มาตรา ๑๐

พระราชกฤษฎีกากำหนดให้การประกอบธุรกิจการให้เช่าซื้อและการให้เช่าแบบลีสซิ่งรถยนต์และรถจักรยานยนต์อยู่ภายใต้บังคับของพระราชบัญญัติธุรกิจสถาบันการเงิน พ.ศ. ๒๕๕๑ พ.ศ. ๒๕๖๘ · ๒๕๖๘

ฉบับประกาศ — ยังไม่รวมการแก้ไขภายหลัง

๑๐

ในกรณีที่มีเหตุอันสมควร ให้ธนาคารแห่งประเทศไทยมีอำนาจประกาศกำหนด ให้ผู้ประกอบธุรกิจถือปฏิบัติในเรื่อง ดังต่อไปนี้

(๑) ดอกเบี้ยที่อาจเรียกได้

(๒) ค่าบริการที่อาจเรียกได้

(๓) เงินมัดจำที่อาจเรียกได้

(๔) หลักประกันเป็นทรัพย์สินที่อาจเรียกได้

(๕) ผลประโยชน์ที่อาจเรียกได้จากการทำธุรกรรม

(๖) เบี้ยปรับที่อาจเรียกได้ เล่ม ๑๔๒ ตอนที่ ๓๘ ก บรรดาเงิน ทรัพย์สิน หรือสิ่งอื่นที่อาจคิดคำนวณได้เป็นเงินที่ผู้ประกอบธุรกิจ พนักงานหรือ ลูกจ้างของผู้ประกอบธุรกิจนั้นได้รับเนื่องจากการประกอบธุรกิจของผู้ประกอบธุรกิจ ให้ถือว่าเป็นดอกเบี้ย หรือค่าบริการ แล้วแต่กรณี เว้นแต่ค่าบริการที่ธนาคารแห่งประเทศไทยกำหนดตาม

(๒) มิให้ถือว่า เป็นดอกเบี้ยที่ผู้ประกอบธุรกิจอาจเรียกได้ตาม

(๑) การกำหนดตามวรรคหนึ่ง อาจกำหนดตามประเภทของธุรกิจ ลูกค้า สัญญา หรือกิจการ ที่ผู้ประกอบธุรกิจอาจเรียก หรือกำหนดวิธีการคำนวณและระยะเวลาการจ่ายหรือเรียกเก็บก็ได้

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2568 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้คือฉบับที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ณ ปีที่ระบุ ไม่ใช่ฉบับรวมการแก้ไข มาตราที่ถูกแก้ไข เพิ่ม หรือยกเลิกภายหลังจะไม่ปรากฏ — ระบบยังไม่ได้ตรวจสถานะบังคับใช้ปัจจุบัน