มาตรา ๑๙

พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ พ.ศ. ๒๕๓๗ · ๒๕๓๗

ฉบับรวมการแก้ไข — ไม่ใช่ถ้อยคำตามที่ประกาศครั้งแรก

๑๙

ภายใต้บังคับมาตรา ๒๑และมาตรา ๒๒ลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัตินี้ ให้มีอยู่ตลอดอายุของผู้ ร้างสรรคD และมีอยู่ต่อไปอีกเป็นเวลาห้าสิบปี นับแต่ผู้สร้ งสรรคDถึงแก่ความ ตาย ในกรณีที่มีผู้ ร้ งสรรคD ่ ว ลิขสิทธิ์ในงานดักล่ วให้มีอยู่ตลอดอายุของผู้ สร้างสรรคDร่วม และมีอยู่ต่อไปอีกเป็นเวลาห้าสิบปีนับแต่ผู้สร้างสรรคDร่วมคนสุดท้ายถึงแก่ความตาย ถ้าผู้สร้ งสรรคDหรือผู้สร้ งสรรคDร่วมทุกคนถึงแก่ความตายก่อนที่ได้ารโฆษณางาน นั้น ให้ลิขสิทธิ์ดังกล่าวมีอายุห้าสิบปีนับแต่ได้มีการโฆษณาเป็นครั้งแรก ในกรณีที่ผู้สร้างสรรคDเป็นนิติบุคคล ให้ลิขสิทธิ์มีอายุห้าสิบปีนับแต่ผู้สร้างสรรคDได้ สร้างสรรคDขึ้น แต่ถ้าได้มีการโฆษณางานนั้นในระหว่างระยะเวลาดังกล่าว ให้ลิขสิทธิ์มีอายุห้าสิบปีนับ แต่ได้มีการโฆษณาเป็นครั้งแรก

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2537 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด