๑. ฆัตวาสูตร

เรื่องเกิดขึ้นที่กรุงสาวัตถี เทวดานั้นยืนอยู่ ณ ที่สมควรแล้ว ได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคด้วยคาถาว่า บุคคลฆ่าอะไรได้จึงอยู่เป็นสุข ฆ่าอะไรได้จึงไม่เศร้าโศก ข้าแต่พระโคดม พระองค์ทรงพอพระทัยการฆ่าธรรมอย่างหนึ่ง คืออะไร พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า บุคคลฆ่าความโกรธได้จึงอยู่เป็นสุข ฆ่าความโกรธได้จึงไม่เศร้าโศก เทวดา พระอริยะทั้งหลายสรรเสริญการฆ่าความโกรธ ซึ่งมีรากเป็นพิษ มียอดหวาน เพราะบุคคลฆ่าความโกรธนั้นได้แล้ว จึงไม่เศร้าโศกฆัตวาสูตรที่ ๑ จบ ๒. รถสูตร ว่าด้วยรถ

พึงทราบวินิจฉัยในฆัตวาสูตรที่ ๑ แห่งฆัตวาวรรคต่อไป :-

บทว่า ฆตฺวา แปลว่า ฆ่าแล้ว.

บทว่า สุขํ เสติ แปลว่า อยู่เป็นสุข. อธิบายว่า ชื่อว่าอยู่เป็นสุข เพราะไม่ต้องถูกแผดเผาด้วยความเร่าร้อน คือความโกรธ.

บทว่า น โสจติ แปลว่า ไม่เศร้าโศก. อธิบายว่า ชื่อว่าไม่เศร้าโศก เพราะความที่โทมนัส คือความโกรธพินาศไปแล้ว.

บทว่า วิสมูลสฺส แปลว่า มีรากเป็นพิษ คือมีวิบากเป็นทุกข์.

บทว่า มธุรคฺคสฺส แปลว่า มียอดหวาน.

อธิบายว่า เพราะด่าตอบบุคคลผู้ด่าแล้ว เพราะประหารตอบบุคคลผู้ประหารแล้ว ความสบายย่อมเกิดขึ้น. ความโกรธนั้น ท่านกล่าวว่า มียอดหวาน หมายเอาความสุขนั้น. ในที่นี้ความสิ้นสุด ท่านกล่าวว่า ยอด ดังนี้.

บทว่า อริยา ได้แก่ พระอริยะทั้งหลายมีพระพุทธเจ้าเป็นต้น.

จบอรรถกถาฆัตวาสูตรที่ ๑ -----------------------------------------------------