พระราชบัญญัติการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม พ.ศ. ๒๕๖๘

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ คณะกรรมการนโยบายระบบตั๋วร่วมมาตรา ๕–๑๒ · 8มาตรา ๕–๑๒ · 8 มาตรา
2. หมวด ๒ การบริหารจัดการระบบตั๋วร่วมมาตรา ๑๓–๓๐ · 18มาตรา ๑๓–๓๐ · 18 มาตรา
3. ส่วนที่ ๑ การกำกับดูแลมาตรา ๑๓–๑๔ · 2มาตรา ๑๓–๑๔ · 2 มาตรา
4. ส่วนที่ ๒ การประกอบกิจการระบบตั๋วร่วมมาตรา ๑๕–๓๐ · 16มาตรา ๑๕–๓๐ · 16 มาตรา
5. หมวด ๓ อัตราค่าโดยสารร่วม เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙มาตรา ๓๑–๓๓ · 3มาตรา ๓๑–๓๓ · 3 มาตรา
6. หมวด ๔ กองทุนส่งเสริมระบบตั๋วร่วม เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙มาตรา ๓๔–๓๘ · 5มาตรา ๓๔–๓๘ · 5 มาตรา
7. หมวด ๕ พนักงานเจ้าหน้าที่มาตรา ๓๙ · 1มาตรา ๓๙ · 1 มาตรา
8. หมวด ๖ มาตรการปรับเป็นพินัยมาตรา ๔๐–๔๖ · 7มาตรา ๔๐–๔๖ · 7 มาตรา
9. หมวด ๗ โทษทางอาญามาตรา ๔๗–๕๑ · 5มาตรา ๔๗–๕๑ · 5 มาตรา
10. บทเฉพาะกาลมาตรา ๕๒–๕๔ · 3มาตรา ๕๒–๕๔ · 3 มาตรา

ปรารภ

เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙ ก พระราชบัญญัติ การบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม พ.ศ. ๒๕๖๘ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ เป็นปีที่ ๑๐ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคล ซึ่ งมาตรา ๒๖ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๗ และมาตรา ๔๐ ของรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เหตุผลและความจำเป็นในการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลตามพระราชบัญญัติ นี้ เพื่อให้การกำกับดูแลการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วมในระบบขนส่งสาธารณะเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นมาตรฐานเดียวกันและบูรณาการให้เกิดอัตราค่าโดยสารร่วม อันจะทำให้ประชาชนผู้ใช้บริการ ได้รับความสะดวกและความรวดเร็วยิ่งขึ้น รวมทั้งเป็นการสนับสนุนให้ประชาชนเปลี่ยนรูปแบบ การเดินทางจากขนส่งส่วนบุคคลเป็นการเดินทางโดยระบบขนส่งสาธารณะเพื่อแก้ปัญหาการจราจรและ เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙ ก ลดผลกระทบสิ่งแวดล้อม ซึ่งการตราพระราชบัญญัตินี้สอดคล้องกับเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยแล้ว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๖ มาตรการปรับเป็นพินัย

   7 มาตรา
2. ๔๐คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กำหนดในมาตรา ๑๓

   (๓) ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินสองล้านบาท

3. ๔๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีที่ผู้ประกอบกิจการขนส่งสาธารณะซึ่งมีพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ ต้องใช้ระบบตั๋วร่วมและต้องได้รับใบอนุญาตตามพระราชบัญญัตินี้ ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามเงื่อนไข ที่กำหนดในพระราชกฤษฎีกาตามมาตรา ๑๖ ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินสองล้านบาท และปรับอีก ไม่เกินวันละสองหมื่นบาทตลอดเวลาที่ยังฝ่าฝืนอยู่

4. ๔๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีที่ผู้รับใบอนุญาตไม่ปฏิบัติตามประกาศ หลักเกณฑ์ วิธีการ เงื่อนไข หรือคำสั่งตามที่กำหนดในมาตรา ๒๐ มาตรา ๒๑ มาตรา ๒๒ หรือมาตรา ๒๓ (๑) (๒) (๓) หรือ

   (๖) ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินสองล้านบาท และปรับอีกไม่เกินวันละหนึ่งหมื่นบาทตลอดเวลา ที่ยังมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้อง

5. ๔๓คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีผู้ รับใบอนุญาตไม่แก้ไขปัญหาจากการร้องทุกข์จากผู้ ใช้บริการ ตามมาตรา ๒๓

   (๕) ภายในระยะเวลาที่ สำนักงานกำหนดโดยไม่มี เหตุผลอันสมควร ต้องชำระค่าปรับ เป็นพินัยไม่เกินสามแสนบาท และปรับอีกไม่เกินวันละหนึ่งหมื่นบาทตลอดเวลาที่ยังมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้อง

6. ๔๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีผู้รับใบอนุญาตไม่นำส่งเงินเข้ากองทุนตามระเบียบที่คณะกรรมการบริหาร กำหนดตามมาตรา ๓๖ ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกินสองล้านบาท และปรับอีกไม่เกินวันละหนึ่งหมื่นบาท ตลอดเวลาที่ยังมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้อง

7. ๔๕คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีที่คณะกรรมการสั่งพักใช้ใบอนุญาต ต้องชำระค่าปรับเป็นพินัยไม่เกิน สามแสนบาท และปรับอีกไม่เกินวันละหนึ่งหมื่นบาทตลอดเวลาที่ยังมิได้ปฏิบัติให้ถูกต้อง

8. ๔๖คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ค่าปรับเป็นพินัยตามความในหมวดนี้ไม่ต้องส่งคลังเป็นรายได้แผ่นดิน และให้ นำส่งเข้ากองทุน เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙ ก