มาตรา ๕๐

พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ · ๒๕๒๒

ฉบับรวมการแก้ไข — ไม่ใช่ถ้อยคำตามที่ประกาศครั้งแรก

๕๐

คนต9างดาวซึ่งเขามามีถิ่นที่อยู9ในราชอาณาจักรโดยชอบและประสงค0จะ เดินทางออกไปนอกราชอาณาจักรและจะกลับเขามาอีก ใหปฏิบัติดังนี้

(๑) นำใบสำคัญถิ่นที่อยู9มาใหพนักงานเจาหนาที่สลักหลังทำหลักฐานการแจงออกไป นอกราชอาณาจัรเพื่อกลับเขามาอีกตามวิธีการที่กำหนดในกฎกระทรวง

(๒) ในกรณีที่ไม9มีใบสำคัญถิ่นที่อยู9เพราะเป1นคนต9างดาวซึ่งไดรับอนุญาตใหอยู9ใน ราชอาณาจักรก9อนมีบทบัญญัติที่ใหคนต9างดาวนั้นตองขอใบสำคัญถิ่นที่อยู9 ใหมาขอรับใบสำคัญถิ่นที่ อยู9จากพนักงานเจาหนาที่เสียก9อน แลวปฏิบัติตาม (๑)

(๓) ในกรณีที่ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ไม9มีที่ว9างที่จะสลักหลังตาม

(๑) ผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9 จะตองขอเปลี่ยนใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตามมาตรา ๕๒เสียก9อน หลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเขามาอีกใหมีอายุหนึ่งป2นับแต9 วันที่พนักงานเจาหนาที่ทำหลักฐานใหและภายในกำหนดหนึ่งป2นั้น ผูถือใบสำคัญถิ่นที่อยู9จะออกไป นอกราชอาณาจักรและกลับเขามากี่ครั้งก็ได การขอหลักฐานการแจงออกไปนอกราชอาณาจักรเพื่อกลับเขามาอีกและการออก ใบสำคัญถิ่นที่อยู9ตาม

(๒) ใหเสียค9าธรรมเนียมตามที่กำหนดในกฎกระทรวง

ลิงก์อ้างอิงตรึงฉบับด้วย ?v=2522 — ถ้าวันหนึ่งมีฉบับแก้ไขถูกนำเข้า ลิงก์นี้จะยังชี้ฉบับเดิม

ตัวบทนี้เป็นฉบับที่รวมการแก้ไขเพิ่มเติมไว้แล้วโดยสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา จึงไม่ใช่ถ้อยคำที่ปรากฏในราชกิจจานุเบกษาฉบับใดฉบับหนึ่ง มาตราที่ถูกยกเลิกจะหายไปทั้งเลข และมาตราที่แทรกภายหลังจะมีคำว่า ทวิ ตรี ต่อท้าย — ระบบไม่ได้ตรวจว่าฉบับรวมนี้ปรับปรุงถึงวันใด