พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ ลิขสิทธิ์มาตรา ๖–๔๓ · 42มาตรา ๖–๔๓ · 42 มาตรา
2. หมวด ๒ สิทธิของนักแสดงมาตรา ๔๔–๕๓/๕ · 16มาตรา ๔๔–๕๓/๕ · 16 มาตรา
3. หมวด ๓ การใช้ลิขสิทธิ์ในพฤติการณDพิเศษมาตรา ๕๔–๕๕ · 2มาตรา ๕๔–๕๕ · 2 มาตรา
4. หมวด ๔ คณะกรรมการลิขสิทธิ์มาตรา ๕๖–๖๐ · 5มาตรา ๕๖–๖๐ · 5 มาตรา
5. หมวด ๕ ลิขสิทธิ์และสิทธิของนักแสดงระหว่างประเทศมาตรา ๖๑ · 1มาตรา ๖๑ · 1 มาตรา
6. หมวด ๖ คดีเกี่ยวกับลิขสิทธิ์ สิทธิของนักแสดงมาตรา ๖๒–๖๖ · 6มาตรา ๖๒–๖๖ · 6 มาตรา
7. หมวด ๗ พนักงานเจ้าหน้าที่มาตรา ๖๗–๖๘ · 2มาตรา ๖๗–๖๘ · 2 มาตรา
8. หมวด ๘ บทกำหนดโทษมาตรา ๖๙–๗๗ · 11มาตรา ๖๙–๗๗ · 11 มาตรา
9. บทเฉพาะกาลมาตรา ๗๘ · 1มาตรา ๗๘ · 1 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติ ลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณวันที่ ๙ธันวาคมพ.ศ. ๒๕๓๗ เป็นปีที่ ๔๙ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยลิขสิทธิ์ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอม ของรัฐสภาดังต่อไปนี้

1. หมวด ๓ การใช้ลิขสิทธิ์ในพฤติการณDพิเศษ

   2 มาตรา
2. ๕๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ผู้มีสัญชาติไทยซึ่งประสงคDจะขออนุญาตใช้ลิขสิทธิ์ในงานที่มีการ เผยแพร่ต่อสาธารณชนในรูปของสิ่งพิมพDหรืออย่างอื่นที่คล้ายคลึงกันตามพระราชบัญญัตินี้ เพื่อ ประโยชนDในการเรียนการสอน หรือค้นคว้า ที่มิได้มีวัตถุประสงคDเพื่อหากำไรอาจยื่นคำขอต่ออธิบดี โดยแสดงหลักฐานว่าผู้ขอได้ขออนุญาตใช้ลิขสิทธิ์ในการจัดทำคำแปลเป็นภาษาไทยหรือทำซ้ำสำเนา งานที่ได้เคยจัดพิมพDงานแปลเป็นภาษาไทยดังกล่าวจากเจ้าของลิขสิทธิ์ แต่ได้รับการปฏิเสธหรือเมื่อได้ ใช้เวลาอันสมควรแล้วแต่ตกลงกันไม่ได้ ถ้าปรากฏว่าในขณะที่ยื่ คำขอดังกล่าว

   (๑) เจ้าของลิขสิทธิ์มิได้จัดทำหรืออนุญาตให้ผู้ใดจัดทำคำแปลเป็นภาษาไทยของงาน ดังกล่าวออกทำการโฆษณาภายในสามปีหลัจากที่ได้มีการโฆษณางานเป็นครั้งแรก หรือ

   (๒) เจ้าของลิขสิทธิ์ได้จัดพิมพDคำแปลงานของตนเป็นภาษาไทยออกทำการโฆษณา ซึ่งเมื่อพ้นกำหนดสามปีหลังจากที่ได้จัดพิมพDคำแปลงานดังกล่าวครั้งสุดท้ายไม่มีการจัดพิมพDคำแปล งานนั้นอีกและไม่มีสำเนาคำแปลงานดังกล่าวในท้องตลาด การขออนุญาตตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑD วิธีการและเงื่อนไขดังต่อไปนี้

   (๑) การขออนุญาตตามวรรคหนึ่ง ห้ามมิให้อธิบดีมีคำสั่งอนุญาต หากระยะเวลาตาม วรรคหนึ่ง (๑) หรือ

   (๒) สิ้นสุดลงไม่เกินหกเดือน

   (๒) ในกรณีที่อธิบดีมคำสั่งอนุญาต ให้ผู้ได้รับอนุญาตมีสิทธิแต่เพียงผู้เดียวในการ จัดทำคำแปลหรือจัดพิมพDคำแปลงานที่ได้รับอนุญาตดังกล่าว และในกรณีที่ระยะเวลาในหนังสือ อนุญาตยังไม่สิ้นสุดลงหรือสิ้นสุดยังไม่เกินหกเดือนห้ามมิให้อธิบดีอนุญาตให้บุคคลอื่นจัดทำคำแปล เป็นภาษาไทยในงานลิขสิทธิ์เดียวกันนั้นอีก

   (๓) ห้ามมิให้ผู้ได้รับอนุญาตโอนสิทธิที่ได้รับอนุญาตให้แก่บุคคลอื่น

   (๔) ถ้าเจ้าของลิขสิทธิ์หรือผู้ได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิของเจ้าของลิขสิทธิ์แสดงต่อ อธิบดีว่าตนได้จัดทำคำแปลเป็นภาษาไทย หรือจัดพิมพDคำแปลงานดังกล่าวเป็นภาษาไทย โดยมี เนื้ อหาเหมือนกันกับสิ่ งพิมพDที่ได้รับอนุญาตตามมาตรา ๕๕และจำหน่ายสิ่งพิมพDนั้นในราคาที่ เหมาะสมโดยเปรียบเทียบกับงานอื่นในลักษณะเดียวกันที่จำหน่ายในประเทศไทย ให้อธิบดีมีคำสั่งว่า หนังสืออนุญาตที่ออกให้แก่ผู้ได้รับอนุญาตเป็อันสิ้นสุดลง และแจ้งให้ผู้ได้รับอนุญาตทราบถึงคำสั่ง ดังกล่าวโดยไม่ชักช้า เนาสิ่ พิมพDที่ จดทำหรือจัดพิ พDขึ้นก่อนที่ อธิบดีมีคำสั่งให้หนังสืออนุญาต สิ้นสุดลง ผู้ได้รับอนุญาตมีสิทธิที่จะจำหน่ายสำเนาดังกล่าวจนกว่าจะหมดสิ้นไป

   (๕) ห้ามมิให้ผู้ได้รับอนุญาตส่งออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งสำเนาสิ่งพิมพDที่ได้รับ อนุญาตให้จัดแปลหรือจัดทำเป็นภาษาไทยดังกล่าว เว้นแต่จะเข้าเงื่อนไขดังต่อไปนี้

   (ก) ผู้รับที่อยู่ต่างประเทศเป็นบุคคลสัญชาติไทย

   (ข) สิ่งพิมพDดังกล่าวใช้เพื่อวัตถุประสงคDในการเรียน การสอนหรือค้นคว้า

   (ค) การส่งสิ่งพิมพDดังกล่าวจะต้องไม่เป็นไปเพื่อการค้า และ้ ๑๘้

   (ง) ประเทศที่สิ่งพิมพDถูกส่งไปดังกล่าวจะต้องอนุญาตให้ประเทศไทยส่งหรือ แจกจ่ายสิ่งพิมพDดังกล่าวในประเทศนั้น

3. ๕๕คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   เมื่อได้รับคำขอตามมาตรา ๕๔ให้อธิบดีดำเนินการให้มารตกลงกัน ระหว่างคู่กรณีในเรื่องค่าตอบแทนและเงื่อนไขการใช้ลิขสิทธิ์ ในกรณีที่ตกลงกันไม่ได้ ให้อธิบดีเป็น ผู้พิจารณามีคำสั่งกำหนดค่าตอบแทนที่เป็นธรรม โดยให้คำนึงถึงอัตราค่าตอบแทนปกติในธุรกิจ ประเภทนั้น และอาจกำหนดเงื่อนไขการใช้ลิขสิทธิ์ตามที่เห็นสมควร เมื่อได้มีการกำหนดค่าตอบแทนและเงื่อนไขการใช้ลิขสิทธิ์แล้ว ให้อธิบดีออกหนังสือ อนุญาตให้แก่ผู้ขอใช้ลิขสิทธิ์ คำสั่งของอธิบดีตามวรรคหนึ่ง คู่กรณีอาจอุทธรณDต่อคณะกรรมการได้ภายในเก้าสิบ วันนับแต่วันที่ได้รับหนังสือแจ้งคำสั่งของอธิบดี คำวินิจฉัยของคณะกรรมการให้เป็นที่สุด