๘. กามสูตร

กิมตฺถกาโม น ทเท กึ มจฺโจ น ปริจฺจเช กึสุ มุญฺเจยฺย กลฺยาณึ ปาปิกญฺจ น โมจเยติ ฯ

เทวดาทูลถามว่า กุลบุตรผู้ใคร่ประโยชน์ไม่ควรให้สิ่งอะไร คนไม่ควรสละ อะไร อะไรหนอที่เป็นส่วนดีงามควรปล่อย แต่ที่เป็นส่วน ลามกไม่ควรปล่อย ฯ

อตฺตานํ น ทเท โปโส อตฺตานํ น ปริจฺจเช วาจํ มุญฺเจยฺย กลฺยาณึ ปาปิกญฺจ น โมจเยติ ฯ

พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า บุรุษไม่พึงให้ซึ่งตน ไม่พึงสละซึ่งตน วาจาที่ดีควรปล่อย แต่วาจาที่ลามกไม่ควรปล่อย

เทวดาทูลถามว่า กุลบุตรผู้ต้องการประโยชน์ ไม่ควรให้อะไรเล่า ไม่ควรสละอะไรเล่า อะไรเล่าที่ดีควรปล่อย แต่ที่ไม่ดีไม่ควรปล่อย พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า บุรุษไม่ควรให้ตน ไม่ควรสละตน วาจาที่ดีควรปล่อย แต่วาจาที่ไม่ดีไม่ควรปล่อยกามสูตรที่ ๘ จบ

พึงทราบวินิจฉัยในกามสูตรที่ ๘ ต่อไป :-

บทว่า ไม่พึงให้ซึ่งตน นี้ ท่านอธิบายว่า ยกเว้นพระโพธิสัตว์ทั้งหลายแล้ว บุคคลไม่พึงให้ซึ่งตนโดยการทำตนให้เป็นทาสของผู้อื่น.

บทว่า น ปริจฺจเช อธิบายว่า ยกเว้นพระโพธิสัตว์ทั้งหลายนั่นแหละ. บุคคลไม่พึงสละซึ่งตนให้แก่สัตว์ทั้งหลายมีสีหะและพยัคฆ์ร้ายเป็นต้น.

บทว่า กลฺยาณํ ได้แก่ วาจาสุภาพอ่อนโยน.

บทว่า ปาปิกํ คือ วาจาหยาบคาย.

จบอรรถกถากามสูตรที่ ๘ -----------------------------------------------------