พระราชบัญญัติการรับขนของทางถนนระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๖

สารบัญของฉบับนี้

1. หมวด ๑ สัญญารับขนของทางถนนระหว่างประเทศมาตรา ๗–๑๓ · 7มาตรา ๗–๑๓ · 7 มาตรา
2. หมวด ๒ หน้าที่และสิทธิของผู้ขนส่งมาตรา ๑๔–๑๙ · 6มาตรา ๑๔–๑๙ · 6 มาตรา
3. หมวด ๓ หน้าที่ สิทธิ และความรับผิดของผู้ส่งและผู้รับตราส่งมาตรา ๒๐–๒๗ · 8มาตรา ๒๐–๒๗ · 8 มาตรา
4. หมวด ๔ ความรับผิดและข้อยกเว้นความรับผิดของผู้ขนส่งมาตรา ๒๘–๓๓ · 6มาตรา ๒๘–๓๓ · 6 มาตรา
5. หมวด ๕ การคิดค่าสินไหมทดแทนและข้อจำกัดความรับผิดของผู้ขนส่งมาตรา ๓๔–๓๗ · 4มาตรา ๓๔–๓๗ · 4 มาตรา
6. หมวด ๖ การใช้สิทธิเรียกร้องและการระงับข้อพิพาทมาตรา ๓๘–๔๓ · 6มาตรา ๓๘–๔๓ · 6 มาตรา
7. บทเฉพาะกาลมาตรา ๔๔ · 1มาตรา ๔๔ · 1 มาตรา

ปรารภ

พระราชบัญญัติ การรับขนของทางถนนระหว่างประเทศ พ.ศ. ๒๕๕๖ ภูมิพลอดุลยเดช ป.ร. ให้ไว้ ณ วันที่ ๘ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ เป็นปีที่ ๖๘ ในรัชกาลปัจจุบัน พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้า ฯ ให้ประกาศว่า โดยที่เป็นการสมควรมีกฎหมายว่าด้วยการรับขนของทางถนนระหว่างประเทศ พระราชบัญญัตินี้มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจำกัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคล ซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๔๐ มาตรา ๔๑ และมาตรา ๔๓ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทำได้โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้โดยคำแนะนำและยินยอมของรัฐสภา ดังต่อไปนี้

1. หมวด ๓ หน้าที่ สิทธิ และความรับผิดของผู้ส่งและผู้รับตราส่ง

   8 มาตรา
2. มาตรา ๒๐
3. มาตรา ๒๑
4. มาตรา ๒๒
5. มาตรา ๒๓
6. มาตรา ๒๔
7. มาตรา ๒๕
8. มาตรา ๒๖
9. มาตรา ๒๗