มาตรา ๔๗

พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ · ๒๕๒๒

ฉบับรวมการแก้ไข — ไม่ใช่ถ้อยคำตามที่ประกาศครั้งแรก

๔๗

คนต9างดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรจะตองขอรับ ใบสำคัญถิ่นที่อยู9จากอธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายไวเป1นหลักฐาน ภายในเวลา สามสิบวันนับแต9วันที่ไดรับแจงจากพนักงานเจาหนาที่เป1นลายลักษณ0อักษร ที่คนต9างดาวอายุต่ำกว9าสิบสองป2ไดรับอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักร ผูใชอำนาจปกครองหรือผูปกครองตองขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ในนามของคนต9างดาวผูนั้น ในการนี้ อธิบดีหรือพนักงานเจาหนาที่ซึ่งอธิบดีมอบหมายจะออกใบสำคัญถิ่นที่อยู9ใหต9างหาก หรือรวมกันกับ ผูใชอำนาจปกครองหรือผูปกครองก็ได สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา ถาไม9ขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ในระยะเวลาตามวรรคหนึ่ง คณะกรรมการอาจสั่งระงับ การอนุญาตใหมีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรเสียได เช9นนี้การผ9อนผันใหอยู9ในราชอาณาจัรตาม มาตรา ๔๑วรรคหาหรือมาตรา ๔๕วรรคสองเป1นอันสิ้นสุด ผูขอรับใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตองเสียค9าธรรมเนียมตามอัตราและหลัเกณฑ0ที่กำหนดใน กฎกระทรวง

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2522 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด