มาตรา ๓๔

พระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. ๒๕๒๒ · ๒๕๒๒

ฉบับรวมการแก้ไข — ไม่ใช่ถ้อยคำตามที่ประกาศครั้งแรก

๓๔

ในกรณีที่มีผู้คัดค้านตามมาตรา ๓๑และอธิบดีได้วินิจฉัยว่าผู้คัดค้านเป็นผู้มี สิทธิรับสิทธิบัตรให้อธิบดีสั่งยกคำขอรับสิทธิบัตร ในกรณีที่ผู้ขอรับสิทธิบัตรมิได้อุทธรณ์คำสั่งของอธิบดีหรือได้อุทธรณ์คำสั่งของอธิบดี และคณะกรรมการหรือศาลได้มีคำสั่งหรือคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วถ้าผู้คัดค้านได้ยื่นคำขอรับ สิทธิบัตรสำหรับการประดิษฐ์นั้นภายในหนึ่งร้อยแปดสิบวันนับแต่วันมีคำสั่งของอธิบดีหรือนับ แต่วันที่คณะกรรมการหรือศาลมีคำสั่งหรือคำพิพากษาถึงที่สุดแล้วแต่กรณีให้ถือว่าผู้คัดค้านได้ยื่น คำขอนั้นในวันเดียวกับวันที่ผู้ขอรับสิทธิบัตรยื่นคำขอรับสิทธิบัตรและให้ถือว่าการประกาศ โฆษณาคำขอรับสิทธิบัตรของผู้ถูกคัดค้านตามมาตรา ๒๘เป็นประกาศโฆษณาคำขอรับสิทธิบัตร ของผู้คัดค้านด้วยในกรณีเช่นนี้ผู้ใดจะยื่นคำคัดค้านคำขอรับสิทธิบัตรของผู้คัดค้านเพราะเหตุตนมี สิทธิดีกว่านั้นไม่ได้ ในการออกสิทธิบัตรให้แก่ผู้คัดค้านนั้นให้พนักงานเจ้าหน้าที่ทำการตรวจสอบคำขอรับ สิทธิบัตรและตรวจสอบการประดิษฐ์ของผู้คัดค้านตามมาตรา ๒๔และให้นำมาตรา ๒๙มาใช้ บังคับแก่ผู้คัดค้านด้วย

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2522 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด