พระราชบัญญัติการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม พ.ศ. ๒๕๖๘

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ คณะกรรมการนโยบายระบบตั๋วร่วมมาตรา ๕–๑๒ · 8มาตรา ๕–๑๒ · 8 มาตรา
2. หมวด ๒ การบริหารจัดการระบบตั๋วร่วมมาตรา ๑๓–๓๐ · 18มาตรา ๑๓–๓๐ · 18 มาตรา
3. ส่วนที่ ๑ การกำกับดูแลมาตรา ๑๓–๑๔ · 2มาตรา ๑๓–๑๔ · 2 มาตรา
4. ส่วนที่ ๒ การประกอบกิจการระบบตั๋วร่วมมาตรา ๑๕–๓๐ · 16มาตรา ๑๕–๓๐ · 16 มาตรา
5. หมวด ๓ อัตราค่าโดยสารร่วม เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙มาตรา ๓๑–๓๓ · 3มาตรา ๓๑–๓๓ · 3 มาตรา
6. หมวด ๔ กองทุนส่งเสริมระบบตั๋วร่วม เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙มาตรา ๓๔–๓๘ · 5มาตรา ๓๔–๓๘ · 5 มาตรา
7. หมวด ๕ พนักงานเจ้าหน้าที่มาตรา ๓๙ · 1มาตรา ๓๙ · 1 มาตรา
8. หมวด ๖ มาตรการปรับเป็นพินัยมาตรา ๔๐–๔๖ · 7มาตรา ๔๐–๔๖ · 7 มาตรา
9. หมวด ๗ โทษทางอาญามาตรา ๔๗–๕๑ · 5มาตรา ๔๗–๕๑ · 5 มาตรา
10. บทเฉพาะกาลมาตรา ๕๒–๕๔ · 3มาตรา ๕๒–๕๔ · 3 มาตรา

ปรารภ

เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙ ก พระราชบัญญัติ การบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม พ.ศ. ๒๕๖๘ พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้ไว้ ณ วันที่ ๒๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๖๘ เป็นปีที่ ๑๐ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรรามาธิบดีศรีสินทรมหาวชิราลงกรณ พระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิหรือเสรีภาพของบุคคล ซึ่ งมาตรา ๒๖ ประกอบกับมาตรา ๓๓ มาตรา ๓๗ และมาตรา ๔๐ ของรัฐธรรมนูญ แห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย เหตุผลและความจำเป็นในการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลตามพระราชบัญญัติ นี้ เพื่อให้การกำกับดูแลการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วมในระบบขนส่งสาธารณะเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นมาตรฐานเดียวกันและบูรณาการให้เกิดอัตราค่าโดยสารร่วม อันจะทำให้ประชาชนผู้ใช้บริการ ได้รับความสะดวกและความรวดเร็วยิ่งขึ้น รวมทั้งเป็นการสนับสนุนให้ประชาชนเปลี่ยนรูปแบบ การเดินทางจากขนส่งส่วนบุคคลเป็นการเดินทางโดยระบบขนส่งสาธารณะเพื่อแก้ปัญหาการจราจรและ เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙ ก ลดผลกระทบสิ่งแวดล้อม ซึ่งการตราพระราชบัญญัตินี้สอดคล้องกับเงื่อนไขที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๒๖ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทยแล้ว จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

1. บทเฉพาะกาล

   3 มาตรา
2. ๕๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในวาระเริ่มแรก ให้คณะกรรมการนโยบายระบบตั๋วร่วมประกอบด้วยประธาน กรรมการและกรรมการตามมาตรา ๕ (๑) (๒) และ

   (๓) และให้ผู้อำนวยการเป็นกรรมการและ เลขานุการ กับให้ผู้อำนวยการแต่งตั้งข้าราชการของสำนักงานจำนวนไม่เกินสองคนเป็นผู้ช่วยเลขานุการ และให้รัฐมนตรีแต่งตั้งกรรมการตามมาตรา ๕

   (๔) ให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่ พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ

3. ๕๓คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้ดำเนินการออกกฎกระทรวง ประกาศ และระเบียบตามพระราชบัญญัตินี้ ให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันที่พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ หากไม่สามารถดำเนินการได้ ให้รัฐมนตรีรายงานเหตุผลที่ไม่อาจดำเนินการได้ต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อทราบ เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙ ก

4. ๕๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   เมื่อรัฐมนตรีได้ออกกฎกระทรวงกำหนดอัตราค่าโดยสารร่วมตามมาตรา ๓๒ แล้ว ในกรณีที่อัตราค่าโดยสารร่วมดังกล่าวจะกระทบต่อสัญญาสัมปทาน สัญญาร่วมงาน สัญญาร่วมลงทุน หรือใบอนุญาตประกอบกิจการระบบขนส่งสาธารณะ แล้วแต่กรณี ให้หน่วยงานของรัฐที่เป็นคู่สัญญา กับเอกชนดำเนินการเจรจาเพื่อแก้ไขสัญญาสัมปทาน สัญญาร่วมงาน สัญญาร่วมลงทุน หรือใบอนุญาต ประกอบกิจการระบบขนส่งสาธารณะ แล้วแต่กรณี ให้สอดคล้องกับอัตราค่าโดยสารร่วมที่รัฐมนตรี กำหนด โดยให้ดำเนินการให้แล้วเสร็จภายในหนึ่งปีนับแต่วันที่กฎกระทรวงประกาศกำหนดอัตรา ค่าโดยสารร่วมใช้บังคับ ทั้งนี้ ให้หน่วยงานของรัฐที่เป็นคู่สัญญากับเอกชนรายงานต่อรัฐมนตรีเจ้าสังกัด เพื่อให้รัฐมนตรีเจ้าสังกัดรายงานความคืบหน้าของการเจรจาเพื่อแก้ไขสัญญาสัมปทาน สัญญาร่วมงาน หรือสัญญาร่วมลงทุน แล้วแต่กรณี ต่อคณะรัฐมนตรีเพื่อทราบทุกหกสิบวันนับแต่วันที่กฎกระทรวงดังกล่าว ใช้บังคับ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ อนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๘๙ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ โดยที่ในปัจจุบันการขนส่งผู้โดยสาร ในระบบขนส่งสาธารณะมีผู้ให้บริการหลายราย โดยผู้ให้บริการแต่ละรายมีต้นทุนในการจัดทำและบริหารจัดการ ระบบการจัดเก็บค่าโดยสารหรือค่าธรรมเนียมของตนเองอันเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้ต้นทุนในการให้บริการ ระบบขนส่งสาธารณะอยู่ในอัตราสูง และประชาชนผู้ใช้บริการต้องรับผิดชอบต้นทุนดังกล่าวของผู้ประกอบการ ทุกระบบ ซึ่งนอกจากจะเป็นต้นทุนและภาระของประชาชนแล้ว ยังทำให้เกิดความไม่สะดวกในการใช้บริการ ขนส่งสาธารณะอีกด้วย ดังนั้น เพื่ออำนวยความสะดวกและลดค่าใช้จ่ายแก่ประชาชนผู้ใช้บริการให้สามารถ ใช้บัตรโดยสารใบเดียวในการเดินทางได้ทุกระบบขนส่งสาธารณะ อันเป็นการสนับสนุนให้ประชาชน เปลี่ยนพฤติกรรมการเดินทางจากขนส่งส่วนบุคคลเป็นการเดินทางโดยระบบขนส่งสาธารณะเพื่อแก้ปัญหา การจราจร และลดผลกระทบสิ่งแวดล้อม รวมทั้งลดค่าใช้จ่ายในด้านต้นทุนการจัดทำและบริหารจัดการ ระบบการจัดเก็บค่าโดยสารหรือค่าธรรมเนียมของผู้ประกอบการอันจะทำให้สามารถลดค่าโดยสารลงอันจะเป็น ประโยชน์แก่ประชาชนผู้ใช้บริการ สมควรกำหนดให้มีการบริหารจัดการร่วมกันในรูปแบบระบบตั๋วร่วม และบูรณาการให้เกิดอัตราค่าโดยสารร่วม โดยการจัดตั้งกองทุนส่งเสริมระบบตั๋วร่วมสนับสนุนการดำเนินงาน การพัฒนา และการส่งเสริมเกี่ยวกับการบริหารจัดการระบบตั๋วร่วม จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้ PoweredbyTCPDF(www.tcpdf.org)