พระราชบัญญัติส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๕

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ คณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามาตรา ๑๒–๒๑ · 10มาตรา ๑๒–๒๑ · 10 มาตรา
2. หมวด ๒ กองทุนสิ่งแวดล้อม สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามาตรา ๒๒–๓๑ · 10มาตรา ๒๒–๓๑ · 10 มาตรา
3. หมวด ๓ การคุ้มครองสิ่งแวดล้อมาตรา ๓๒–๕๑/๗ · 27มาตรา ๓๒–๕๑/๗ · 27 มาตรา
4. ส่วนที่ ๑ มาตรฐานคุณภาพสิ่งแวดล้อม สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามาตรา ๓๒–๓๔ · 3มาตรา ๓๒–๓๔ · 3 มาตรา
5. ส่วนที่ ๒ การวางแผนจัดการคุณภาพสิ่งแวดล้อมมาตรา ๓๕–๔๑ · 7มาตรา ๓๕–๔๑ · 7 มาตรา
6. ส่วนที่ ๓ เขตอนุรักษ์และพื้นที่คุ้มครองสิ่งแวดล้อมมาตรา ๔๒–๔๕ · 4มาตรา ๔๒–๔๕ · 4 มาตรา
7. ส่วนที่ ๔ การจัดทำรายงานการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม๓มาตรา ๔๖–๕๑/๗ · 13มาตรา ๔๖–๕๑/๗ · 13 มาตรา
8. หมวด ๔ การควบคุมมลพิษมาตรา ๕๒–๙๓ · 42มาตรา ๕๒–๙๓ · 42 มาตรา
9. ส่วนที่ ๑ คณะกรรมการควบคุมมลพิษมาตรา ๕๒–๕๔ · 3มาตรา ๕๒–๕๔ · 3 มาตรา
10. ส่วนที่ ๒ มาตรฐานควบคุมมลพิษจากแหล่งกำเนิดมาตรา ๕๕–๕๘ · 4มาตรา ๕๕–๕๘ · 4 มาตรา
11. ส่วนที่ ๓ เขตควบคุมมลพิษมาตรา ๕๙–๖๓ · 5มาตรา ๕๙–๖๓ · 5 มาตรา
12. ส่วนที่ ๔ มลพิษทางอากาศและเสียง สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกามาตรา ๖๔–๖๘ · 5มาตรา ๖๔–๖๘ · 5 มาตรา
13. ส่วนที่ ๕ มลพิษทางน้ำมาตรา ๖๙–๗๗ · 9มาตรา ๖๙–๗๗ · 9 มาตรา
14. ส่วนที่ ๖ มลพิษอื่นและของเสียอันตรายมาตรา ๗๘–๗๙ · 2มาตรา ๗๘–๗๙ · 2 มาตรา
15. ส่วนที่ ๗ การตรวจสอบและควบคุมมาตรา ๘๐–๘๗ · 8มาตรา ๘๐–๘๗ · 8 มาตรา
16. ส่วนที่ ๘ ค่าบริการและค่าปรับมาตรา ๘๘–๙๓ · 6มาตรา ๘๘–๙๓ · 6 มาตรา
17. หมวด ๕ มาตรการส่งเสริมมาตรา ๙๔–๙๕ · 2มาตรา ๙๔–๙๕ · 2 มาตรา
18. หมวด ๖ ความรับผิดทางแพ่งมาตรา ๙๖–๙๗ · 2มาตรา ๙๖–๙๗ · 2 มาตรา
19. หมวด ๗ บทกำหนดโทษมาตรา ๙๘–๑๑๑ · 18มาตรา ๙๘–๑๑๑ · 18 มาตรา
20. บทเฉพาะกาลมาตรา ๑๑๒–๑๑๕ · 4มาตรา ๑๑๒–๑๑๕ · 4 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติ ส่งเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๕ ภูิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณวันที่ ๒๙มีนาคมพ.ศ. ๒๕๓๕ เป็ปีที่ ๔๗ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมิ ทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศว่า โดยที่ เป็การสมควรปรับปรุ กฎหมายว่ ด้วยการส่งเสริ และรักษาคุณภาพ สิ่งแวดล้อมแห่งชาติ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอม ของสภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำหน้าที่รัฐสภา ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๖ ความรับผิดทางแพ่ง

   2 มาตรา
2. ๙๖คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   แหล่งกำเนิดมลพิษใดก่อให้เกิด หรือเป็นแหล่งกำเนิดของการรั่วไหล หรือแพร่กระจายของมลพิษอันเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายแก่ชีวิต ร่างกาย หรือสุขภาพอนามัย หรือเป็นเหตุให้ทรัพย์สินของผู้อื่น หรือของรัฐเสียหายด้วยประการใด ๆเจ้าของหรือผู้ครอบครอง แหล่งกำเนิดมลพิษนั้น มีหน้าที่ต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทน หรือค่าเสียหายเพื่อการนั้น ไม่ว่า การรั่วไหล หรือแพร่กระจายของมลพิษนั้นจะเกิดจากการกระทำโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่อของ เจ้าของหรือผู้ครอบครองแหล่งกำเนิดมลพิษหรือไม่ก็ตาม เว้นแต่ในกรณีที่พิสูจน์ได้ว่ามลพิษเช่นว่านั้น เกิดจาก

   (๑) เหตุสุดวิสัยหรือการสงคราม

   (๒) การกระทำตามคำสั่งของรัฐบาลหรือเจ้าพนักงานของรัฐ

   (๓) การกระทำหรือละเว้นการกระทำของผู้ที่ได้รับอันตรายหรือความเสียหายเอง หรือของบุคคลอื่น ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบโดยตรงหรือโดยอ้อม ในการรั่วไหลหรือการแพร่กระจายของ มลพิษนั้น ค่าสินไหมทดแทนหรือค่าเสียหาย ซึ่งเจ้าของหรือผู้ครอบครองแหล่งกำเนิดมลพิษมี หน้าที่ต้องรับผิดตามวรรคหนึ่ง หมายความรวมถึงค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่ทางราชการต้องรับภาระจ่ายจริง ในการขจัดมลพิษที่เกิดขึ้นนั้นด้วย

3. ๙๗คัดลอกลิงก์อ้างอิง

   ผู้ใดกระทำ หรือละเว้นการกระทำด้วยประการใดโดยมิชอบด้วย กฎหมายอันเป็นการทำลายหรือทำให้สูญหาย หรือเสียหายแก่ทรัพยากรธรรมชาติซึ่งเป็ของรัฐ หรือ เป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดิน มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบชดใช้ค่าเสียหายให้แก่รัฐตามมูลค่าทั้งหมดของ ทรัพยากรธรรมชาติที่ถูกทำลายสูญหายหรือเสียหายไปนั้น