มาตรา

พระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร พ.ศ. ๒๕๓๔ · ๒๕๓๔

ฉบับรวมการแก้ไข — ไม่ใช่ถ้อยคำตามที่ประกาศครั้งแรก

ภายใต้บังคับมาตรา ๘/๑ให้มีสำนักทะเบียนตามพระราชบัญญัตินี้ ดังนี้

(๑) นักทะเบียนกลาง มีผู้อำนวยการทะเบียนกลางรองผู้อ นวยการทะเบียน กลาง และผู้ช่วยผู้อำนวยการทะเบียนกลาง เป็นนายทะเบียนประจำสำนักทะเบียนกลาง มีหน้าที่ รับผิดชอบและควบคุ การปฏิบัติงานการทะเบียนราษฎรทั่วราชอาณาจั

(๒) สำนักทะเบียนกรุงเทพมหานคร มีนายทะเบียนกรุงเทพมหานคร และผู้ช่วยนาย ทะเบียนกรุงเทพมหานครเป็นนายทะเบียนประจำสำนักทะเบียนกรุงเทพมหานครมีหน้าที่รับผิดชอบ และควบคุมการปฏิบัติงานการทะเบียนราษฎรในเขตกรุงเทพมหานคร

(๓) สำนักทะเบียนจังหวัด มีนายทะเบียนจังหวัดและผู้ช่วยนายทะเบียนจังหวัดเป็น นายทะเบียนประจำสำนักทะเบียนจังหวัดมีหน้าที่รับผิดชอบและควบคุมการปฏิบัติงานการทะเบียน ราษฎรในเขตจังหวัด

(๔) สำนักทะเบียนอำเภอ มีนายทะเบียนอำเภอและผู้ช่วยนายทะเบียนอำเภอเป็น นายทะเบียนประจำสำนักทะเบียนอำเภอ มีหน้าที่รับผิดชอบและควบคุมการปฏิบัติงานการทะเบียน ราษฎรในเขตอำเภอ ๓มาตรา ๖วรรคสองแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๒) พ.ศ. ๒๕๕๑ ๔มาตรา ๖วรรคสามเพิ่มโดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร (ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๑ ๕มาตรา ๘แก้ไขเพิ่มเติ โดยพระราชบัญญัติการทะเบียนราษฎร(ฉบับที่ ๒)พ.ศ. ๒๕๕๑

(๕) สำนักทะเบียนท้องถิ่น มีนายทะเบียนท้องถิ่นและผู้ช่วยนายทะเบียนท้องถิ่นเป็น นายทะเบียนประจำสำนัทะเบียนท้องถิ่น มีหน้าที่รับผิดชอบและควบคุมการปฏิบัติงานการทะเบียน ราษฎรในเขตปกครองท้องถิ่นนั้น ๆ

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2534 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด