พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ บททั่วไปมาตรา ๗–๒๒ · 18มาตรา ๗–๒๒ · 18 มาตรา
2. หมวด ๒ การใช้แรงงานทั่วไปมาตรา ๒๓–๓๗ · 15มาตรา ๒๓–๓๗ · 15 มาตรา
3. หมวด ๓ การใช้แรงงานหญิงมาตรา ๓๘–๔๓ · 7มาตรา ๓๘–๔๓ · 7 มาตรา
4. หมวด ๔ การใช้แรงงานเด็กมาตรา ๔๔–๕๒ · 9มาตรา ๔๔–๕๒ · 9 มาตรา
5. หมวด ๕ ค่าจ้าง ค่าล่วงเวลา ค่าทำงานในวันหยุด และค่าล่วงเวลาในวันหยุดมาตรา ๕๓–๗๗ · 25มาตรา ๕๓–๗๗ · 25 มาตรา
6. หมวด ๖ คณะกรรมการค่าจ้างมาตรา ๗๘–๙๑ · 15มาตรา ๗๘–๙๑ · 15 มาตรา
7. หมวด ๗ สวัสดิการมาตรา ๙๒–๙๙ · 8มาตรา ๙๒–๙๙ · 8 มาตรา
8. หมวด ๘ ความปลอดภัยอาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน๓๓มาตรา ๑๐๐–๑๐๗ · 8มาตรา ๑๐๐–๑๐๗ · 8 มาตรา
9. หมวด ๙ การควบคุมมาตรา ๑๐๘–๑๑๕/๑ · 9มาตรา ๑๐๘–๑๑๕/๑ · 9 มาตรา
10. หมวด ๑๐ การพักงานมาตรา ๑๑๖–๑๑๗ · 2มาตรา ๑๑๖–๑๑๗ · 2 มาตรา
11. หมวด ๑๑ ค่าชดเชยมาตรา ๑๑๘–๑๒๒ · 5มาตรา ๑๑๘–๑๒๒ · 5 มาตรา
12. หมวด ๑๒ การยื่นคำร้องและการพิจารณาคำร้องมาตรา ๑๒๓–๑๒๕ · 4มาตรา ๑๒๓–๑๒๕ · 4 มาตรา
13. หมวด ๑๓ กองทุนสงเคราะห์ลูกจ้างมาตรา ๑๒๖–๑๓๘ · 13มาตรา ๑๒๖–๑๓๘ · 13 มาตรา
14. หมวด ๑๔ พนักงานตรวจแรงงานมาตรา ๑๓๙–๑๔๒ · 4มาตรา ๑๓๙–๑๔๒ · 4 มาตรา
15. หมวด ๑๕ การส่งหนังสือมาตรา ๑๔๓ · 1มาตรา ๑๔๓ · 1 มาตรา
16. หมวด ๑๖ บทกำหนดโทษมาตรา ๑๔๔–๑๕๙ · 18มาตรา ๑๔๔–๑๕๙ · 18 มาตรา
17. บทเฉพาะกาลมาตรา ๑๖๐–๑๖๖ · 7มาตรา ๑๖๐–๑๖๖ · 7 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติ คุ้มครองแรงงาน พ.ศ. ๒๕๔๑ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณวันที่ ๑๒กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๑ เป็นปีที่ ๕๓ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรปรับปรุงกฎหมายว่าด้วยการคุ้มครองแรงงาน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอม ของรัฐสภาดังต่อไปนี้

1. หมวด ๑๐ การพักงาน

   2 มาตรา
2. ๑๑๖คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ในกรณีที่นายจ้างทำการสอบสวนลูกจ้างซึ่งถูกกล่ วหาว่ากระทำ ความผิด ห้ามมิให้นายจ้างสั่งพักงานลูกจ้างในระหว่างการสอบสวนดังกล่าว เว้นแต่จะมีข้อบังคับ เกี่ยวกับการทำงานหรือข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพการจ้างให้อ นาจนายจ้างสั่งพักงานลูกจ้างได้ ทั้งนี้ นายจ้างจะต้องมีคำสั่งพักงานเป็นหนังสือระบุความผิดและกำหนดระยะเวลาพักงานได้ไม่เกินเจ็ดวัน โดยต้องแจ้งให้ลูกจ้างทราบก่อนการพัก ๔๒มาตรา ๑๑๕/๑เพิ่มโดยพระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๑ ในระหว่างการพักงานตามวรรคหนึ่ง ให้นายจ้างจ่ายเงินให้แก่ลูกจ้างตามอัตราที่ กำหนดไว้ในข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานหรือตามที่นายจ้างและลูกจ้างได้ตกลงกัไว้ในข้อตกลง เกี่ยวกับสภาพการจ้าง ทั้งนี้ อัตราดังกล่าวต้องไม่น้อยกว่าร้อยละห้าสิบของค่าจ้างในวันทำงานที่ ลูกจ้างได้รับก่อนถู สั่งพักงาน

3. ๑๑๗คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   เมื่อการสอบสวนเสร็จสิ้นแล้ว ปรากฏว่าลูกจ้างไม่มีความผิด ให้นายจ้างจ่ายค่าจ้างให้แก่ลูกจ้างเท่ากับค่าจ้างในวันทำงานนับแต่วันที่ลูกจ้างถูกสั่งพักงานเป็นต้นไป โดยให้คำนวณเงินที่นายจ้างจ่ายตามมาตรา ๑๑๖เป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างตามมาตรานี้พร้อมด้วย ดอกเบี้ยร้อยละสิบห้าต่อปี