มาตรา ๕๔
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗ · ๒๕๓๗
ผู้มีสัญชาติไทยซึ่งประสงคDจะขออนุญาตใช้ลิขสิทธิ์ในงานที่มีการ เผยแพร่ต่อสาธารณชนในรูปของสิ่งพิมพDหรืออย่างอื่นที่คล้ายคลึงกันตามพระราชบัญญัตินี้ เพื่อ ประโยชนDในการเรียนการสอน หรือค้นคว้า ที่มิได้มีวัตถุประสงคDเพื่อหากำไรอาจยื่นคำขอต่ออธิบดี โดยแสดงหลักฐานว่าผู้ขอได้ขออนุญาตใช้ลิขสิทธิ์ในการจัดทำคำแปลเป็นภาษาไทยหรือทำซ้ำสำเนา งานที่ได้เคยจัดพิมพDงานแปลเป็นภาษาไทยดังกล่าวจากเจ้าของลิขสิทธิ์ แต่ได้รับการปฏิเสธหรือเมื่อได้ ใช้เวลาอันสมควรแล้วแต่ตกลงกันไม่ได้ ถ้าปรากฏว่าในขณะที่ยื่ คำขอดังกล่าว
(๑) เจ้าของลิขสิทธิ์มิได้จัดทำหรืออนุญาตให้ผู้ใดจัดทำคำแปลเป็นภาษาไทยของงาน ดังกล่าวออกทำการโฆษณาภายในสามปีหลัจากที่ได้มีการโฆษณางานเป็นครั้งแรก หรือ
(๒) เจ้าของลิขสิทธิ์ได้จัดพิมพDคำแปลงานของตนเป็นภาษาไทยออกทำการโฆษณา ซึ่งเมื่อพ้นกำหนดสามปีหลังจากที่ได้จัดพิมพDคำแปลงานดังกล่าวครั้งสุดท้ายไม่มีการจัดพิมพDคำแปล งานนั้นอีกและไม่มีสำเนาคำแปลงานดังกล่าวในท้องตลาด การขออนุญาตตามวรรคหนึ่งให้เป็นไปตามหลักเกณฑD วิธีการและเงื่อนไขดังต่อไปนี้
(๑) การขออนุญาตตามวรรคหนึ่ง ห้ามมิให้อธิบดีมีคำสั่งอนุญาต หากระยะเวลาตาม วรรคหนึ่ง (๑) หรือ
(๒) สิ้นสุดลงไม่เกินหกเดือน
(๒) ในกรณีที่อธิบดีมคำสั่งอนุญาต ให้ผู้ได้รับอนุญาตมีสิทธิแต่เพียงผู้เดียวในการ จัดทำคำแปลหรือจัดพิมพDคำแปลงานที่ได้รับอนุญาตดังกล่าว และในกรณีที่ระยะเวลาในหนังสือ อนุญาตยังไม่สิ้นสุดลงหรือสิ้นสุดยังไม่เกินหกเดือนห้ามมิให้อธิบดีอนุญาตให้บุคคลอื่นจัดทำคำแปล เป็นภาษาไทยในงานลิขสิทธิ์เดียวกันนั้นอีก
(๓) ห้ามมิให้ผู้ได้รับอนุญาตโอนสิทธิที่ได้รับอนุญาตให้แก่บุคคลอื่น
(๔) ถ้าเจ้าของลิขสิทธิ์หรือผู้ได้รับอนุญาตให้ใช้สิทธิของเจ้าของลิขสิทธิ์แสดงต่อ อธิบดีว่าตนได้จัดทำคำแปลเป็นภาษาไทย หรือจัดพิมพDคำแปลงานดังกล่าวเป็นภาษาไทย โดยมี เนื้ อหาเหมือนกันกับสิ่ งพิมพDที่ได้รับอนุญาตตามมาตรา ๕๕และจำหน่ายสิ่งพิมพDนั้นในราคาที่ เหมาะสมโดยเปรียบเทียบกับงานอื่นในลักษณะเดียวกันที่จำหน่ายในประเทศไทย ให้อธิบดีมีคำสั่งว่า หนังสืออนุญาตที่ออกให้แก่ผู้ได้รับอนุญาตเป็อันสิ้นสุดลง และแจ้งให้ผู้ได้รับอนุญาตทราบถึงคำสั่ง ดังกล่าวโดยไม่ชักช้า เนาสิ่ พิมพDที่ จดทำหรือจัดพิ พDขึ้นก่อนที่ อธิบดีมีคำสั่งให้หนังสืออนุญาต สิ้นสุดลง ผู้ได้รับอนุญาตมีสิทธิที่จะจำหน่ายสำเนาดังกล่าวจนกว่าจะหมดสิ้นไป
(๕) ห้ามมิให้ผู้ได้รับอนุญาตส่งออกไปนอกราชอาณาจักรซึ่งสำเนาสิ่งพิมพDที่ได้รับ อนุญาตให้จัดแปลหรือจัดทำเป็นภาษาไทยดังกล่าว เว้นแต่จะเข้าเงื่อนไขดังต่อไปนี้
(ก) ผู้รับที่อยู่ต่างประเทศเป็นบุคคลสัญชาติไทย
(ข) สิ่งพิมพDดังกล่าวใช้เพื่อวัตถุประสงคDในการเรียน การสอนหรือค้นคว้า
(ค) การส่งสิ่งพิมพDดังกล่าวจะต้องไม่เป็นไปเพื่อการค้า และ้ ๑๘้
(ง) ประเทศที่สิ่งพิมพDถูกส่งไปดังกล่าวจะต้องอนุญาตให้ประเทศไทยส่งหรือ แจกจ่ายสิ่งพิมพDดังกล่าวในประเทศนั้น
ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด