มาตรา ๓๕
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗ · ๒๕๓๗
การกระทำแก่โปรแกรมคอมพิวเตอรDอันมีลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตินี้ มิให้ถือว่าเป็นการละเมิดลิขสิทธิ์ หากไม่มีวัตถุประสงคDเพื่อหากำไร และได้ปฏิบัติตามมาตรา ๓๒ วรรคหนึ่ง ในกรณีดังต่อไปนี้
(๑) วิจัยหรือศึกษาโปรแกรมคอมพิวเตอรDนั้น
(๒) ใช้เพื่อประโยชนDของเจ้ ของสำเนาโปรแกรมคอมพิวเตอรDนั้น
(๓) ติชม วิจารณD หรือแนะนำผลงานโดยมีการรับรู้ถึงความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ใน โปรแกรมคอมพิวเตอรDนั้น
(๔) เสนอรายงานข่าวทางสื่อสารมวลชนโดยมีการรับรู้ถึงความเป็นเจ้าของลิขสิทธิ์ใน โปรแกรมคอมพิวเตอรDนั้น
(๕) ทำสำเนาโปรแกรมคอมพิวเตอรDในจำนวนที่สมควรโดยบุคคลผู้ ซึ่งได้ซื้อหรือ ได้รับโปรแกรมนั้นมาจากบุคคลอื่นโดยถูกต้อง เพื่อเก็บไว้ใช้ประโยชนDในการบำรุงรักษาหรือปSองกัน การสูญหาย
(๖) ทำซ้ำ ดัดแปลง นำออกแสดง หรือทำให้ปรากฏเพื่อประโยชนDในการพิจารณา ของศาลหรือเจ้าพนังานซึ่งมีอำนาจตามกฎหมาย หรือในการรายงานผลการพิจารณาดังกล่าว
(๗) นำโปรแกรมคอมพิวเตอรDนั้นมาใช้เป็นส่วนหนึ่งในการถามและตอบในการสอบ
(๘) ดัดแปลงโปรแกรมคอมพิวเตอรDในกรณีที่จำเป็แก่การใช้
(๙) จัดทำสำเนาโปรแกรมคอมพิวเตอรDเพื่อเก็บรักษาไว้สำหรับการอ้างอิง หรือ ค้นคว้าเพื่อประโยชนDของสาธารณชน
ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด