พระราชบัญญัติการช่วยเหลือกู้ภัยทางทะเล พ.ศ. ๒๕๕๐

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ การปฏิบัติการช่วยเหลือกู้ภัยมาตรา ๗–๑๑ · 5มาตรา ๗–๑๑ · 5 มาตรา
2. ส่วนที่ ๑ สัญญาการช่วยเหลือกู้ภัยมาตรา ๗–๘ · 2มาตรา ๗–๘ · 2 มาตรา
3. ส่วนที่ ๒ หน้าที่ในการช่วยเหลือกู้ภัยมาตรา ๙–๑๑ · 3มาตรา ๙–๑๑ · 3 มาตรา
4. หมวด ๒ สิทธิของผู้ช่วยเหลือกู้ภัยมาตรา ๑๒–๒๔ · 13มาตรา ๑๒–๒๔ · 13 มาตรา
5. หมวด ๓ สิทธิเรียกร้องเงินตอบแทนและการดำเนินคดีมาตรา ๒๕–๓๓ · 9มาตรา ๒๕–๓๓ · 9 มาตรา
6. บทเฉพาะกาลมาตรา ๓๔ · 1มาตรา ๓๔ · 1 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติ การช่วยเหลือกู้ภัยทางทะเล พ.ศ. ๒๕๕๐ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณวันที่ ๑๕ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นปีที่ ๖๒ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการช่วยเหลือกู้ภัยทางทะเล จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้

1. บทเฉพาะกาล

   1 มาตรา
2. ๓๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   พระราชบัญญัตินี้ไม่ใช้บังคับแก่การช่วยเหลือกู้ภัยที่กระทำขึ้นก่อนวันที่ พระราชบัญญัตินี้ใช้บังคับ ผู้รับสนองพระบรมราชโองการ พลเอก สุรยุทธ์ จุลานนท์ นายกรัฐมนตรี เล่ม ๑๒๔ ตอนที่ ๓๘ ก หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้ คือ เนื่องจากการเดินเรืออาจต้องประสบ ภยันตรายอันก่อให้เกิดความเสียหายแก่เรือ ทรัพย์สิน หรือบุคคลบนเรือ ซึ่งจำเป็นต้องได้รับการ ช่วยเหลือกู้ภัย การกำหนดเงินตอบแทนให้แก่ผู้ช่วยเหลือกู้ภัยจะส่งเสริมให้มีการช่วยเหลือเรือหรือ ทรัพย์สินที่ประสบภยันตรายทางทะเล และบรรเทาความเสียหายที่จะเกิดแก่สิ่งแวดล้อม ประกอบกับ การช่วยเหลือกู้ภัยทางทะเลมีลักษณะเฉพาะ เพื่อให้สอดคล้องกับหลักสากล สมควรมีกฎหมายพิเศษ ที่วางหลักเกี่ยวกับเรื่องการช่วยเหลือกู้ภัยทางทะเลเพื่อกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ ในการช่วยเหลือกู้ภัยและหลักเกณฑ์เกี่ยวกับสิทธิในการได้รับเงินตอบแทนของผู้ช่วยเหลือกู้ภัย จึงจำเป็นต้องตราพระราชบัญญัตินี้