อ่านตัวบท · ไม่ตีความ

คลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

ฉบับฉบับมหาจุฬาฯเล่ม ๓๓ ฉบับนี้แบ่ง ๒๔๔ เรื่อง อีกฉบับแบ่ง ๒๕๕ เรื่อง — เทียบตามลำดับไม่ได้ เปิดเล่ม ๓๓ ของฉบับนั้นแสดงอรรถกถา
ฉบับหลวง · บาลี (อักษรไทย) · ตำแหน่งที่กำลังอ่าน ข้อ ๑๒๐

๑๐. สุคันธเถราปทาน

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๐1 ข้อ (พระไตรปิฎกบาลี อักษรไทย ฉบับสยามรัฐ · พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง)3 ฉบับต้นฉบับพร้อมคำแปล เรียงข้อต่อข้อ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · ผู้ดำเนินการอ่านข้อเท็จจริงสาธารณะแล้วสรุปเอง


ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

ทสมํ สุคนฺธตฺเถราปทานํ (๕๓๐)

|๑๒๐.๘๑| อิมมฺหิ ภทฺทเก กปฺเป พฺรหฺมพนฺธุ มหายโส กสฺสโป นาม นาเมน อุปฺปชฺชิ วทตํ วโร ฯ |๑๒๐.๘๒| อนุพฺยญฺชนสมฺปนฺโน ทฺวตฺตึสวรลกฺขโณ พฺยามปฺปภาปริวุโต รํสิชาลสมุตฺถโต ฯ |๑๒๐.๘๓| อสฺสาเสตา ยถา จนฺโท สุริโย วิย ปภงฺกโร นิพฺพาเปตา ยถา เมโฆ สาคโรว คุณากโร ฯ |๑๒๐.๘๔| ธรณีริว สีเลน หิมวาว สมาธินา อากาโส วิย ปญฺญาย อสงฺโค อนิโล ยถา ฯ |๑๒๐.๘๕| อนูโน ยถาวิหาโร ปริสาสุ วิสารโท สจฺจานิ สมฺปกาเสติ อุทฺธรนฺโต มหาชนํ ฯ |๑๒๐.๘๖| ตทาหํ พาราณสิยํ เสฏฺฐิปุตฺโต มหายโส อาสภํ ธนธญฺญสฺส ปหุตสฺส พหู มมํ ฯ |๑๒๐.๘๗| ชงฺฆวิหารํ วิจรํ มิคทายํ อุเปจฺจหํ อทฺทสํ นาถสตฺถารํ เทเสนฺตํ อมตํ ปทํ ฯ |๑๒๐.๘๘| วิสฏฺฐกนฺตวจนํ กรวิกสมสฺสรํ หํสทุนฺทุภินิคฺโฆสํ วิญฺญาเปนฺตํ มหาชนํ ฯ |๑๒๐.๘๙| ทิสฺวา เทวาติเทวนฺตํ สุตฺวา จ มธุรํ สรํ ปหายานปฺปเก โภเค ปพฺพชึ อนคาริยํ ฯ |๑๒๐.๙๐| เอวํ ปพฺพชิโตวาหํ น จิเรน พหุสฺสุโต อโหสึ ธมฺมกถิโก วิจิตฺตปฏิภาณวา ฯ |๑๒๐.๙๑| มหาปริสมชฺเฌหํ สตฺถุโนว ปุนปฺปุนํ วณฺณยึ เหมวณฺณสฺส วณฺณํ วณฺณวิสารโท ฯ |๑๒๐.๙๒| เอส ขีณาสโว พุทฺโธ อนีโฆ ฉินฺนสํสโย สพฺพกมฺมกฺขยํ ปตฺโต วิมุตฺโต อุปธิกฺขเย เอส โส ภควา พุทฺโธ เอส สีโห อนุตฺตโร ฯ |๑๒๐.๙๓| สเทวกสฺส โลกสฺส พฺรหฺมจกฺกํ ปวตฺตโก ทนฺโต ทเมตา สนฺโต จ สเมตา นิพฺพุโต อิสิ นิพฺพาเปตา จ อสฺสตฺโถ อสฺสาเสตา มหาชนํ ฯ |๑๒๐.๙๔| วีโร สูโร จ วิกฺกนฺโต ปญฺโญ การุณิโก วสี วิชิตาวี วิชิโต จ อปฺปคพฺโภ อนาลโย ฯ |๑๒๐.๙๕| อเนญฺโช อจโล ธีโร อโมโห อสโม มุนิ โธรโยฺห อุสโภ นาโค สีโห สกฺโก ครูสุปิ ฯ |๑๒๐.๙๖| วิราโค วิมโล พฺรหฺมา วาทีสูโร รณญฺชโห อขิโล จ วิสลฺโล จ อสโม วุสโภ สุจิ ฯ |๑๒๐.๙๗| พฺราหฺมโณ สมโณ นาโถ ภิสกฺโก สลฺลสนฺธุโต โยโธ พุทฺโธ สุตาสุโต อจโล มุทิโต สิโต ฯ |๑๒๐.๙๘| กตทนฺตา วหตฺตา จ กตฺตา เนตา ปกาสิตา สมฺปหํสิตา เสตฺตา จ เฉตฺตา โสตา ปสํสิตา ฯ |๑๒๐.๙๙| อวิโล จ วิสลฺโล จ อนีโฆ อกถํกถี อเนโช วิรโช ขตฺตา คนฺธา วตฺตา ปกาสิตา ฯ |๑๒๐.๑๐๐| ตาเรตา อตฺถกาเรตา กาเรตา สมฺปทาริตา ปาเปตา สหิตา หนฺตา ตาปิตา จ วิโสสิตา ฯ |๑๒๐.๑๐๑| สจฺจฏฺฐิโตสมสโม อสหาโย ทยาลโย อจฺเฉรมนฺโต อกุโห กตาวี อิสิ สตฺตโม ฯ |๑๒๐.๑๐๒| นิติณฺณกงฺโข นิมฺมาโน อปฺปเมยฺโย อนูปโม สพฺพวากฺยปถาตีโต สพฺพเนยฺยนฺติโต ชิโน ฯ |๑๒๐.๑๐๓| สตรํสีวเร ตสฺมึ ปสาโท อมตาวโห ตสฺมา พุทฺเธ จ ธมฺเม จ สงฺเฆ สทฺธา มหตฺถิกา ฯ |๑๒๐.๑๐๔| คุเณหิ เอวมาทีหิ ติโลกสรณุตฺตมํ วณฺเณนฺโต ปริสมชฺเฌ กถึ ธมฺมกถํ อหํ ฯ |๑๒๐.๑๐๕| ตโต จุโตหํ ตุสิเต อนุโภตฺวา มหาสุขํ ตโต จุโต มนุสฺเสสุ ชาโต โหมิ สุคนฺธิโก ฯ |๑๒๐.๑๐๖| นิสฺสาโส มุขคนฺโธ จ เทหคนฺโธ ตเถว เม โส จ คนฺโธว สตตํ สพฺพคนฺโธว โหติ เม ฯ |๑๒๐.๑๐๗| มุขคนฺโธ สทา มยฺหํ ปทุมุปฺปลจมฺปโก อติกนฺโต สทา วาติ สรีโร จ ตเถว เม ฯ |๑๒๐.๑๐๘| คุณตฺถวสฺส สพฺพนฺตํ ผลนฺตํ ปรมพฺภุตํ เอกคฺคมนสา สพฺเพ ภาสิตสฺส สุณาถ เม ฯ |๑๒๐.๑๐๙| คุณํ พุทฺธสฺส วตฺวาน หิตายนํ สุขาวหํ สุจิตฺโต โหมิ สพฺพตฺถ สงฺโฆ วีรสมาสุโต ฯ |๑๒๐.๑๑๐| ยสสฺสี สุขิโต กนฺโต ชุติมา ปิยทสฺสโน วตฺตา อปริภูโต จ นิทฺโทโส ปญฺญวา ตถา ฯ |๑๒๐.๑๑๑| ขีเณ ปาสุสิ นิพฺพานํ สุลภํ พุทฺธภตฺตินํ เตสํ เหตุํ ปวกฺขามิ ตํ สุณาถ ยถาตถํ ฯ |๑๒๐.๑๑๒| สนฺตํ ยสํ ภควโต วิจินา อภิวาทยํ ยตฺถ ยตฺถุปปนฺโนปิ ยสสฺสี เตน โหมหํ ฯ |๑๒๐.๑๑๓| ทุกฺขสฺสนฺตกรํ พุทฺธํ ธมฺมํ สนฺตํ อสงฺขตํ วณฺณยํ สุขโท อาสึ สตฺตานํ สุขิโต ตโต ฯ |๑๒๐.๑๑๔| คุณํ วทนฺโต พุทฺธสฺส พุทฺธปีติสมายุโต สกนฺติ ปรกนฺติ จ อาสึ เตน จ กนฺติมา ฯ |๑๒๐.๑๑๕| ชิโน โย ติตฺถิกาติณฺโณ อภิภุยฺย กุติตฺถิเย คุณํ วทนฺโต โถเมสึ นายกํ ชุติมา ตโต ฯ |๑๒๐.๑๑๖| ปิยงฺการึ ชนสฺสาปิ สมฺพุทฺธสฺส คุณํ วทํ สรทิว สสงฺโกหํ เตนาสึ ปิยทสฺสโน ฯ |๑๒๐.๑๑๗| ยถาสตฺติวเสนาหํ สพฺพวาจาหิ สนฺถวึ สุคตํ เตน วงฺคีโส วิจิตฺตปฏิภาณวา ฯ |๑๒๐.๑๑๘| เย พาลา วิมตึ ปตฺตา ปริโภนฺติ มหามุนึ นิคฺคหึ เต สธมฺเมน ปริภูเตน เตนหํ ฯ |๑๒๐.๑๑๙| พุทฺธวณฺเณหิ สตฺตานํ กิเลเส อปเนสหํ นิกฺกิเลสมโน โหมิ ตสฺส กมฺมสฺส วาหสา ฯ |๑๒๐.๑๒๐| โสตูนํ พุทฺธิมชนึ พุทฺธานุสฺสติเทสโก เตนาปิจาสึ สปฺปญฺโญ นิปุณตฺถวิปสฺสโก ฯ |๑๒๐.๑๒๑| สพฺพาสวปริกฺขีโณ ติณฺณสํสารสาคโร วสี จ อนุปาทาโน ปาปุณิสฺสามิ นิพฺพุตึ ฯ |๑๒๐.๑๒๒| อิมสฺมึเยว กปฺปสฺมึ ยมหํ สนฺถวึ ชินํ ทุคฺคตึ นาภิชานามิ พุทฺธปูชายิทํ ผลํ ฯ |๑๒๐.๑๒๓| กิเลสา ฌาปิตา มยฺหํ ภวา สพฺเพ สมูหตา นาโคว พนฺธนํ เฉตฺวา วิหรามิ อนาสโว ฯ |๑๒๐.๑๒๔| สฺวาคตํ วต เม อาสิ มม พุทฺธสฺส สนฺติเก ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ ฯ |๑๒๐.๑๒๕| ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติ ฯ อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา สุคนฺโธ เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ สุคนฺธตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ อุทฺทานํ ติณโท เวจฺจโท เจว สรณพฺภญฺชนมฺปโท สุปโฏ ทณฺฑทายี จ เนลปูชี ตเถว จ ฯ โพธิสมฺมชฺชโกมณฺโฑ สุคนฺโธ ทสโม ทิโช คาถาสตํ สเตวีสํ คณิตํ เจตฺถ สพฺพโส ฯ ติณทายกวคฺโค เตปญฺญาโส ฯ ---------------------

อรรถกถา

ชั้นตัวบทอรรถกถาอธิบายพระไตรปิฎกเปิดหน้าของฉบับนี้

ข้อความหน้าปกของฉบับพิมพ์

อรรถกถากิงกณิปุปผวรรคที่ ๕๐ เป็นต้น

อปทานทั้งหมดในวรรคที่ ๕๐ วรรคที่ ๕๑ วรรคที่ ๕๒ และวรรคที่ ๕๓ มีเนื้อความง่ายทั้งนั้นแล. จบอรรถกถากิงกณิปุปปผวรรคที่ ๕๐ เป็นต้น -----------------------------------------------------

อรรถกถาที่มีมาก่อนหน้านี้ :- อรรถกถา ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๒ ๔๙. ปังสุกุลสวรรค ๙. ธัมมรุจิเถราปทาน

ฉบับที่ใช้และสัญญาอนุญาต

พระไตรปิฎกบาลี อักษรไทย ฉบับสยามรัฐ

pli-siamrath · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ฉบับสยามรัฐ จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๔๖๘–๒๔๗๑ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมายhttps://84000.org/tipitaka/pali/

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง

th-chabab-luang · Public domain (term expired) — operator determination · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๔

ฉบับหลวง จัดพิมพ์โดยทางราชการ พ.ศ. ๒๕๑๔ · พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ ๒๕๓๗ ม.๑๙–๒๒ อายุคุ้มครองงานนิติบุคคล ๕๐ ปีนับแต่โฆษณา · การพิจารณาของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่ความเห็นที่ปรึกษากฎหมายhttps://84000.org/tipitaka/

อรรถกถาแปลไทย

th-attha-84000 · ได้รับอนุญาตจากเจ้าของสิทธิ์ — บันทึกจากคำยืนยันของผู้ดำเนินการ ยังไม่มีเอกสารประกอบ · ตรวจหลักฐานเมื่อ ๒๐๒๖-๐๘-๒๕

ผู้ดำเนินการแจ้ง ๒๕ ส.ค. ๖๙ ว่าได้รับอนุญาตให้เผยแพร่ตัวบทชุดนี้ · **เป็นคำยืนยันด้วยวาจา ยังไม่มีเอกสารประกอบ** ⇒ ฐานของการเผยแพร่คือวินิจฉัยของผู้ดำเนินการ ไม่ใช่หลักฐานเอกสาร · สิ่งที่ยังไม่รู้และไม่ได้หายไปเพราะการอนุญาต: **หน้าเว็บไม่ระบุผู้แปล ผู้จัดพิมพ์ หรือปี** จึงยังไม่รู้ว่าเป็นฉบับพิมพ์ของใคร (ที่เชื่อกันคือชุดมหามกุฏราชวิทยาลัย ๙๑ เล่ม ราว พ.ศ. ๒๕๒๕) — การอนุญาตครอบคลุมใครและอะไร จึงยังระบุไม่ได้จนกว่าจะได้เอกสารdocs/legal/PERMISSIONS.md#อรรถกถา