พระราชบัญญัติการประกอบกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ การประกอบกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์มาตรา ๗–๓๒ · 26มาตรา ๗–๓๒ · 26 มาตรา
2. ส่วนที่ ๑ กิจการกระจายเสียงหรือกิจการโทรทัศน์ที่ใช้คลื่นความถี่มาตรา ๑๐–๒๔ · 15มาตรา ๑๐–๒๔ · 15 มาตรา
3. ส่วนที่ ๒ กิจการกระจายเสียงหรือกิจการโทรทัศน์ที่ไม่ใช้คลื่นความถี่มาตรา ๒๕–๒๘ · 4มาตรา ๒๕–๒๘ · 4 มาตรา
4. ส่วนที่ ๓ การบริหารสถานีมาตรา ๒๙–๓๐ · 2มาตรา ๒๙–๓๐ · 2 มาตรา
5. ส่วนที่ ๔ การป้องกันการผูกขาดมาตรา ๓๑–๓๒ · 2มาตรา ๓๑–๓๒ · 2 มาตรา
6. หมวด ๒ รายการของกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์มาตรา ๓๓–๓๘ · 6มาตรา ๓๓–๓๘ · 6 มาตรา
7. หมวด ๓ การส่งเสริมและควบคุมจริยธรรมแห่งวิชาชีพมาตรา ๓๙–๔๐ · 2มาตรา ๓๙–๔๐ · 2 มาตรา
8. หมวด ๔ การสร้างโครงข่ายพื้นฐาน การใช้ และเชื่อมต่อโครงข่ายมาตรา ๔๑–๕๐ · 10มาตรา ๔๑–๕๐ · 10 มาตรา
9. หมวด ๕ การส่งเสริมและการพัฒนากิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์มาตรา ๕๑–๕๒ · 2มาตรา ๕๑–๕๒ · 2 มาตรา
10. หมวด ๖ การกำกับดูแลมาตรา ๕๓–๕๖ · 4มาตรา ๕๓–๕๖ · 4 มาตรา
11. หมวด ๗ บทกำหนดโทษมาตรา ๕๗–๗๒ · 16มาตรา ๕๗–๗๒ · 16 มาตรา
12. ส่วนที่ ๑ โทษทางปกครองมาตรา ๕๗–๖๕ · 9มาตรา ๕๗–๖๕ · 9 มาตรา
13. ส่วนที่ ๒ โทษอาญามาตรา ๖๖–๗๒ · 7มาตรา ๖๖–๗๒ · 7 มาตรา
14. บทเฉพาะกาลมาตรา ๗๓–๘๐ · 8มาตรา ๗๓–๘๐ · 8 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติ การประกอบกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ พ.ศ. ๒๕๕๑ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณวันที่ ๒๖กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๑ เป็นปีที่ ๖๓ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการประกอบกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์ พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๒ มาตรา ๓๓ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๔๑ มาตรา ๔๓ มาตรา ๔๕ มาตรา ๔๖ และมาตรา ๔๗ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของ สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ดังต่อไปนี้

1. ส่วนที่ ๑ โทษทางปกครอง

   9 มาตรา
2. ๕๗คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   โทษปรับทางปกครอง มีดังต่อไปนี้

   (๑) โทษปรับทางปกครองชั้น ๑ ต้องระวางโทษปรับไม่เกินห้าหมื่นบาท

   (๒) โทษปรับทางปกครองชั้น ๒ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่ห้าหมื่นบาท แต่ไม่เกินห้าแสนบาท

   (๓) โทษปรับทางปกครองชั้น ๓ต้องระวางโทษปรับตั้งแต่ห้าแสนบาท แต่ไม่เกินห้าล้านบาท

3. ๕๘คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ผู้รับใบอนุญาตหรือผู้ใด

   (๑) ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการประกาศกำหนดตามมาตรา ๒๔

   (๒) ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๔๔วรรคสอง หรือมาตรา ๔๗วรรคหนึ่งหรือวรรคสาม

   (๓) ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของคณะกรรมการตามมาตรา ๔๔ วรรคสอง ต้องระวางโทษปรับทางปกครองชั้น ๑

4. ๕๙คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ผู้รับใบอนุญาตหรือผู้ใด

   (๑) ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๓๔วรรคห้า มาตรา ๓๕หรือมาตรา ๓๘

   (๒) ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ วิธีการ มาตรการ หรือประกาศที่คณะกรรมการ ประกาศกำหนดตามมาตรา ๓๔วรรคหนึ่ง มาตรา ๓๖ หรือมาตรา ๔๕

   (๓) ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของคณะกรรมการตามมาตรา ๓๔วรรคสี่ หรือมาตรา ๓๗ วรรคหนึ่ง ต้องระวางโทษปรับทางปกครองชั้น ๒

5. ๖๐คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ผู้รับใบอนุญาตหรือผู้ใด

   (๑) ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามมาตรา ๔๗วรรคสอง มาตรา ๔๘วรรคหนึ่ง หรือมาตรา ๕๐ เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๔๒ ก

   (๒) ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามหลักเกณฑ์หรือประกาศที่คณะกรรมการประกาศกำหนดตาม มาตรา ๒๒มาตรา ๒๓มาตรา ๓๔วรรคสอง หรือมาตรา ๔๒วรรคหนึ่ง

   (๓) ฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของคณะกรรมการตามมาตรา ๔๓ ต้องระวางโทษปรับทางปกครองชั้น ๓

6. ๖๑คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ถ้าการกระทำความผิดซึ่งมีโทษปรับทางปกครองเป็นความผิดต่อเนื่องและ คณะกรรมการได้พิจารณาสั่งลงโทษปรับทางปกครองสำหรับความผิดนั้น ผู้กระทำต้องระวางโทษปรับ รายวันอีกในอัตราดังต่อไปนี้ นับแต่วันที่มีคำสั่งลงโทษปรับทางปกครองดังกล่าว ตลอดเวลาที่ยังฝ่าฝืน หรือไม่ปฏิบัติตามหรือจนกว่าจะปฏิบัติให้ถูกต้อง

   (๑) กรณีโทษปรับทางปกครองชั้น ๑ ให้ปรับวันละไม่เกินห้าพันบาท

   (๒) กรณีโทษปรับทางปกครองชั้น ๒ให้ปรับวันละไม่เกินสองหมื่นบาท

   (๓) กรณีโทษปรับทางปกครองชั้น ๓ให้ปรับวันละไม่เกินห้าหมื่นบาท ให้คณะกรรมการดำเนินการบังคับให้มีการชำระค่าปรับรายวันทุกสิบห้าวัน

7. ๖๒คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ให้สำนักงานเป็นผู้รวบรวมข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการกระทำความผิดที่มีโทษทาง ปกครองเพื่อเสนอต่อคณะกรรมการพิจารณาสั่งลงโทษทางปกครอง ตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่ คณะกรรมการประกาศกำหนด ในการพิจารณาสั่งลงโทษทางปกครอง คณะกรรมการต้องคำนึงถึงพฤติการณ์แห่งการกระทำ และความเสียหายที่เกิดจากการกระทำนั้น แต่คณะกรรมการอาจตักเตือนผู้กระทำความผิดโดยไม่ ลงโทษปรับทางปกครองก็ได้ในกรณีที่คณะกรรมการเห็นว่าการกระทำนั้นมีลักษณะดังต่อไปนี้

   (๑) เป็นความผิดซึ่งมีโทษปรับทางปกครองชั้น ๑

   (๒) มิใช่ความผิดต่อเนื่อง

   (๓) เป็นการกระทำความผิดเป็นครั้งแรกซึ่งกระทำโดยไม่จงใจและ

   (๔) ไม่ก่อให้เกิดความเสียหาย

8. ๖๓คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   เมื่อคณะกรรมการมีคำสั่งลงโทษปรับทางปกครองสำหรับผู้รับใบอนุญาตผู้ใดแล้ว ในกรณีที่เห็นสมควร คณะกรรมการอาจมีคำสั่งให้ผู้รับใบอนุญาตผู้นั้น กระทำการหรืองดเว้นกระทำการ เพื่อป้องกันมิให้เกิดการฝ่าฝืนหรือกระทำความผิดอย่างเดียวกันซ้ำอีกได้ เล่ม ๑๒๕ ตอนที่ ๔๒ ก

9. ๖๔คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   คณะกรรมการอาจพิจารณาสั่งพักใช้หรือเพิกถอนใบอนุญาตได้เมื่อปรากฏ ข้อเท็จจริงดังต่อไปนี้

   (๑) ผู้รับใบอนุญาตเพิกเฉยไม่ปฏิบัติตามคำสั่งของคณะกรรมการตามมาตรา ๓๑ หรือ มาตรา ๖๓

   (๒) ผู้รับใบอนุญาตฝ่าฝืนมาตรา ๓๗และเป็นกรณีที่เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรง

   (๓) ผู้รับใบอนุญาตฝ่าฝืนหรือกระทำความผิดตามพระราชบัญญัตินี้ หรือหลักเกณฑ์หรือ คำสั่งที่กำหนดตามพระราชบัญญัตินี้อีก หรือกรณีที่เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรง

   (๔) ผู้รับใบอนุญาตฝ่าฝืนหรือกระทำความผิดที่มีโทษทางอาญาตามพระราชบัญญัตินี้

   (๕) ผู้รับใบอนุญาตต้องคำพิพากษาถึงที่สุดว่ากระทำความผิดเกี่ยวกับงานแพร่เสียงแพร่ภาพ อันเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ตามกฎหมายว่าด้วยลิขสิทธิ์

   (๖) ผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการทางธุรกิจที่เป็นบริษัทฝ่าฝืนมาตรา ๑๕ การสั่งพักใช้ใบอนุญาตให้เป็นไปตามที่คณะกรรมการกำหนด แต่ต้องไม่เกินครั้งละสามสิบวัน

10. ๖๕คัดลอกลิงก์อ้างอิง

    ในกรณีที่ผู้ถูกลงโทษปรับทางปกครองไม่ยอมชำระค่าปรับทางปกครองหรือ ชำระไม่ครบถ้วนถูกต้อง ให้นำบทบัญญัติเกี่ยวกับการบังคับทางปกครองตามกฎหมายว่าด้วยวิธีปฏิบัติ ราชการทางปกครองมาใช้บังคับโดยอนุโลม