉบับนี้ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต [๒. ทุติยปัณณาสก์] ๑. นีวรณวรรค รวมพระสูตรที่มีในวรรค ๑๐. ทุติยวุฑฒปัพพชิตสูตร ว่าด้วยภิกษุผู้บวชเมื่อแก่ สูตรที่ ๒
ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้บวชเมื่อแก่ ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการ หาได้ยาก ธรรม ๕ ประการ อะไรบ้าง คือ ภิกษุผู้บวชเมื่อแก่ ๑. เป็นผู้ว่าง่าย หาได้ยาก ๒. เป็นผู้คงแก่เรียน หาได้ยาก ๓. เป็นผู้รับคำพร่ำสอนโดยเคารพ หาได้ยาก ๔. เป็นธรรมกถึก หาได้ยาก ๕. เป็นวินัยธร หาได้ยาก ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้บวชเมื่อแก่ ประกอบด้วยธรรม ๕ ประการนี้แล หาได้ยากทุติยวุฑฒปัพพชิตสูตรที่ ๑๐ จบ นีวรณวรรคที่ ๑ จบ รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ ๑. อาวรณสูตร ๒. อกุสลราสิสูตร ๓. ปธานิยังคสูตร ๔. สมยสูตร ๕. มาตาปุตตสูตร ๖. อุปัชฌายสูตร ๗. ฐานสูตร ๘. ลิจฉวิกุมารกสูตร ๙. ปฐมวุฑฒปัพพชิตสูตร ๑๐. ทุติยวุฑฒปัพพชิตสูตร
{ที่มา : โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม : ๒๒ หน้า : ๑๐๙}
ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์
อรรถกถาทุติยทุลลภสูตรที่ ๑๐
พึงทราบวินิจฉัยในทุติยทุลลภสูตรที่ ๑๐ ดังต่อไปนี้ :-
บทว่า ปทกฺขิณคฺคาหี แปลว่า ผู้รับโอวาทที่ท่านให้แล้ว โดยข้างเบื้องขวา (โดยความเคารพ).
คำที่เหลือในบททั้งปวงทั้งนั้นแล.
จบอรรถกถาทุติยทุลลภสูตรที่ ๑๐ จบนีวรณวรรควรรณนาที่ ๑ -----------------------------------------------------
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. อาวรณสูตร
๒. ราสิสูตร
๓. อังคสูตร
๔. สมยสูตร
๕. มาตุปุตติกสูตร
๖. อุปัชฌายสูตร
๗. ฐานสูตร
๘. กุมารลิจฉวิสูตร
๙. ทุลลภสูตรที่ ๑
๑๐. ทุลลภสูตรที่ ๒ ฯ -----------------------------------------------------